Geen Peuleschil II: Ontwenningsverschijnselen bij Afbouwen Psychiatrische Medicatie

Hieronder volgt het tweede deel in de serie ‘Geen Peuleschil’ van Christina. (Klik voor: deel 1)

Het uitgangspunt van deze PsychoseAnders site is dat het mogelijk is om een geestelijke benadering van psychoses te hanteren. In de praktijk worden mensen die met een psychose te maken krijgen, vaak opgenomen en ‘ingesteld’ op psychiatrische medicatie. Vrijwel iedereen die deze middelen slikt, zou dat liever niet doen. Er zitten dan ook veel nadelen en gevaren aan.

Maar pogingen om ermee te stoppen mislukken vaak. Dit omdat het bepaald GEEN PEULESCHIL is!

Deze middelen veranderen het brein. De cellen van het brein passen zich aan aan de veranderingen die door de medicatie worden veroorzaakt. Daarom kan het gebeuren dat iemand die abrupt stopt met deze medicijnen, heftige ontwenningsverschijnselen krijgt. Het brein moet zich als het ware weer ‘terugveranderen’ naar de oorspronkelijke toestand.

Of dat ook echt in alle gevallen kan, is niet bekend. Er wordt zeer weinig onderzoek gedaan naar vragen rond het stoppen met deze middelen.

De algemene mening in de psychiatrie is, dat je doorgaat met slikken en dat dit levenslang moet. En dat als je stopt, je dezelfde symptomen als waarvoor de medicatie gegeven werd, terugkrijgt, soms ook in een ergere mate.

Een punt is echter dat er ook stemmen zijn die zeggen dat een terugkeer van die symptomen geen deel uitmaken van de ‘ziekte’ zelf, maar het gevolg zijn van het ‘afkicken’ van de medicatie. Hoe raar dit ook klinkt, er zijn de nodige theoriën, en ook onderzoeken, die in die richting wijzen. Mogelijk volgt hierover nog een keer een apart artikel. Wil je alvast meer weten, lees dan b.v. ‘Anatomy of an Epidemic’ van Robert Whitaker, of ‘Your Drug May Be Your Problem’ door Peter Breggin en David Cohen (1).

Heel kort een glimp: Breggin en Cohen stellen dat als men jarenlang antipsychotica slikt, waarbij het dopamine systeem wordt onderdrukt, het brein deze onderdrukking gaat compenseren. Als men dan stopt met de medicijnen, dan neemt een overmatig geprikkeld dopaminesysteem het over. Psychotische ontregeling als reactie op het abrupt stoppen met antipsychotische middelen kwam voor bij personen die geen geschiedenis van psychotische symptomen hadden en die de antipsychotica om andere redenen slikten.

Uit het laatstgenoemde boek (‘Your drug may be your problem’) geef ik hieronder een serie verschijnselen weer, die mensen kunnen krijgen wanneer ze stoppen met psychiatrische medicatie. Dat kunnen zoals gezegd de ‘oorspronkelijke’ symptomen zijn, zoals b.v. een psychose, psychotische ‘verschijnselen’ en dat wat b.v. manie of depressie genoemd wordt. Het kan ook gaan om slapeloosheid bij afbouwen van slaapmiddelen, of depressie bij het afbouwen van antidepressiva.

Peter Breggin en David Cohen, hieronder noem ik ze voor het gemak B&C, geven in hun boek ook een overzicht van ontwenningsverschijnselen, op grond van onderzoeken en rapportages.

De opsomming hieronder is niet volledig; ik vat alleen de belangrijkste symptomen samen. Het is een vrije vertaling door mij, dus houd er rekening mee dat het mogelijk niet volledig accuraat vertaald is. Lees als je details wilt, vooral het boek of vraag een deskundige om meer informatie.

Ontwenningsverschijnselen bij antipsychotica:

Deze worden onderverdeeld door B&C in drie soorten.

1. Ontregeling van het cholinergische neurotransmitter systeem van het brein: symptomen die lijken op griep, zoals overgeven, misselijkheid, hoofdpijn, transpireren en een loopneus. Vaak ook emotionele reacties. Deze symptomen duren één tot vier weken, al zijn er ook mensen die langdurig dit soort symptomen ervaren.

2. Abnormaliteiten in de beweging: vaak wordt dit ontwennings-akathisie, ontwennings-parkinsonisme of ontwennings-dystonie genoemd. Onwillekeurige bewegingen, spasmen, een Tourette-achtig syndroom, tics, tremoren. Functies als slikken, praten en ademhalen kunnen ook worden beïnvloed. Soms verdwijnen deze bewegingen weer na een paar weken. Duren ze langen dan vier weken, dan worden ze gediagnosticeerd als tardieve dyskinesie, een ernstige en zeer beperkende bewegingsstoornis. Bij éénderde van de personen verminderen deze verschijnselen na verloop van maanden; bij de meesten zijn ze echter blijvend.

3. Een gevarieerde reeks psychologische en gedragsmatige symptomen, waaronder slapeloosheid, angsten, agitatie, prikkelbaarheid en organische psychose. Psychotische ontwenningsverschijnselen worden ook wel tardieve psychose, overgevoeligheidspsychose, of ontwenningspsychose genoemd. Vaak worden ze vergezeld van abnormale bewegingen, hallucinaties, wanen, verwarring en desoriëntatie.

Over zogenoemde atypische antipsychotica zoals o.a. Risperdal, Zyprexa, Abilify en Seroquel wordt opgemerkt dat het erop lijkt dat ze niet zo veel verschillen van de oudere antipsychotica. Seroquel werkt in op de serotonine in het brein en bij afbouwen krijgt men waarschijnlijk daarom veel van de ontwenningsverschijnselen die ook bij het staken van SSRI’s (antidepressiva) optreden.

B&C concluderen dat waar het gaat om het aantal mensen dat een terugval krijgt, voortgezet gebruik van het middel niet beter uitpakt dan een langzaam afbouwproces. Naar hun mening is voortgezet gebruik echter veel gevaarlijker dan afbouwen in verband met de manier waarop de medicatie het brein beïnvloedt.

Breggin en Cohen vinden dat mensen die ouder zijn dan veertig zo snel mogelijk met antipsychotica zouden moeten stoppen omdat de kans op tardieve dyskinesie groter wordt naarmate men ouder is. Ook raden ze ontwenning van de antipsychotica aan in het geval van personen die deze medicatie al jaren gebruiken en niet langer ernstige of beperkende psychotische symptomen vertonen. B&C noemen antipsychotica zeer gevaarlijke medicijnen, die zo kort mogelijk gebruikt moeten worden.

Ontwenningsverschijnselen bij het stoppen met antidepressiva

1. Bij de zogeheten tricycliden: 20 tot 100 procent van mensen die stoppen met tricyclische antidepressiva ervaart ontwenningsverschijnselen, die qua soort sterk kunnen variëren.

Het hoogste risico lopen degenen die vele jaren met hoge doseringen van deze medicatie gebruikten en die snel afbouwen. Het boek noemt een lijst van zeven soorten afkickverschijnselen, waaronder b.v. klachten van het spijsverteringssysteem, algemene gevoelens van fysiek en geestelijk onwel zijn die doet denken aan griep, emotionele manifestaties zoals spanning, ongedurigheid, geprikkeldheid, depressie en zelfs psychotische manie.

Verdere ontwenningsverschijnselen bij afbouwen van tricycliden zijn mentale problemen zoals een verstoorde geheugenwerking, desoriëntatie en zelfs delirium, slaapproblemen, abnormale bewegingen, spierkrampen, parkinson-achtige verschijnselen en akathisie (innerlijke agitatie die bewegingsonrust geeft). Een laatste verschijnsel dat wordt genoemd is een mogelijk gevaarlijke ontregeling van het hartritme.

2. MAO-remmers: hierover is niet zoveel bekend, er is weinig onderzoek naar gedaan. Een verslag spreekt van serieuze cognitieve beperkingen en catotonie, andere ontwenningsverschijselen die zijn genoemd omvatten agitatie, spanningen, hoofdpijnen, verlaagde bloeddruk, spierzwakte en tintelende sensaties in de huid.

3. Antidepressiva die de serotonine stimuleren (dit zijn o.a. SSRI’s zoals Prozac, Zoloft, Celexa, Paxil, Luvox, Effexor, Wellbutrin, Remeron en Cymbalta): de ontwenningsverschijnselen komen vaak overeen met die van de tricycliden, maar kunnen zich ook uiten als evenwichtsmoeilijkheden, zintuiglijke abnormaliteiten en mogelijk agressieve en impulsieve gedragingen.

4. Atypische Antidepressiva: ook hierover is weinig bekend als het om ontwenningsverschijnselen gaat. Een greep uit de meldingen: duizeligheid, overgeven, benauwdheid, overgeven, sterk transpireren, slapeloosheid, onrust, brandend gevoel in de huid, beperking van motorische vaardigheden, en bij sommige middelen ook manie en hypomanie.

Ontwenningsverschijnselen bij lithium:

Deze vertonen een precieze overeenkomst met de manische symptomen die aanleiding waren om met de lithium te starten, schrijven Breggin en Cohen. Met andere woorden: na stoppen met lithium krijgt men als ontwenningsverschijnsel vaak weer psychotische ‘verschijnselen’ of een volledige psychose.

Ook personen die al lange tijd lithium slikten en schijnbaar heel ‘stabiel’ waren, kunnen snel weer manisch worden nadat men slechts een paar dagen stopt met de lihtium. Uit een overzicht van onderzoek bleek dat 50 procent van de manische episodes die de onderzochte personen ondervonden, optraden binnen drie maanden na het stoppen van de lithium. Er was een toename van 28 procent van het risico op nieuwe manische episodes voor mensen die recentelijk met dit medicijn gestopt waren. Dit is dus gegronde reden om zeer voorzichtig om te gaan met het afbouwen van lithium (2).

Een onderzoek onder 14 ‘patiënten’ en een controle groep van 28 personen liet zien dat het ontwennen van lithium leidde tot een hoog aantal gevallen van terugkeer van de symptomen. Echter, toen deze mensen eenmaal hersteld waren van deze ontwennings-reactie, was hun algehele toestand over de volgende zeven jaar niet verergerd door het stoppen. Dat is goed nieuws voor wie overweegt te stoppen met lithium, schrijven B&C, want dit betekent dat iemand die stopt met lithium net zulke goede vooruitzichten heeft nadat hij of zij eenmaal hersteld is van de ontwenning, als iemand die doorgaat met het slikken van dit middel.

Personen die niet manisch worden na het stoppen van lithiumgebruik, ervaren soms een verhoogde energie en opmerkzaamheid, een verhoogde emotionele respons, een toename in concentratie en minder dorstgevoelens. Naar mijn eigen idee zou het kunnen dat dit tekenen zijn van een terugkeer naar de gevoeligheid die de persoon had vóór hij of zij medicijnen ging slikken. Het kan een tijdje duren om hier aan te wennen.

Ontwenning van anti-epileptica:

Hierover is ook nog niet zoveel bekend, volgens het boek. Wel blijkt dat mensen die afkicken van deze middelen soms epileptische aanvallen krijgen, ook als ze voordat ze begonnen met deze middelen nooit epilepsie hadden. (Dit is een indicatie dat tengevolge van deze medicatie het brein zich aanpast aan het gebruik, en dat het slikken van deze middelen op de lange duur de verschijnselen gaat oproepen die ze juist geacht worden te bestrijden).

Ook zijn er ontwenningsverschijnselen bekend als angsten, spiertrekkingen, beven, gevoel van zwakte, misselijkheid en overgeven.

(1) Op deze site zijn eerder artikelen verschenen rondom het boek ‘Your Drug may be your Problem’,  van Breggin & Cohen. Denk bijvoorbeeld aan ‘ Je Medicijnen kunnen je probleem zijn: beslis zelf‘ en ‘De Mythe van de Chemische Onbalans‘. Over het verschijnsel ‘Intoxication Anosognosia’, oftewel het betoverende effect van psychiatrische medicijnen heeft Sharon een uitgebreide vertaling gemaakt in de vorm van een boeiend drieluik: (deel 1, deel 2 en deel 3).

(2) zie ook het artikel GEEN PEULESCHIL II, over de voorwaarden waaraan je het best kunt voldoen vóór je overweegt te gaan afbouwen met psychiatrische medicatie).

(*) Illustraties respectievelijk afkomstig van http://fiddaman.blogspot.nl/2010_04_01_archive.htmlhttp://oxycontintreatmentdirectory.com/oxycontin-withdrawal/ en http://paxil.net/paxil-side-effects

Advertenties

151 Reacties

  1. Geheugen- en concentratieproblemen na stoppen komen volgens mij ook door jarenlang gebruik van antipsychotica. Het verminderd namelijk de grijze hersenstof tijdens gebruik. Ik vraag me af of dit ooit goed is onderzocht? Zie ook:

    http://www.pw.nl/nieuws/nieuwsberichten/2012/antipsychotica-langzamer-cognitief-herstel

    En:

    http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.nl/assets/articles/Pagina's_van_TvP12-06-p573-576.pdf

  2. Interessante artikelen, Lotteke, dank je wel dat je ze plaatste.
    Ook Whitaker schrijft in zijn boek ‘Anatomy of an Epidemic’ en op zijn site vrij uitgebreid over deze onderzoeken en negatieve gevolgen van antipsychotica voor zulke cognitieve functies.
    Inderdaad doen deze middelen, zo te horen, het brein krimpen. Whitaker schrijft als ik het goed heb, dat na drie jaar gebruik van antipsychotica dit soort nadelige effecten beginnen op te treden.

    Wat ik in het artikel schreef over dat het brein zich aanpast aan de antipsychotica en na stoppen weer moet ‘terugveranderen’ heeft hier mogelijk ook mee te maken.

    Er is weinig aandacht voor deze naar mijn idee behoorlijk schokkende onderzoeken geweest en zover ik weet is er ook weinig vervolg op gekomen. Dit waarschijnlijk omdat het niet interessant is voor de producenten van psychiatrische medicijnen: zij financieren helaas veel van het onderzoek dat wordt gedaan en zitten niet te wachten op negatief nieuws over deze middelen. Van objectiviteit is dan dus vrijwel geen sprake meer, maar schijnbaar zit de wereld zo in elkaar dat dit kan.

  3. Christina, bedankt voor dit vervolg. Het grote probleem blijft te onderscheiden of de symptomen die je ervaart na het stoppen nu de oorspronkelijke zijn, van voor het nemen van de medicijnen, of niet. Ik vind het riskant om het teveel toe te schrijven aan de medicijnen. Dat neigt er namelijk toe de oorzaak van problemen buiten je zelf te leggen. Dat heet “externe lotsbepaling”. Daardoor kun je dan minder aan jezelf gaan werken dan wellicht nodig is voor het stoppen.

    Hoe dingen door elkaar kunnen gaan lopen mag blijken uit een vroegere ervaring van mij:

    Ruim twintig jaar geleden kreeg ik op grond van ernstige slaapproblem en zelfmoordgedachten anafranil, een anti depressivum voorgeschreven door een huisarts. Toen was niet bekend dat ik ook gevoelig was voor (hypo)manie. Dat werd nu juist uitgelokt door het anti depressivum, ik werd na een paar maanden psychotisch, sprong in een slootje (omdat ik dacht door mijn leven op te offeren zoals Jezus de mensheid te kunnen redden), en zat de dag erna bij een psychiater. Ik voelde me daar meteen thuis, omdat hij niet raar opkeek van mijn verhaal. Toen kreeg ik er een anti psychoticum bij, orap. Daar kreeg ik spiertrekkingen in mijn nek van, een bekend bijverschijnsel. Daartegen kreeg ik akineton. Vervolgens kreeg ik problemen met mijn tijdsbeleving: een dag duurde een eeuw. Kortom, het hielp me van van de wal in de sloot. En daar was ik nu net een tijdje eerder op eigen krachten uitgeklommen :^) De psychiater stelde toen voor met alles te stoppen, en snel ging het beter, met een paar maanden was ik weer aan het werk. Maar wel ernstig getraumatiseerd: kwam wat mij overkomen was nu door mijzelf, de medicijnen, of een combinatie? Het heeft nog een aantal episodes gekost en tot ongeveer nu geduurd om deze knoop te ontwarren.

    Het starten of stoppen met het gebruik van psycho actieve stoffen, welke dan ook, is bepalend voor je ontwikkeling. Beslissingen hierover moeten zo bewust mogelijk genomen worden. Ik ben om gegronde redenen gestart, en er waren grote persoonlijke veranderingen nodig voor en tijdens mijn afbouwen, zoals ik nu doe. Ik gebuik nu nog 100/200 mg litihum, wisselend per dag. Dat was maximaal 1200 mg. De veranderingen betreffen mijn werk (ik heb mijn baan opgezegd), de verhouding met mijn naaste familie en anderen, en mijn filosofische en religieuze kijk op het leven, mijn wereldbeeld, zeg maar. Of iedereen zo ver moet gaan met veranderen is natuurlijk wel de vraag.

    • Jsgn, persoonlijk denk ik dat het mogelijk om je te ontwikkelen of je nu medicatie gebruikt of niet… Maar het maakt wel verschil doordat medicatie wel ‘afstompt’ in veel gevallen. Soms is dat misschien ook wel nodig.
      M.a.w.: soms remt medicatie je ontwikkeling omdat je geen goed contact hebt met je gevoelens tgv afstomping. Maar soms zijn emoties en gedachten zo heftig en verward dat medicatie wél nuttig kan zijn, omdat er in een toestand van chaos ook geen sprake kan zijn van ‘jezelf ontwikkelen’. M.i. kan medicatie wel een rol hebben (maar dat dient zéér goed te worden afgewogen en de ‘patient’ dient veel meer en objectievere info te krijgen dan nu meestal naar mijn idee het geval is). Echter alleen wanneer de situatie van de persoon zeer heftig is. Almaar door blijven gaan met slikken lijkt voornamelijk nadelig te zijn, voor iemand’s ontwikkeling maar ook voor zijn fysieke gezondheid, omdat het nemen van deze middelen het leven bekort en de organen aantast.

      Het is inderdaad een groot probleem om te weten of je symptomen terug gaat krijgen na het stoppen. En of die dan komen door het ‘afkicken’ (wat dus heel forse psychoses kan geven, niet te onderschatten), of doordat ‘de ziekte’ (om het zo maar te noemen) terugkomt. Daarom zin drie dingen heel belangrijk (wel meer eigenlijk, zie het andere artikel ‘Geen Peuleschil’: https://psychoseanders.wordpress.com/2012/06/09/geen-peuleschil-i-voorwaarden-om-te-overwegen-voordat-je-besluit-af-te-bouwen/#comment-1471):
      – heeeeeel erg langzaam afbouwen is naar mijn idee het beste
      – en voordat je afbouwt is het belangrijk zo niet essentieel om te leren om zo goed mogelijk in contact te zijn met jezelf, je gevoelens, je reacties en je behoeften en daarop adequaat te leren inspelen.
      – daarmee verbonden is een zo goed mogelijke zelfzorg belangrijk: goede vaste gewoonten wat betreft genoeg slapen, gezond eten, (wat) lichaamsbeweging en dergelijke.

  4. Beste Christina,

    Ben zeer blij met deze info! Na meer dan een decenium antipsychotica gebruik en 1 mislukte (abrupte) stop poging begrijp ik dat je bal weer terug gespeeld krijgt, mede omdat de hersenen (weer) zo’n verandering moeten ondergaan. En dan wordt er in de psychiatrie gezegd dat je sowieso na een half jaar weer psychotisch wordt bij abrupt stoppen. Ja nu is mij wel duidelijk waarom! Erg inzicht gevend! Ik ga ook zeker het boek van Breggin en Cohen aanschaffen. Overigens is een middel als abilify ook in druppel vorm te verkrijgen, das handiger doseren!

  5. Ik heb 22 jaar antipsychotica geslikt en ben cold turkey gestopt in april dit jaar. Lang verhaal maar ik zet door om weer gezond te worden. Ik doe er alles aan.

    • Ja, die variant heb je natuurlijk ook. Zoals je beter in een keer kunt stoppen met roken, kan het voor sommigen gelden dat ze ook beter in een keer kunnen stoppen met antipsychotica. Misschien heb je ook meer kans op succes als je jonger bent en nog niet zo lang dat spul hebt geslikt. Je hersenen hebben zich dan nog niet zo aangepast om de chemicaliën te verwerken. Ik denk dat het in het algemeen handiger is om geleidelijk af te bouwen. Jij slikt al 22 jaar antipsychotica en bent in één keer gestopt. Dan moet je wel een sterke wil hebben om dat te volbrengen. Houdt ons op de hoogte van je proces. Ik wens je veel succes. Als je je verhaal hier zou willen doen dan kun je me ook mailen. Groeten, Joost.

      • Hallo, ik ben drie maanden geleden cold turkey, na 25 jaar (!) gestopt met Haldol depot. Was al lang stabiel (bipolair diagnose) maar heb wel zeer ernstige zaken en perioden doorgemaakt die ik nooit meer zou willen beleven. Mijn psychiater was het ermee eens. Maar heeft me, en dat is best gek, op geen enkele manier gewezen op bijwerkingen van stoppen. Het gaat psychisch heel goed, maar lichamelijk heb ik zeker de laatste tijd behoorlijk wat klachten: pijn (al is dat een groot woord) in een kant van achterhoofd/soms (idem) aan ogen)/oorontsteking (nu over)/gewrichts- en spierpijn, kiespijn, kramp aan voeten, zelfs pijn onder nagels een paar dagen terug. Associeerde zelf eea met veel stress die ik had laatste tijd, maar nu begon me wat te dagen…hee!! Heb huisarts gesproken en apotheker. De laatste vertelde dat er protocollen zijn voor stoppen en was verbaasd dat mijn psych zich er niet aan had gehouden. Vind dat allemaal niet zo erg, maar ben wel benieuwd of a. ik ernstige dingen aan eea kan overhouden en b. of het verstandig is wat testjes, bloed/hart e.d. te laten doen door de huisarts. Laatste lijkt me eigenlijk wel…Wat het eerste betreft: graag een advies van een (ervarings)deskundige. want dat is nu ook weer niet de bedoeling…bedankt alvast, en complimenten voor deze prima website!

    • geweldig van jouw of U. ik heb 15 jaar geslikt. Ben ook bezig met afbouwen. WIL TOCH DOORZETTEN. je leest zoveel hierover, of het allemaal waar is weet niet ennie

      • ik heb ooit hoge doseringen anti epilepticia en benzo’s geslikt. jaren geslikt en naar 20 jaar heel snel agebouwt, ik herken de klachten prikkelingen in je hoofd , onder de nagels pijn hebben linker hersenhelft doet raar, en nog veel meer van die vreemde gevoelens. ik heb er na 7 jaar een zoveel spanning van gekregen, dat ik er psychotisch van werd, rare band om me hoofd, ik zag alles twinkelen. met veel moeite is toen, een bepaalde antypsychotica gezocht, toen een psychiater bij seroquel kwam, en dat veranderde mun hele leven, eerst langzaam naar 100mg, lanzaam verdwenen die klachten en sliep ik weer, ik zit nu aan 500mg, en vind het nu wel erg veel. mijn klachten zijn zeker verdwenen voor 80 procent. alleen ochtends ben ik te duf, dus heb er al 100mg af, en wil nu van 500mg naar 400mg, maar dat moet tergend langzaam, om die rare klachten niet meer te krijgen.
        Dat is dus het gevolg van enorm veel medicijn gebruik en jaren te slikken en binnen een maand alles eraf, ik wist toen niet meer waar ik het zoeken moest, dit dus nooit doen, heel langzaam, en als je nog verschijnselen hebt liever wachten Sjeela

    • Aaaa ik slik 12 jaar seroquel 200 mg daarnaast slik ik ook 60 mg fluoxetine. Ook ik wil hier vanaf….
      Aantal x geprobeert,maar voel me zwaar naar…..hoe pak ik dit aan gr.B

      • Bri, afbouwen moet vrijwel altijd heeeeel traag gebeuren en liefst onder goede begeleiding. Ik raad je aan ten eerste een psychiater te zoeken die open staat voor afbouwen.
        Evt. kun je me mailen via de pagina contact om te kijken of ik je misschien aan een naam kan helpen (maar het lijstje is vrij kort!).

  6. Hallo, goeie site hier, kan je tenminste wat andere info te weten komen over de dingen, in dit geval het artikel over stoppen. Ik ben ook blij om te lezen over bijwerkingen etc van stoppen, omdat je die info bij de instellingen niet krijgt.
    Ik doe dit even anoniem, want van de arts moet ik natuurlijk de rest van mijn leven doorgaan, maar ik ben die afgevlakte gevoelens en stemming zo zat aldoor, zo deprimerend werkt dat bij mij, en dat dat trillen en slechter gaan zien, tientallen kilo’s aankomen aarch, etc, etc. Baal ervan.
    Ik ben al vaker gestopt met de meds, natuurlijk stiekem, maar dan kwam het inderdaad na een half jaar weer terug. Maar ik kan er niks aan doen, ben weer gestopt, ondanks dat ik zeker weet dat ik weer psychotisch ga worden dus. Maar ik voel me nu 10x beter zonder dat spul, dus het is de moeite waard. En omdat je anders geen hulp meer kan krijgen als je zegt dat je stopt zeg ik het tegen niemand, let op ben niet van gisteren, blijf mijn pillen gewoon trouw ophalen, anders vragen ze de apotheek op en dan ben ik erbij. Daarnaast heb ik wel werk, en om te voorkomen dat ik mijn baan straks weer kwijtraak gooi ik ze niet weg, ik heb er zoveel ervaring mee dat ik zelf gewoon de arts speel. Dus als het weer begint probeer ik gewoon normaal te functioneren, en pas als het te erg wordt dan neem ik gewoon weer eventjes wat pillen. Zodan dat is mijn plan deze keer.

    • Een heel laat antwoord, Anoniem, helaas heb ik je reactie eerder gemist.
      Het gebeurt heel vaak dat mensen omdat ze weten dat de arts ertegen is, stiekem medicatie gaan minderen en stoppen. Dit kan heel veel leed veroorzaken. Want dan wordt het helemaal een onduidelijk verhaal: de arts heeft niet alle gegevens en wordt zo ook niet wijzer over de ware oorzaken van de ‘terugval’ of over hoe afbouwen goed te begeleiden.
      En de cliënt heeft geen steun en loopt grote risico’s.
      Beter dan plotseling stoppen met een grote kans op een ontwenningspsychose, kun je heel erg langzaam minderen. Steeds een beetje eraf, dan weer een aantal weken wachten, kijken hoe het gaat, zodat je lichaam kan wennen. Dan weer een heel klein beetje eraf. LIEFST onder begeleiding van een deskundige.
      Als je langzaam afbouwt merk je ook tegen wat voor problemen en stress-factoren je aanloopt, en heb je de rust / stabiliteit om daar iets aan te (leren) doen, zodat je in de toekomst minder snel uit balans raakt.
      Als je psychiater niet mee wil werken, zou je ook er op kunnen staan dat je een ander krijgt, of een vrij gevestigde psychiater zoeken.

  7. Wat een ontzettend goed artikel! Ik mis alleen een verwijzing naar dit zeer heldere stuk van Joanna Moncrieff waarin ook beknopt en duidelijk wordt ingegaan op de verschillende factoren die een rol kunnen spelen bij het ontstaan van psychische klachten als gevolg van afbouwen:

    http://psychrights.org/Articles/Moncrieffe2006medhypdrugred.pdf

    Misschien een idee om de link alsnog in het artikel te verwerken?

  8. Hoi, ik heb twee keer een BOPz gehad na in aanraking gekomen te zijn met Politie en Justitie. Eerste keer vrijwillig ingestemd met twee psychologen. Ik was daarvoor in schermmuteseling met drie aanvallers gekomen. Een klap gegeven en weggerend! Politie me niet vrij liet. In schermmutseling gekomen omdat ik dacht gevolgd te zijn. In de cel zag ik in dat het toeval was. Dus eigenlijk ben ik dan niet psychotisch. Ik aan arts aangegeven had dat ik dan hulp nodig had. Uit angst voor vervolging. Officieer van Justitie me aanvallend bij de civiele rechter ik meerdere mensen had mis handelt! Ik ben weggerend! Ik was inderdaad sterker dan de drie personen bij elkaar! Goed! Na zes dagen vrij! Orap. Tweede keer is drie jaar geleden. Ik heb een meao diploma. Ik heb drie jaar recht gehad! Privaatrecht! Boekhouder! Als ik zeg dat er betaald moet worden dan is dat zo. Overeenkomst! Verplichtingen. Een leveringsverplichting en een betalingsverplichting! Ik had een incasso ingezet voor achterstallig salaris! Deurwaarder en advocaten weigerde incasso uit handen te nemen. Betalingsverplichting af te dwingen! Plus dat de wet bindend en leidend is. Artikel 628! Recht op salaris behouden is indien werkzaamheden niet zijn verricht wat verwijtbaar is aan werkgever! Er moet dus betaald worden. Ik schrijven met overeenkomst en incasso,casus, een zo breed mogelijk beeld te geven eindigend met incasso ondergebracht bij de rechtbank Amsterdam. Via de griffier aan de kantonrechter!
    Wijst de kantonrechter vorderingen af? Betalingsverplichting binnen normale proportie! Grootsheidwaan! Ik ga tegen gezag in! Maar eigenlijk is her zelfs strafbaar in de wet! Een inschuld teniet doen is oplichting! Strafrecht artikel 326! WET! Ik ga niet tegen Edelachtbare in maar een crimineel! Nu heb ik risperdion afgebouwd! En ervaar soms klachten die ik noot had! Een soort van pseuno gedachten hallucinatie! Ik lach er dan maar om! En dat komt volgens mij als het medicijn uit werkt! Ik ben overgestapt in overleg met arts omdat ik wazig zie door medicatie op haloperidon! Nu kreeg maar heel weinig tabletjes. En ik ben mijn herhaal recept foetsie! Er is contact gezocht maar geen tegenreactie dat ik medicatie kan ophalen! Wat nu?

    • Ja, Alex, als autoriteiten zich eenmaal het beeld hebben gevormd dat iemand raar of gek doet, dan is het vaak erg moeilijk om dat beeld te veranderen. Als je iets heftigs meemaakt, zoals je schrijft die schermutseling met drie aanvallers, en je verdedigt jezelf en rent vervolgens weg, maar maakt daarna – mede doordat die ervaring waarschijnlijk nog in je systeem zit – een inschattingsfout waardoor je wat primitiever reageert, dan kan het oordeel al geveld zijn.

      Als je dan eenmaal in contact met justitie geweest bent met daarbij een psychiatrische behandeling (Orap in jouw geval), dan kun je je niet veel afwijkende zaken meer veroorloven, want al snel wordt weer de link gelegd met je ‘psychiatrische’ handelen van weleer. Je schrijft dan over hoe je de wet wil inzetten om je salaris te vorderen van je werkgever, en dat je dat via een incassobedrijf wilde regelen. Als mensen je eenmaal niet meer serieus nemen, dan lijkt de wet ook niet meer helemaal te gelden.

      Je zou er bijna gek van worden. Het lijkt me dan de kunst om dit niet te laten gebeuren, en een weg te vinden waardoor je in ieder geval weer rust kunt vinden in jezelf, zelfs als dat dan inhoudt dat je salaris van enkele maanden door je neus geboord wordt. Het overleven met een gezonde geest lijkt me dan belangrijker dan koste wat kost, je gelijk proberen te halen.

      Succes, Alex.

  9. Eindelijk heb ik na lang zoeken een site gevonden waar ik met lotgenoten kan praten over hetgeen waar ik met mijn behandelaar niet over kan praten! Namelijk de wens op af te bouwen met mijn anti-psychoticum.

    Ook bij mij is de ziekte 20 jaar geleden tot openbaring gekomen, ik was toen 18. Na een hele rot periode (pesten) vond ik opeens de kracht in mezelf (althans, dat dacht ik) Ik ging toen in de spiegel op zoek naar mijn innerlijke ziel, en ging steeds slechter slapen, werd steeds actiever, ontremd, mager en deed voorspellingen.

    Tijdens een vakantie in diezelfde periode ben ik in een psychose geraakt. Voor mij was dat een droom, de hemel en was ik eindelijk aangekomen op de plek waar ik altijd had willen zijn. Enfin, dat was het begin van een lang en zwaar leven, met de nodige periodes van manie, depressie en gelukkig ook perioden van stabiliteit.

    Het vorig jaar heb ik helaas weer een manie, psychose en een depressie gekregen. Met als oorzaak “afbouwen van de Seroquel”. Mijn vriend en ik vonden het vervelend dat ik altijd na het innemen van de medicatie veel te vroeg in slaap viel op de bank. Later innemen had geen zin, want dan was ik daags erna niet vooruit te branden. Dus hebben we samen gevraagd of de Seroquel mocht worden afgebouwd.

    Gelukkig (en geheel onverwachts) wilde mijn psychiater hier aan meewerken. Mijn vriend wist niet wat de vroege signalen waren van een manie/psychose, pas toen het te laat was kwam hij hierachter, waardoor een gedwongen opname onvermijdelijk was.

    Mijn arts heeft tot op de dag van vandaag nog spijt ervan dat ze me hebben laten afbouwen. Maar zoals ik hier gelukkig ook lees, is dat de gebruikers altijd de wens blijven hebben om hier ooit mee te kunnen stoppen. Daar hoor ik ook bij. Hoofdredenen: Moeheid en gewicht.

    Het vorig jaar toen ik de Seroquel ging afbouwen, slikte ik daarnaast ook nog Prozac en Lamictal. Die beiden met name tegen de depressie werken. Achteraf niet gek dat ik ben doorgeschoten. M.i. had ik eerst de Prozac moeten afbouwen, en daarna pas de Seroquel.

    Als ik dat nu voorstel, wordt dat meteen van de tafel geveegd, en gezegd dat ik nu eenmaal moet accepteren dat ik aan een stemmingsstabilisator niet genoeg heb.
    Lithium wil ik niet, Depakine ook niet, dus bleef niet veel meer over dan Seroquel.

    De reden dat ik niet stop of afbouw is dat als men erachter komt, ik geen hulp meer krijg, en waarschijnlijk het vertrouwen van de artsen, mijn partner en mijn familie schade heb berokkend.

    Ik heb op voorschrift nu 300mg Lamictal (ben ik heel tevreden mee, ivm geen bijwerkingen) en 450mg Seroquel (die ik stiekem al naar 300mg heb afgebouwd). Daarnaast heb ik stiekem al vanaf het moment dat ik in de depressie kwam op eigen houtje mijn Prozac weer erbij geslikt. De prozac heb ik nu afgebouwd, met de gedachte om de Seroquel vervolgens ook te gaan afbouwen. Ik ben nu dus aan het overwegen om te verlagen naar 150mg. Maar wat is de kans op een terugval?

    Sorry voor mijn (veel te) lange verhaal, maar nogmaals ben ik zo blij dat ik een forum heb gevonden wat recentelijk nog bezocht is.
    Ik hoop dat iemand me uit eigen ervaring advies kan geven.

    • Hoi Angela,

      Wat een verhaal! Als je wilt kun je contact met me opnemen, dan kan ik via de mail verder met je meedenken. Je kunt mijn mail-adres via Joost krijgen.

      Hartelijke groet,

      annemiek

      [commentaar door Joost: je kunt ook op de contactpagina zoeken naar het emailadres van Annemiek. Inmiddels heeft Angela contact gehad met Annemiek]

    • Ik heb precies dezelfde redenen als jouw om met seroquel te stoppen, althans ik wil het ook zoveel mogelijk omlaag die dosering, 20 kilo aangekomen, ik was altijd slank, en moeheid. Maar bij mij ging van 450 naar 400 prima niks van gemerkt en nu ben ik op eigen houtje nu al 3 dagen naar 350 gegaan. Pff wel een ramp al die 3 dagen flinke hoofdpijn, hele heftige nachtmerries, kan in tranen uitbarsten bij iets emotioneels. En bibberen snachts en soms overdag ook, en MOE niet normaal zo moe. ik had ook niet in de gaten dat dat wel eens door het afbouwen kon zijn. Ik vind het ook eng hier te lezen dat je hersenen veranderen door het gebruik van anti psychotica. Een van de belangrijkste delen van je lichaam. Ja we hebben nog een lange weg te gaan en ik hoop echt dat we ooit weer net als vroeger gezond kunnen zijn zonder medicijnen. Ik slik nu 5 jaar seroquel. Ik heb daarvan 2 jaar Priadel gebruikt met lithium maar dat heb ik snel afgebouwd doordat mijn schildklier naar de klote is, totaal kapot werkt niet meer, als gevolg thyrax voor de rest van mijn leven. De seroquel heb ik overigens 2 jaar na mijn eerste psychose geslikt 600 mg en heb die toen afgebouwd naar 50 mg terwijl mijn priadel toen nog op 600 mg stond. Toen kreeg ik in 2011 weer een psychose terug, die in totaal een 5 maandelijkse opname heeft veroorzaakt. De eerste psychose in 2009 duurde maar 6 weken, dit was een post partum psychose oftewel een kraambedpsychose, 4 weken nadat mijn zoontje geboren was.

      • Hallo Sacha, Je schrijft niet hoeveel tijd er zat tussen het moment dat je van 450 naar 400 mg ging en de tweede stap naar 350 mg. Ik benadruk altijd dat het belangrijk is om heel langzaam af te bouwen. Liever met 25 mg per keer dan 50 mg ineens. En dan, nadat je er iets af hebt gehaald, een bepaalde periode wachten, kijken hoe je je voelt, voel je je niet goed (psychisch of fysiek) dan is het volgens mij het beste om eerst te wachten tot je je wél weer goed voelt voordat je de volgende hoeveelheid er af haalt.
        Het helpt ook (heel veel) als je hierbij kunt overleggen met een psychiater / hulpverlener die je vertrouwt en die open staat tegenover je afbouwplannen. Ik probeer een lijstje aan te leggen van zulke personen, helaas is het nog een heel kort lijstje.
        Desgewenst kun je contact met mij of één van de andere contactpersonen opnemen via de pagina ‘Contact’.

      • Hoi Sacha,

        Nou ik had het voor elkaar, dacht ik!
        Ik had de Prozac helemaal afgebouwd en daarna de Seroquel ook helemaal naar nul teruggebracht!
        Ik was heel erg alert op slaapstoornissen, overactiviteit en euforie, maar dat is geen van allen gebeurd. Echter, wat ik niet had verwacht, was dat ik in een depressie ben beland. Terwijl ik er van overtuigd was dat de Seroquel alleen maar tegen manie en psychose werkte.
        Ik ben dus weer gestart met Prozac en heb de Seroquel ondertussen ook maar weer verhoogd naar 450mg! Mijn vriend weet er van en hij vindt dat ik eerst maar eens moet zorgen dat ik lange tijd stabiel ben (hetgeen ik nu nog niet ben) alvorens ik de Seroquel weer ga afbouwen. Gelukkig steunt hij me hier in, want mijn psychiater staat hier niet meer voor open, helaas.
        Een voordeel was dat ik wel heel slank was geworden, maar dat is blijkbaar toch niet voldoende om me goed bij te voelen. Ik heb nu ook behoorlijke vreetbuien (met name snoep), en laat het nu maar gewoon gebeuren. Ik weet nu dat als ik ooit weer kan afbouwen, de kilo’s er ook weer van af vliegen.

        Groetjes en heel veel succes met afbouwen!

    • Angela, m.b.t. ‘advies’ – je kunt me als je wilt benaderen via de contactpagina.
      Het nadeel van stiekem afbouwen is dat je er het vertrouwen van de psychiater mee verliest. Dreigen dat men je geen hulp meer geeft is vreselijk en een regelrechte vorm van manipulatie.
      Ik zou een andere behandelaar gaan zoeken, iemand die wel open staat voor je wens medicijnvrij te worden. Die zijn niet makkelijk te vinden maar het is wel de moeite waard. Zoals gezegd probeer ik er een lijstje van aan te leggen.
      M.b.t. kans op terugval: ik denk dat niemand je dat kan zeggen omdat er zo weinig onderzoek naar afbouwen wordt gedaan. Zoals ik vaker zeg: langzaam en heel stapsgewijs afbouwen is het beste zodat je een vinger aan de pols kunt houden. En intussen je ‘vaardigheid’ om in het hier en nu te blijven en niet ‘door te schieten’ opbouwen.

    • Hoii ik zou niet zomaar met mediactie gaan lopen kloten met afbouwen en weer innemen.. denk dat het heel belangrijk is dat je wel verteld aan de arts waar je mee bezig bent ook al is hij het er niet mee eens.. gewoon eerlijk zijnen zeggen waar je mee bezig bent.. is echt het beste!!

  10. […] Wil je ook meer weten wat de medicijnen met mensen doen o.a ook antidepressivia en litium kijk dan op deze site: https://psychoseanders.wordpress.com/2012/06/20/geen-peuleschil-ii-ontwenningsverschijnselen-bij-afbo… […]

  11. Hoi hoi, Leuk jullie reacties bedankt. Ik heb de seroquel niet in korte tijd afgebouwd, de 450 naar 350 zit een jaar tussen, steeds 50 mg na een half jaar. Maar Christina volgens mij bestaat er geen seroquel 25 mg heb ik nog nooit gezien. En Angela inderdaad seroquel helpt ook tegen depressies. Dat zijn mijn psychiater laatst dat wist ik ook niet. Oh dat slank worden zou ik ook graag weer zijn, ik hoop dat ik iets slanker kan worden en dan toch 200 mg ofzo seroquel erbij kan blijven gebruiken. Jammer zeg dat je weer helemaal terug bij af bent. Daar ben ik nu ook wat bang voor want als ik teveel ga afbouwen en ik beland weer in een kliniek met een psychose dan word ik vanzelf wel weer terug op 600 mg gezet ben ik bang. angela ik vind het ook heel naar dat je niet gesteund word door de psychiater, ik zou op zoek gaan naar een ander. Let aub op je lijn, dadelijk ben je weer terug bij af met je gewicht, ik let een beetje wel op mijn lijn zodat ik nu niet meer dikker word, je kan zo met seroquel wel 30 kilo aankomen. Succes meiden xx

    • Sacha, als je even Google gebruikt zie je dat er heus tabletten van 25 mg Seroquel bestaan. (En die kun je dan nog weer in kleinere stukjes breken m.b.t. een pillensnijder -bij de apotheek verkrijgbaar).

      M.b.t. een depressie: Seroquel wordt inderdaad ook tegen depressie ingezet. Het punt is dat de medicatie je brein verandert (volgens het boek ‘Anatomy of an Epidemic’). Daardoor ga je op de lange duur juist de klachten krijgen waartegen het middel oorspronkelijk werd voorgeschreven. Je hebt de depressie dus, binnen deze optiek, te danken aan het slikken van de medicatie! Dat is natuurlijk een schande.
      Het enige dat ik zelf als antwoord heb is: blijf werken aan stabiliteit via andere wegen dan medicatie, leer jezelf en je eigen geest kennen en kalmeren, en als je afbouwt, doe het dan met de best mogelijke hulp en heel erg langzaam.

      Wat afvallen betreft: Ik ben zelf 25 kg afgevallen terwijl ik nog een grotere hoeveelheid Seroquel slikte. Dit door heel ‘clean’ te gaan eten.

      Misschien heb je er baat bij om een natuurgeneeskundige of acupuncturist te bezoeken. Helaas worden die niet of maar beperkt vergoed.

      • Oh christina ik was inderdaad niet bekend dat er ook tabletten van minder mg zijn, is dit dan ook de Xr versie. Met afbouwen gingen we gewoon altijd 50 mg omlaag (met minimaal een half jaar ertussen) Ik vind het fantastisch van je dat je ondanks seroquel gebruik toch kon afvallen. Ben je nu helemaal van de seroquel af? Ik heb zelf eens dekapine moeten slikken voor 1 epeleptische aanval die ik ooit heb gehad, type grand mal. Maar met die medicatie ben ik toen snel gestopt, zonder overleg arts. Ik kreeg steeds vaker lichte aanvallen, toen ik stopte met het medicijn waren deze aanvallen weg en heb ik nooit meer een aanval terug gehad (even afkloppen 🙂

  12. Hallo allemaal,

    Morgen ben ik na afbouwen en met toestemming van mijn psychiater na 1 jaar zyprexa en 5 jaar abilify een week gestopt met medicatie. Ik hoop heel erg dat dit definitef is en er geen rare dingen gaan gebeuren. Ik merk dat ik veel minder afgevlakt ben qua emoties! Ik wissel grote somberheid af met een hoge mate van geluk. Ik probeer zoveel mogelijk te bewegen, gezond te eten en goed mijn rust te pakken.

    Abilify was geen fijn medicijn voor mij, er zijn geluiden dat het bepaalde impulscontroleproblemen veroorzaakt maar bij de GGZ werd ik daar niet bepaald serieus in genomen… Zo voelt het in ieder geval voor mij… Heb vele duizenden euro’s verloren op goksites en vermeld al lange tijd dat ik ‘verslaafd’ (Tussen aanhalingstekens want gokken is volgens de DSM geen echte verslaving maar een impulscontrolestoornis) ben maar nooit te horen gekregen dat het aan mijn medicatie zou kunnen liggen. (Maar goed, ik hoop dat dat nu voorbij is)

    Ik ben benieuwd naar ervaringen van mensen hier en vooral naar mensen met ervaringen met abilify! Ik heb vernomen dat de kans op terugval erg groot is (80% van de mensen valt terug indien er gestopt wordt met medicatie) Dat maakt me een beetje zenuwachtig maar weerhoudt me er niet van om mijn plan door te zetten! Want ik vind het heel fijn om die pieken en dalen weer volop te kunnen ervaren. Daarnaast ben ik ook benieuwd of dat artikel van Breggin en Cohen ergens online te vinden is. Misschien staan daar naast afschrikkende dingen ook nog handvaten in die mijn kansen vergroten?

    Wat ik zo moeilijk vind aan het ziektebeeld is dat er zo weinig over verteld kan worden. Zelfs je psychiater kan na een studie van vele jaren je er weinig over vertellen. Ik hoop dat het in mijn geval veroorzaakt werd door cannabisgebruik! Ik heb namelijk jaren geblowd en mijn 2 psychosen waren beide naar aanleiding van het stoppen met cannabis (Waar ik nu bijna 2 jaar mee gestopt ben)

    Als deze poging lukt dan wil ik iedereen die met dit soort problemen loopt meegeven (zover nodig) dat het belangrijk is om goed naar jezelf te kijken. Blow je? gebruik je drugs? Drink je veel alcohol en of koffie?, slaap je onvoldoende? eet je ongezond? beweeg je onvoldoende? Als je op deze vragen vaak ja hebt geantwoord probeer dat dan eerst te verbeteren voordat je denkt aan stoppen met je medicatie! Verwacht bovendien niet teveel van de GGZ, ik heb veel aan de GGZ te danken maar echte stappen vooruit bereik je pas door met jezelf geconfronteerd te worden en de GGZ gaat dat niet doen! Het enige dat je zelf kan doen is je eigen problemen benoemen en dan kan de GGZ je handvaten geven! Soms is het echter ook goed om zelfredzaam te zijn!

    Groeten en aan zij die overwegen om te stoppen sterkte!

    • Allereerst complimenten Thomas dat je van je verslavingen af bent. Vooral blowen is een nare verslaving waar je niet makkelijk mee kan stoppen!

      • Ik ben zelf niet bekend met abilify, ik ken wel 2 meiden die het gebruiken en zijn daar erg tevreden over. Maar ja hoe je het ook bekijkt alle soorten medicijnen voor psychoses,depressies epelepsie is grote rommel waar je zo snel mogelijk vanaf zou moeten kunnen komen. Echter een psychose meemaken vond ik nog erger dan medicijnen te moeten slikken. Ik zou goed opletten op eventuele signalen van een psychose en dan op tijd aan de bel trekken. Maar daar is ook weer een keerzijde aan je moet je leven ook weer niet gaan lijden met angst dat het terug zou kunnen komen, probeer vertrouwen in jezelf te hebben. Ik hoop ook weer flink omlaag te kunnen met mijn medicijnen maar dan heb ik ook nog een lange weg te gaan. Ik hoop van harte dat het je lukt zonder medicijnen te kunnen veel succes ermee!

    • Beste Thomas,
      Petje af met het afbouwen! Zelf ben ook bezig met het afbouwen van zyprexa. Ik ben sinds 2e week van maart 2014 van 20 mg naar 17,5 mg gegaan. Niet zo heel veel van gemerkt. Hoe was het gegaan bij jouw met het afbouwproces ? Je heb ruime tijd genomen om de beide medicatie af te bouwen. Goed hoor!
      Groet,
      Teske

      • Ook knap van jouw Teske! Ik heb wel een bijverschijnsel nu van het afbouwen seroquel van 400 naar 350 gemerkt. Overigens toen ik afbouwde van 450 naar 400 heb ik daar niks van gemerkt. De eerste week van het afbouwen had ik een ongelooflijke hoofdpijn, en nu heb ik ook regelmatig zeer heftige nachtmerries die over psychose gaan. Ik word dan vaak wakker met flinke hartkloppingen. Het lijkt wel een soort van angst droom die je hebt weggestopt met het seroquel gebruik. Misschien dat dat soort trauma toen er dan nu weer uitkomt, herkent iemand dat en nachtelijke hartkloppingen?

    • Dag Thomas, lees je verhaal en herken hier veel in. Met name dat je geen antwoorden krijgt over het ziektebeeld.
      Zou ik met je (het is nu 2017) met je kunnen mailen? Graag prive.
      Ellen.

  13. Wat goed dat deze kant van medicatie belicht wordt. Ik ondervind weinig bijval voor het feit dat ik mijn medicatie af aan het bouwen ben. Omdat ik nu veel klachten heb, hoor ik van alle kanten dat het komt omdat ik medicatie (seroquel xr) nodig heb. Ja ik voel me prikkelbaar en moe maar mag het, mijn lichaam is gewend aan de stoffen. Toch zet ik door met het afbouwen omdat er heel veel nadelen aan deze medicijnen zitten. Waaronder hartkloppingen,(zoals Sacha hierboven ook vermeld maar bij mij is het dag en nacht) volgens de arts onschuldig maar een heel irritant gevoel. Nu Ik nog maar 50 mg seroquel gebruik, slaap ik slecht, maar wat wil je met 600 mg seroquel sliep ik wel prima ’s nachts maar kon ik overdag ook niet wakker blijven. Die laatste 50 mg die ik nu moet afbouwen lijken het zwaarst van al maar nu zet ik ook door, want wie weet hoe ik me voel als alle stofjes uit mijn lichaam zijn? Pas als ik een tijdlang medicijnvrij ben kan ik beoordelen heb ik medicijnen nodig voor mijn stoornis of heb ik ze nodig omdat mijn lichaam niet beter weet.

    • Hoi dames en heer. Pff hartkloppingen dag en nacht hebben lijkt me geen pretje, ik voel me er altijd ook heel slecht bij. Ook mijn polsslag is altijd aan de hoge kant tussen de 90 en 100. Ik ben eigenlijk benieuwd wie er met minder seroquel nu ook afgevallen is, of dat een lage dosering net zo goed bijdraagt aan een slechte stofwisseling als een hoge dosering. Bij ons in de GGZ is mijn psychiater weg gegaan, nu is er geen andere psychiater voor handen en krijg ik zolang een psycholoog. Ik vind dit echt belachelijk want ik wil hulp met afbouwen… wil liever niet zelf gaan afbouwen zonder goedkeuring.

      • Hallo Dames en Heren,
        Mooi om te horen dat jullie afbouw van de medicatie doorzetten.

        @Thomas
        Petje af Thomas. Bewegen, voeding, goed slapen in een veilige omgeving zijn denk ik belangrijkse randvoorwaarden om de medicatie zo veilig mogelijk af te bouwen. Mooi om je verhaal te lezen. Ik ben net als Christina inderdaad benieuwd wat je tussenstappen waren. Fijn om te horen dat je psychiater je ondersteunde bij het afbouwproces. Ik wacht nog even met het afbouwen. Momenteel zit ik op 550 mg lithium en 17,5 mg zyprexa. Heb jij een voor een afgebouwd of tegelijkertijd ?

        Teske

      • Laat aub vaak je bloed controleren op schildklierfuncte Teske, ik zat op 600 mg priadel en eerst ging mijn schildklier langzamer werken en nu doet hij het helemaal niet meer, rest van mijn leven thyrax slikken, lithium heeft mijn schildklier kapot gemaakt

  14. @ Sacha

    Ik ben het helemaal met je eens! Het is niet fijn om het nodig te hebben maar het kan je eventueel helpen! De klachten die ze bestrijden zijn naar mijn mening inderdaad erger dan de medicatie! mij heeft het persoonlijk heel erg geholpen (Abilify) ondanks vervelende bijwerkingen die de producent overigens niet gemeld/verzwegen heeft!

    @ Teske

    Erg fijn dat je aan het afbouwen bent! Hopelijk lukt het je om van de medicatie af te komen… Een vermindering van 2.5e miligram hoor je ook niet zo heel veel van te merken volgens mij! Bij mij was het een apart verhaal dat afbouwen, ik kan het moeilijk chronologisch vertellen maar wat ik wel weet is dat ik heel lang op 10mg heb gezeten… Ik heb op sommige momenten dat het wat slechter ging op 15mg gezeten maar voordat ik stopte heel lang op 5mg. De laatste week zelfs 5mg per 2 dagen!

    Ik zit nu ondertussen op dag negen en heb wel 2 moelijke momenten gehad! De laatste was toevallig vanmiddag tijdens een treinreis van een uur waarin ik weinig geprikkeld werd… Ik merk dat het heel erg helpt om prikkels van buitenaf te krijgen! Zo blijf je wat meer down to earth dus ik ben maar een gesprek aan gegaan met mijn buren id trein. Na het eten van vette vis icm met een vitamine C tabletje was het verminderd en na de voetbalwedstrijd zelfs weg! Zelfs dingen als afwassen hebben op mij een therapeutisch effect;) Wat wel opvallend is is dat ik toch aardig wat alcohol gedronken heb die avond ervoor dus ik vat het maar op als waarschuwingen!

    Ook het effect van koffie is niet zo fijn! Ik wordt er licht van in mijn hoofd en daar kan ik wat paniekerig van worden.

    Wat mij ook heeft geholpen is een boek lezen over de RET (Soort CGT) CGT was ik minder over te spreken omdat de mede cursisten en degene die de cursus geeft er een belangrijke rol in spelen

  15. Nog even een update…

    Ik zit nu op anderhalve week zonder medicatie… Ik heb geen wanen of hallucinaties gehad maar wel momenten dat ik erg liep te malen om dingen. Dit gebeurd voornamelijk s’middags! Daar staat wel tegenover dat ik ten eerste intens gelukkige momenten heb ervaren! Alsof een vloedgolf van dopamine in mijn hersenen terecht kwam! Daarnaast lach ik een stuk meer en intenser. Ook ben ik een stuk minder ‘needy’, met abilify had ik erg vaak zin om mezelf te ‘belonen’ met o.a. bier. Zelfs op doordeweekse dagen. De drang om te drinken is veel minder geworden, ik heb de eerste week wel wat gedronken in het weekend maar ik merkte dat dat een negatieve invloed op mij had en heb daarom besloten om ook daar tijdelijk mee te stoppen (voor de zoveelste keer de afgelopen maanden) maar zonder abilify is dat een stuk makkelijker tot nu toe.

    Ik heb ondertussen wat afbouw en afkick verhalen gelezen en heb het niet helemaal gedaan zoals wordt aanbevolen! Ik had nml een maand terug nog een lichte ‘terugval’ (Tussen aanhalingstekens want de grens tussen een psychose en de bizarre realiteit is voor mij moeilijk te trekken)

    Ik hou me er maar aan vast dat ik door een gezonde leefstijl (veel sporten gezond eten en regelmatig slapen) Het me gaat lukken om medicatie vrij te leven!

    ALs mensen nog tips voor mij hebben is dat altijd welkom

    • Je schreef: “Ik merk dat ik veel minder afgevlakt ben qua emoties! Ik wissel grote somberheid af met een hoge mate van geluk.”
      Thomas, op zich is het te verwachten dat iemand na vermindering van medicatie zoals antipsychotica meer gaat voelen. Mijn eigen ervaring met Seroquel was dat ook na een geringe vermindering, ik kon merken dat ik me een week of twee ‘wiebeliger’ voelde in mijn stemmingen en reacties. Dat verdween dan weer; ik moest me aanpassen in lichaam en geest denk ik; dit werd ook door de psychiater die me ondersteunde bij afbouwen gezegd.
      Echter ‘grote somberheid’ en ‘hoge mate van geluk’ klinkt wel behoorlijk heftig.

      Hoe heb je het afbouwen gedaan? Hoe lang heb je erover gedaan, en wat voor ‘tussenstapjes’ zaten er in het proces?
      Mijn indruk is dat veel psychiaters veel te weinig weten over het afbouwproces en dat men vaak mensen VEEL te snel laat afbouwen. Hetgeen dan helaas de kans op nieuwe problemen (wat men dan ‘terugval’ noemt maar eigenlijk zijn het – ernstige – ontwenningsverschijnselen) vergroot.

  16. Sorry voor de late reactie! Ik zit nu alweer op 2.5 week (de tijd vliegt!) Ik heb het niet heel rustig gedaan met de afbouw eerlijk gezegd! Ik had 2 maanden geleden zelfs nog op 15 mg gezeten! Maar anderhalve maand geleden alweer op 5 mg… Maar de vraag is of ik op 15 mg zat door een terugval, (ik had wel rare ideeen in mijn hoofd maar dat soort ideeen heeft iedereen) Of door mijn eigen angsten voor mijn gedachten! Dat is ook een deel van het herstel! Fantasie niet meteen wijten aan je ziekte! Dat over grote somberheid en groot geluk was een tikkeltje overdreven. Ik had een dag dat ik smiddags heel somber was, echter die avond ervoer ik een moment dat ik zou beschrijven als het mooiste moment van mijn leven! Alsof de antipsychotica een stuwdam in mijn brein hadden aangebouwd waarachter alle dopamine zich had opgehoopt, 5 dagen na het stoppen doorbrak de dam en ervoer ik het mooiste moment van mijn leven! Het besef dat het nu afgelopen is met die medicijnen en dat ik eindelijk weer kan bouwen aan mijn toekomst

    • Beste Thomas,
      Mooi om je verhaal te lezen. Houden zo!
      Als ik het goed heb begrepen heb je in twee maanden zyprexa afgebouwd tot 0. Dat is aardig snel!
      Zelf zit ik op 16,25 mg. Ik heb sinds een week geleden weer 1,25 (20%) van 17,5 mg mg afgehaald. Kijken hoe het gaat. Een goede kennis van mij (diagnotiseerd als bipolaire stoornis) gaat morgen van 20 mg naar 10 mg. Dat mocht van haar arts. Ik vond het best wel snel gaan. Zij slikt net als ik ook 6 maanden zyprexa. Ik hoor het graag binnenkort hoe het met je gaat! Nog veel succes! groetjes Teske

  17. @ teske, wat het afbouwen betreft… Ik heb maar 1 medicijn tegelijkertijd geslikt! Begon met zyprexa maar omdat ik door zyprexa zon 18 uur sliep en erg veel aankwam ben ik eerst naar de minimale dosis gegaan (2.5 mg) en daarna begonnen met 10 mg abilify

    • Thomas, als ik je goed begrijp ben je dus met toestemming van je psychiater in twee maanden van 10 mg Abilify naar 0 gegaan, met een tussenstop (van hoe lang?) van 5 mg? Dit na vijf jaar slikken en daarvoor nog een jaar Zyprexa.
      Dat lijkt mij een halsbrekend tempo.
      Ik heb geen persoonlijke ervaring met Abiliy en weet er niet voldoende van. Maar ik zie op internet (o.a. hier: http://www.ema.europa.eu/docs/nl_NL/document_library/EPAR_-_Product_Information/human/000471/WC500020170.pdf ) dat mensen met een diagnose van schizofrenie en bipolaire stoornis 10 tot 15 mg voorgeschreven krijgen. Dat betekent dus dat er maar heel weinig van echt (geleidelijk) afbouwen is geweest.
      Ik vraag me af waarom je psychiater dit zo heeft gedaan. Mijn sterke indruk is dat psychiaters VEEL te weinig weten over goed en zorgvuldig afbouwen. Het verbaast me niet dat je merkt dat je dingen intens ervaart en ervaart. M.i. zou je behandelaar dit voorzichtiger hebben moeten aanpakken en het afbouwen langer hebben moeten laten duren.
      Heeft hij wel met jou goed naar je verdere omstandigheden (de gebieden benoemd in het artikel “Geen peuleschil deel 1”) gekeken?
      Ik wens je van harte toe dat je de schommelingen te boven komt en gezond en medicijnvrij verder kunt! Evt. kun je me benaderen via de pagina ‘contact’ van deze site, als je er dieper op in zou willen gaan.

  18. Ik was in eerste instantie geschrokken van je reactie christina! Vandaar de late reactie! (Ik dacht er namelijk aan om hier niet meer te gaan lezen want ik wil niet dat de voorspelde moeilijkheid van het afbouwen een self fulfilling prophecy wordt…)Volgens mijn Psychiater is zijn ervaring dat veel mensen het stoppen met abilify wel vinden meevallen! Ik snap alleen niet wat je bedoelt met de zin dat er maar weinig van echt geleidelijk afbouwen is geweest…

    Wat het afbouwen betreft ik ben 5 maanden geleden van 5 mg naar 15 mg gegaan en na 4 maanden weer in een hoog tempo naar 5 mg ik denk dat ik 2.5 maand 5 mg heb geslikt en vervolgens ben gestopt. De laatste 2 weken slikte ik 5mg om de dag.

    De schommelingen zijn nu gelukkig al een stuk minder geworden! ik heb wel momenten gehad dat ik erg liep te malen of zelfs dat bepaalde gedachten van mijn psychose korte tijd terugkwamen! Opvallend is dat dat regelmatig na alcoholgebruik gebeurd! Ik denk er dus aan om daar ook mee te stoppen of iig drastisch te minderen

    • Sorry Thomas, het was niet mijn bedoeling je te laten schrikken. Ik had me ver-typt, ik bedoelde dat er weinig van echt geleidelijk afbouwen sprake is geweest – ALS ik jouw bericht zo lees. Mijn indruk is dat afbouwen echt heel langzaam moet. Als ik dan lees dat je veel ‘ups and downs’ ervaart dan kan ik me afvragen of dat is omdat je brein zich nog moet aanpassen aan de nieuwe situatie. En juist dat aanpassen, (lees ik in boeken over dit onderwerp) geeft een risico. Langzamer afbouwen – terwijl je intussen je stabiliteit en innerlijke rust OP bouwt – zou die emotionele reacties minder heftig maken (en minder kans geven op nieuwe psychose / psychische klachten).
      Alcoholgebruik stoppen lijkt mij hoe dan ook een goede stap!

  19. hoi

    ik ben gestopt samen met de arts van de paroxetine .o wat een bijwerkingen zeg.hoelang gaat dat nog duren pffff.
    Ik heb ze 15 jaar geslikt en ben er nu sinds een week vanaf ,maar de bijwerkingen zijn niet leuk.alleen hoelang blijven die hangen ?heb last van lage bloeddruk misselijk kan amper lopen prikkelbaar en tintelingen door me lijf ,maar als ik lopp gaat het wel maar zodra ik ga zitten is het mis.
    maar ik ben blij dat ik gestopt ben en ik ga doorzetten hoop alleen of het me wel lukt,want ben bang dat ik er niet zonder kan.
    .depressie zit in de familie en ben al 2 keer in een zware depressie gezakt.
    wat fijn dat je hier alle ervaringen kan lezen

    • Rot dat je zulke verschijnselen meemaakt, Miranda. Hoe heb je afgebouwd? Hoeveel slikte je en ben je ineens met alles gestopt, of is het met kleine stapjes gegaan?
      Ik zoek op internet ‘paroxetine’ op, de eerste site die ik tegenkom zegt: “Bouw bij voorkeur langzaam af over een periode van vier weken. Na plotseling stoppen krijgen sommige mensen last van angst, duizeligheid, draaierigheid, hoofdpijn, misselijkheid en zweten. (…..)
      Als u dit medicijn gebruikt tegen een depressie wordt vaak over meerdere maanden afgebouwd, om te voorkomen dat de verschijnselen van de depressie terugkomen.
      http://www.apotheek.nl/Medische_informatie/Medicijnen/Producten/Paroxetine.aspx?mId=10704&rId=588#L8
      Er zijn veel manieren waarop je jezelf psychisch kunt steunen en sterker maken zodat je hopelijk minder kans hebt op nieuwe depressies. Zie o.a. het boek ‘Mindfulness en bevrijding van depressie’.

    • Dag Miranda
      Dapper van je dat je bent gestopt met paroxetine.
      Heb dezelfde klachten dan jij,alleen transpireer ik heel veel,staat niet in het rijtje bij jou.Ook het typen van dit bericht gaat moeilijk.Maar ik zet door,wil van die rotzooi af.Dit is mijn derde en laatste poging,lukt het weer niet,dan blijf ik slikken tot mijn dood.
      Zie nu pas dat het al een berichtje van 10 maanden geleden is,hahaha,
      Hoop dat je dit ziet en een berichtje neerzet dat het je is gelukt

  20. Hallo, ik wil ook heel graag stoppen met Seroquel. Ik slik nu 200 mg en 25 mg Valdoxan al 2 1/2 jaar. Ik heb geen stoornis maar een eenmalige langdurige psychose gehad en ik vind het raar dat mijn behandelaar me mijn hele leven aan de medicijnen wil hebben. Mijn gehele situatie is zo veel positiever dan toen ik een psychose kreeg! Ik voel nu dat de medicijnen juist mij mezelf slechter laten voelen. Ik wil er niet lang over doen. Wat is een goed schema?

    • Hoi Mieneke,

      Bedankt voor je reactie. Het is inderdaad nogal typisch dat als iemand door allerlei omstandigheden in het leven, en een bepaalde manier van daarop reageren een psychose ontwikkelt, dan vervolgens maar beter voor de rest van haar leven door kan gaan met het onderdrukken van een mogelijke toekomstige psychotische periode.

      Iedereen kan toch tijdelijk flippen door dat het allemaal té complex wordt? Als het dan vervolgens weer rustiger wordt in je leven, en je beseft wat de oorzaken zijn geweest voor die overdosis aan prikkels in combinatie met niet geheel succesvolle manieren van omgang hiermee, dan kun je daar toch van leren? Om dan vrij gevaarlijke chemicaliën te blijven nemen, terwijl de omstandigheden en de omgang ermee zijn verbeterd, lijkt dan nogal ingaan tegen het principe dat je iets te leren hebt in je leven, en als je de les hebt genomen, weer door kunt gaan, en daar heb je dan toch geen farmaceutische producten voor nodig, lijkt me.

      Een schema van 10% per keer totdat je je weer helemaal lekker voelt is meestal het meest zinvol. Lees anders de twee geen-peulenschilartikelen.

      • Dank je wel voor dit antwoord. Dat had ik nodig. Mooie formulering en uitleg. Ik heb inmiddels fiat gekregen van de GGZ om onder begeleiding af te bouwen, al heeft het me wat moeite gekost. Ik ben sinds ik niet meer 9 of 10 uur kan slapen (ik woon niet meer alleen) op de Seroquel chronisch moe en kan vanaf een uur of 7 in de avond me niet meer concentreren en na 9 uur zit ik te vechten tegen de slaap. Ik heb dus ook nu echt geen baat meer bij de medicijnen. Ik hou jullie op de hoogte.

    • Hallo Mieneke,
      Goed om je ervaring te horen. Ik bouw ook mijn medicatie af, zonder begeleiding. Net als jij had ik een eenmalige psychose gehad. Momenteel slik ik officieel 20 mg olanzapine en 800 lithium maar deze heb ik sinds februari geminderd naar 15 mg en 500 mg. Zoals psycho anders zegt, bouw ik het voorzichtig af met 12,5 % en dan kijken (tien dagen) hoe het aanvoelt. Ik heb daarvoor Dhr. Breggins boek gelezen; ”Psychitric drug withdrawal”. Een andere bron die jou kan helpen is, de blog van Monica, ‘www.beyondmeds.com”. Zij is een van de weinige ervaringsdeskundige die een uitgebreide beschrijving heeft gegeven over haar ervaring met het afbouwen. Daar heb ik ook echt an gehad en nog steeds.

      Tot nog toe heb ik weinig ontwenningsverchijnselen gekend. Wellicht komt dat omdat ik maar drie maanden de beide medicatie heb geslikt. Ondertussen eet ik zeer gevarieerd gemiddeld 5 verschillende kleuren groetes en fruit, beweeg regelmatig. Veel slapen, weinig interesse en dufheid zijn mijn grootste bijwerkingen van de medicijnen. De sprankelijkheid mis ik in mijn geest en lichaam.
      Hou ons op de hoogte, en veel succes!
      Groetjes Teske

      • Beste Teske,
        Erg prettig dat je mij zo’n uitgebreide reactie hebt gestuurd. Ik vind het heel dapper dat je dit alleen doet en goed dat je je zo goed hebt ingelezen. Er is te weinig over bekend gemaakt op het internet, valt me op. Jammer genoeg. Gelukkig is er dit platform.
        De website ‘beyond meds’ is een erg veelomvattende site met veel informatie. Aangezien ik het heel spannend vind om af te bouwen na 2 1/2 jaar, ben ik vastberaden om het te laten slagen. Morgen heb ik een gesprek met mijn behandelaar over mijn afbouw. Ik ben nu goed voorbereid.
        Je hebt mij op het idee gebracht om een blog bij te gaan houden. Zodoende kan ik voor mezelf bijhouden wat ik voel en hoe ik reageer op het ‘afkicken’. http://www.acreepyworld.com/blog wordt mijn domeinnaam (nu nog leeg) en kan ik anderen helpen met mijn ervaringen. Dat doe ik overigens ook al via mijn Nederlandse, gelijknamige website.
        Ik heb niet veel verwachtingen dat ik mij erg veel beter ga voelen, maar het zal me erg veel doen, om, net als bij een eerdere stoppoging, weer ‘zuiver’ te gaan voelen.
        Je hoort van me.
        Dankbare groetjes,
        Mieneke

  21. Ik wil graag opmerken dat het m.i. belangrijk is te onthouden dat deze site tot dusver GEEN concrete tips of informatie biedt over afbouwen. Dat kan ook niet want er is veel te weinig over bekend en veel te weinig onderzoek naar gedaan. Vat dus svp wat hier gezegd wordt NOOIT op als advies. We kunnen ook geen ‘schema’ geven voor hoe het moet. We zijn geen artsen of experts op dit gebied. Er is weinig informatie beschikbaar; ga svp goed zoeken op internet of benader één van de mensen die op de contactpagina staan voor meer info. En dan nog kan het moeilijk of onmogelijk zijn, helaas, om precies het antwoord op jouw persoonlijke omstandigheden te vinden.

    Ik wil herhalen dat afbouwen niet iets is dat je ‘zomaar’ doet (zie ook het eerste deel van de ‘geen peuleschil’- artikelen. Wat mij betreft kun je het bijna niet langzaam genoeg doen. Veel psychiaters zijn zoals ik al zei veel en veel te snel met afbouwen en hebben er ook (te) weinig ervaring mee.
    Tien dagen wachten na iets van je medicatie af te hebben gehaald is wat mij persoonlijk betreft echt veel en veel te weinig. Ik zou zeggen: Denk liever aan twee maanden. Zoek goed uit wat voor jou ‘triggers’ of aanleidingen waren voor je psychose(s). Leer om daar anders en beter mee om te gaan. En zorg vooral dat je vaste routines hebt en bouw innerlijke rust en stabiliteit op vóór je aan afbouwen begint. Wees daar ajb eerlijk over tegen jezelf. En besef dat deze dingen (heel) veel tijd kosten.
    EN voel steeds na hoe het met je gaat. Gaat het niet goed, dan NIET verder afbouwen. Maar eerst verder werken aan stabiele omstandigheden, gedrag en gevoel.
    Het is vaak zo dat wie wil afbouwen dat liefst zo snel mogelijk doet. Mijn idee daarover is: NIET DOEN!
    Er staat te veel op het spel om het snel te doen. Niet alleen dat je een nieuwe psychose kunt krijgen door ontwenning van de medicatie, maar ook dat een nieuwe opname je onnoemelijk veel problemen kan bezorgen en mogelijk ook zal maken dat men in de psychiatrie eerder allerlei dwangmaatregelen op je gaat loslaten. Ik schrijf dit niet met de bedoeling iemand bang te maken. Wel om te proberen aan te geven dat het dus echt, GEEN peuleschil is om te stoppen of minderen met de medicatie. Zoek steun op diverse plekken en probeer als het kan een behandelaar / psychiater te vinden die je erbij wil ondersteunen.

    • Hallo Christina,
      Ik ben het grotendeels met je eens, maar vergeet niet dat jij ook een mening verkondigt en als ervaringsdeskundige wil ik daar graag op inhaken. Ik vind dat je afbouwen onder begeleiding van een psychiater moet doen, dat ga ik ook doen. Daarnaast heb ik een partner die mij heel erg goed in de gaten kan houden en gaat houden. Ik schrijf ook een blog over mijn afbouwperiode, die bedoeld is om zo veel mogelijk anderen te laten zien dat ik dit serieus aanpak en ook weet dat de consequentie kan zijn dat ik niet zonder antipsychotica en/of antidepressiva kan.
      En als ervaringsdeskundige weet ik wat bij mij een psychose kan opwekken en hoe het voelt om de eerste signalen te ervaren. Ik ben een keer eerder (op een heel fout moment!) vanwege bijwerkingen gestopt (in een keer) en kreeg weer een stem in mijn hoofd. Dat voelt verschrikkelijk. Toen ging ik uit eigen beweging weer aan de medicijnen (eerst Risperdal maar daar werd ik heel erg misselijk en ziek van) en vervolgens weer terug naar de Seroquel.
      Niemand moet alleen een afbouwperiode meemaken (ik bedoel met alleen een psychiater), maar altijd met iemand in huis (het liefs) of heel dichtbij die die persoon in de gaten kan houden. Dat is ook waarom ik het nu kan doen en niet eerder heb gekund. En nogmaals, gaat het niet goed, dan heb je ook het bewijs dat je (nog) niet zonder medicijnen kan. Volg mij op:
      http://www.acreepyworld.com/blog/
      Groet, Mieneke

      • Hoi Mieneke, jazeker verkondig ik een mening. Daar heb je helemaal gelijk in. Mijn meningen zijn gebaseerd op mijn eigen ervaringen en op het jarenlang ondersteunen van mensen die met psychoses en medicatie te maken hebben.
        Psychiaters die akkoord gaan met afbouwen, en die er kundig in zijn, zijn helaas lang niet altijd te vinden.

  22. Hallo lezers,

    Ook ik ben op dit moment aan het afbouwen van mijn medicijnen.
    Vorig jaar slikte ik Lorazepam, Abilify, en Zyprexa.
    De Lorazepam en Abilify heb ik inmiddels al afgebouwd naar het nulpunt.
    Ik ben eerst begonnen met de Lorazepam omdat die het meest verslavend is.
    Afbouwen met kleine stappen zoals beschreven in vorige reacties is het belangrijkste.
    10% per stap is aan te bevelen en dit een 2-tal maanden volhouden. Luister goed naar je lichaam en geest en minder pas dan als dat goed zit.
    Als laatste ben ik de Zyprexa gaan minderen. Ik ben gestart om van de uitgangsdosering van 20 mg, 2.5 mg af te halen, dus 17.5 mg. Deze dosering heb ik 2 maanden vol gehouden en dan pas weer 2.5 mg eraf gehaald. Op dit moment zit ik op 7.5 mg en heb dus nog een aantal maanden te gaan.
    Nu komt het allerbelangrijkste: Bouw nooit af op eigen houtje. Doe dit altijd in samenspraak met je behandelaar. In mijn geval is dit een arts bij het GGZ. Ik overleg iedere keer met de arts als ik ga minderen of hij het daarmee eens is. Dit doe ik telefonisch. Het voordeel van dit alles is dat het lijntje kort is en dat als er iets aan de hand is er snel door jou in samenspraak met je behandelaar ingegrepen kan worden.
    Ik slik de Zyprexa al zeker 15 jaar en we waren tot de conclusie gekomen dat een onderhoudsdosering voor mij weinig zin heeft omdat in het verleden is gebleken dat het mij toch niet voor een nieuwe terugval beschermt. Ik heb ook al een paar pogingen van afbouwen erop zitten, dus ik weet wel waarover ik praat.
    Alleen afbouwen van medicijnen is ook niet de oplossing voor je probleem. Je zult aan jezelf moeten werken en dat heb ik het afgelopen jaar kan ik wel zeggen heel erg succesvol gedaan. Een en ander kunt je lezen in mijn artikel dat ik een half jaar geleden geschreven heb op de schaduwsite van psychose-anders:

    http://psychoseanders.yolasite.com/allerlei/verdere-ontwikkelingen-in-de-zoektocht-van-q-deel-4

    Ik wens iedereen die dit leest en op dit moment ook aan het afbouwen is veel succes.

    Groet,
    Q

  23. Wat mij in het verleden erg veel inzichten heeft gegeven, is het volgende pdf-bestand; (Harm Reduction Guide to Coming Off Psychiatric Drugs)

    http://www.theicarusproject.net/downloads/ComingOffPsychDrugsHarmReductGuide2Edonline.pdf

    Een aardig boekje om uit te printen (ruim 40 bladzijden) en er staat praktisch alles in wat je zou ‘moeten’ weten alvorens af te bouwen.

    Ik ben inmiddels alweer jaren medicatievrij en heb er nooit een seconde spijt van gehad dat ik ben gaan afbouwen. Heel veel succes allen! 😉

    • Hallo allemaal,
      Ik heb een tijd geleden al eens gereageerd met het verhaal dat ik in het verleden mocht afbouwen met de Seroquel maar dat ik daardoor weer in een psychose terecht kwam. De behandelaren weigeren sindsdien om ook maar iets van de Seroquel (450mg) af te halen. Nu ben ik een aantal maanden geleden zelf gaan afbouwen naar 0 mg. Maar hier had ik geen rekening mee gehouden, namelijk: dat ik in een depressie kwam door af te bouwen! Ik was er al die tijd van overtuigd dat het alleen maar tegen de manie en psychose werkte en niet tegen de depressie. Nu weet ik inmiddels wel beter, want ik heb daardoor weer een flink zware depressie achter de rug. Toen ik het leven echt niet meer zag zitten, en alleen nog maar aan de wens om te sterven dacht, ben ik toch maar weer terug 450mg Seroquel gaan slikken. Binnen een week voelde ik dat de scherpe kantjes al wat van af waren, na 2 maanden redelijk tot goed hersteld.
      Maar toch, de wens om af te bouwen blijft. Weer vanwege gewichtstoename en moeheid (ik zit gewoon voor schut op mijn werk als ik zit te knikkebollen achter mijn pc!). Maar het verschil met de vorige keer is dat ik het nu in samenspraak met mijn partner doe. De vorige keer had ik het helemaal alleen zonder overleg met hem gedaan, en daar was hij (begrijpelijk ook) niet blij mee. Hij wilt me helpen, maar alleen als ik eerlijk blijf en vooral RUSTIG afbouw.
      Ik heb de dosis nu sinds een week van 450mg naar 400mg verlaagd. Heb lome armen, voel mijn hart bonzen, ben slap op de benen, daardoor een dag in bed gelegen. Door het in bed liggen, voelde ik me de dag daarna weer down. Maar na een dag weer gewerkt te hebben was dat weer over. Ik werd eigenlijk ook boos op mezelf, dat ik gelijk weer de medicatieafbouw de schuld gaf. Ik moet zelf toch ook nog ergens kracht hebben om sterker te zijn dan die afbouw. Gisteren naar huisarts geweest ivm klachten. Het kan te maken hebben met een hartruis die ze hoorde, of diabetes. Aan dat laatste denk ik zelf, hoop het niet, maar je hoort verhalen genoeg over de seroquel.
      Ik bouw 50mg per 2 maanden af, en kijk dan steeds hoe ik me voel. Bemerk ik een terugval, dan laat ik het een tijd zo staan. Wat betreft 25mg Seroquel die bestaat wel, maar niet in de XR vorm, daarom bouw ik met 50mg af.
      Voor iedereen die hetzelfde gevecht als mij aan het leveren is. Sterkte!!!
      Veel liefs Angela

  24. Hallo allemaal!

    Na lange tijd weer eens een berichtje van mij! Zoals al veel verkondigd is hier is het inderdaad geen peuleschil dat afbouwen van de medicatie!!! Ik had hier al een aantal keer gemeld dat ik geen alcohol meer zou drinken maar makkelijker gezegd dan gedaan (alcohol is een erg sociaal geaccepteerde gewoonte)… Koningsdag en koningsnacht heb ik dan ook weer redelijk wat gedronken wat een zeer zware periode veroorzaakte,,, Ondanks het vele sporten en het gezonde eten was ik zeer dichtbij het opnieuw nemen van mijn medicatie of mijn rare gedachten te geloven en opnieuw psychotisch te worden, Gelukkig was die zware periode na een tijdje voorbij en voel ik me nu al een aantal dagen beter!

    Ik heb er van geleerd! Ik heb tegen al mijn vrienden en familie gezegd dat de eerste die mij betrapt op het drinken van alcohol voor mijn verjaardag over ong een half jaar 100 euro bij mij kan opeisen. Ik hoop dat dit me er van weerhoudt om nog alcohol te drinken! Op dit moment ben ik er iig van overtuigd dat het me gaat lukken om niet te drinken! Het leven zonder abilify is zoveel fijner en hoewel ik dol ben op een glaasje bier/wijn wil ik dit er graag voor opofferen!!!

    Dingen die mij geholpen hebben om door de zware periode te komen zijn de volgende: Drink veel water!!! minima 6 glazen per dag. Maak een lijstje met gedachten die je als rationeel oordelend mens als onrealistisch zou beschouwen en neem jezelf voor dat als die gedachten in je opkomen je meteen aan iets anders gaat denken. Mij heeft dit tot nu toe geholpen…

    Iedereen die hetzelfde meemaakt heel veel sterkte.

  25. Ik zou graag mijn ervaringen willen delen. Ik ben na 20 jaar antidepressiva waarvan de laatste 6 jaar seroquel 400xr helemaal gestopt. Het valt mij op dat er erg weinig te vinden is over de ervaringen van mensen die gestopt zijn met desbetreffende medicatie. Ik hoop op antwoord op mijn vragen over hoe ik me nu voel. Het is nu 1 maand geleden dat ik gestopt ben.

    Groet Gerda

    • Gerda, als je vragen hebt kun je via de pagina ‘contact’ één van de personen die aan deze site meewerken benaderen.
      Deze site noch dit artikel zijn bedoeld als ‘vraagbaak’ t.a.v. afbouwen.
      Dat er weinig staat over antidepressiva komt ook omdat het centrale onderwerp van deze site ‘psychoses’ is.
      Seroquel staat overigens niet bekend als antidepressivum, al wordt het wel als zodanig gebruikt, maar als antipychoticum.

    • Dag Gerda,

      Twee van de beste websites om te bezoeken en uit te spitten zijn survivingantidepressants en Beyond Meds. Hier is heel veel informatie en kennis te vinden.

      Veel succes!

  26. Hallo allemaal,

    Ik ben nu 12 dagen zonder antidepressivum (Valdoxan) en voel me veel beter dan met. Ik ben in een keer gestopt, omdat mijn psychiater verwachtte dat ik niet veel ontwenningsverschijnselen zou krijgen en dat is ook zo (in mijn geval).

    Ik voel me niet meer moe en voel ook mijn emoties sterker, wat ik een pluspunt vind. Mocht iemand mijn blog willen lezen dan kan dat: http://www.eenengewereld.nl/blog-2/

    De uitdaging met het afbouwen van de antipsychotica ga ik over 2 1/2 week aan. Dat wordt volgens mij een grotere, alhoewel ik geen persoonlijkheidsstoornis heb en ook met mijn psychose opwekkende prikkels anders omga. Maar volgens mijn behandelaar worden veel cliënten van haar tijdens het afbouwen zwaar depressief.

    Mijn advies: stop of minder met alcohol (in mijn geval geen wijn meer), eet en drink gezond, ga veel sporten en ben veel buiten.

    Succes en veel sterkte allemaal.

    Groet, Mieneke

    • Dag Mieneke,

      Fijn dat je je vooralsnog goed voelt in reactie op het afbouwen. Ik hoop heel erg voor je dat het zo blijft. Je zou namelijk niet de eerste zijn die pas weken na het stoppen met medicatie opeens allerlei heftige ontwenningsverschijnselen krijgt.

      Dit is geen materie om lichtzinnig mee om te springen. Er zijn teveel verhalen van mensen die door een verkeerd afbouwproces langdurige fysieke en psychische klachten ontwikkelen, varierend van mild tot levensbedreigend. Ik zou je dan ook willen aanraden je heel goed in te lezen. De website survivingantidepressants en beyondmeds zijn twee van de beste bronnen op internet.

      Succes!

      • Beste Annemiek,

        Dank je wel voor je waarschuwing. Ik ga beide websites grondig lezen en op mijn blog plaatsen.

        Ik denk zeker niet te lichtzinning over de afbouw van m.n. Seroquel xr, omdat ik niet verwacht dat dat makkelijk zal gaan, nog los van het feit of ik zonder kan.

        Ik ben gedurende een langdurige opname zo vol gepropt met medicijnen en heb zelfs urine retentie gehad door Lexapro, dat ik ook weet wat de meds zelf al met je kunnen doen.

        Laat ze maar wat meer bekend maken over alle nare bijwerkingen, dan zou ik ook niet nu pas zijn gaan afbouwen.

        Groet, Mieneke

  27. Hoi.Ik ben zelf psychiatrisch client en heb in 20 jaar 13 diagnoses gehad.Zelf denk ik dat ik door veel in de psychiatrie te verkeren een groot deel van het sociale aspect in het maatschappelijk leven heb gemist en daar nu ook moeilijkheden door ervaar,net als dat ik psychiatrie-geraleerde incidenten als traumatiserend heb ervaren.Ik ben nog geen 40 en hoop ooit geen hulp nodig te hebben.6 maanden geleden ben ik gestopt met 20 mg. zpyrexa ik ervaar veel hoofdpijn e.d ik zou hier graag mee om willen gaan

  28. Hoi allemaal, erg fijn dat deze site er is. Ik zit sinds februari aan de zyprexa omdat ik een medicijnenvergiftiging heb gehad en een pijnpsychose. Ik heb afgebouwd van 15 mg naar 2,5 mg en toen ik in april mocht stoppen van de psychiater ging het helemaal mis, na drie weken gestopt te zijn kreeg ik paniekaanvallen, werd elke ochtend om 5 uur wakker, overgeven, kon alleen maar op mijn hurken zitten en voelde me net een junk. Ook voelde ik me zwaar depressief en kreeg suicidale gevoelens door die downer in mijn hoofd. Ik zit nu weer op 2,5 mg. (ben weer begonnen met 5 mg maar zit nu sinds 13 juni weer op 2,5) en voel me afgevlakt, een zombie, ik kom er van aan, dus wil er eigenlijk gewoon weer mee stoppen! Zijn er positieve stopverhalen? Ik lees alleen maar horrorverhalen en voelde het zelf ook zo tijdens die stoppoging. Mijn lichaam schreeuwde om zyprexa en ik was weer helemaal aan het trillen en kon niet meer slapen etc. Ik ben zo bang dat ik er nooit meer van af kom. Ik wil weer gewoon normaal kunnen voelen namelijk. Nu is het wel zo dat ik heel veel dingen heb meegemaakt en niet verwerkt heb (mijn vader is overleden een maand nadat mijn relatie out of the blue uitging, dus klap op klap vorig jaar en daarna werd ik ernstig ziek) maar hoe kan ik nou dingen tijdens die pillen verwerken als ik niets voel? Hoop zo dat er iemand mij kan vertellen dat hij/zij ervanaf is gekomen….. Alvast bedankt voor de moeite uberhaupt om dit te lezen, alle reacties zijn welkom! Groetjes, Liesje

    • Hallo Liesje, je kunt wel dingen verwerken ook tijdens medicijngebruik. Het gaat mogelijk alleen langzamer.
      Ik ben er van af gekomen! Op deze site staan diverse artikelen van mensen die met succes hebben afgebouwd. Zie o.a. de artikelen door Sharon, en de artikelen van mijn hand over mijn ervaringen.
      Lees svp deel 1 van het ‘Geen Peuleschil’ artikel. (zie bovenaan aan het begin van het artikel voor de link).
      Ik moet er bij zeggen dat ik er inmiddels wel iets milder over denk dan toen ik het schreef. Je kunt echt wel werken aan meer psychische stevigheid en balans, en dingen verwerken ook als je (nog) medicatie slikt. In feite bouw je je psychische ‘weerbaarheid’ dan OP, terwijl je de medicatie (mettertijd) AF bouwt.
      Het kan zijn dat je te snel hebt afgebouwd en dat je daardoor die nare verschijnselen kreeg. Psychiaters zijn er vaak te snel mee.
      Ofwel: laat de moed niet zakken. Er kan meer dan je denkt.

    • Dat is niet mis wat je hebt meegemaakt. Ik vroeg me eigenlijk af hoe kwam je aan die medicijn vergiftiging en wat is een pijn psychose. Ik heb zelf 2 keer een psychose gehad en de eerste keer was ik bang dat ik was vergiftigd door drugs. Sterkte ermee en hopelijk kom je er ooit nog eens helemaal vanaf.

      • Overigens niet drugs die ik zelf had gebruikt maar iemand die het me stiekem had toegediend….

  29. Wij zijn net een vrij forum gestart met als doel een peer to peer (lotgenoten) ondersteuning te bieden aan mensen die antidepressiva (SSRI/ SNRI) of antipsychotica alsook benzo’s nemen en/of willen afbouwen.
    De hoofddoelen zijn informeren en bijstaan (door lotgenoten) van anderen in dit moeilijke proces. Zo kan je een dagboek aanleggen met je vorderingen bij het afbouwen (ANderen kunnen je daar dan in bijstaan of raad geven). Er is een gedeelte voor familie/partners/ vrienden die iemand willen bijstaan , maar niet goed weten hoe. Er ligt ook een focus op de invloed van Antidepressiva op relaties, libido en verliefdheid. Daar hier nu al geruime tijd veel nieuwe inzichten op komen (Afvlakking en persoonlijkheidsveranderingen).
    OP de site kan je als bezoeker lezen, maar om te posten moet je wel een (gratis & volstrekt anonieme) gebruiker aanmaken.
    Misschien tot ziens op http://antidepressivahulp.free-forum.net/

    • Beste Christina en Karel, dankjulliewel voor het reageren.

      Christina, sorry voor mijn late reactie, maar wil je even bedanken want ik heb heel veel aan je berichtje gehad! Het gaf mij kracht en vertrouwen… En ik ben blij nu te kunnen mededelen dat ik al sinds 17 juli van de zyprexa af ben op eigen kracht! Ik was hem die avond een keer vergeten te slikken en werd de dag erna gewoon om 8 uur wakker ipv om 11.30 zoals met de medicijnen… En dacht ik neem hem gewoon nog een nachtje niet… En nog een nachtje…. Ik heb het drie weken best moeilijk gehad (nachtelijk zweten, paniekaanvallen ’s ochtends als ik wakker werd, downer in mijn hoofd etc) maar ik heb het volgehouden, mede door heel veel wandelen in de natuur en gesprekken met goede vrienden die mij erdoorheen gesleept hebben. Nu kan ik vrijwel zeggen dat ik er echt vanaf ben en ik voel me beter dan ooit. Ik kan weer voelen! Dus die paniekaanvallen neem ik voor lief want ik voel ook weer de mooie momenten en kan weer van kleine dingen genieten en ben niet meer de hele dag aan het eten dus de kilo’s gaan er langzaam aan ook weer af. Ik hoop dat er mensen zijn die dit lezen zodat iedereen weet dat het idd echt mogelijk is om ervanaf te komen!! Maar idd wel heel erg langzaam afbouwen want die eerste stopppoging bij mij is mislukt omdat ik te snel ging. Nu zat ik al geruime tijd op 2,5 mg… Ik heb een medicijnen vergiftiging gehad omdat ik in een paar maanden tijd 15 antibiotica kuren heb geslikt met alle soorten pijnstillers die je kan bedenken en valium en morfine slikte. Ik had ook 24/7 pijn in mijn buik (wat ook weer door die medicijnen kwam) waardoor ik niet meer sliep en at, ik woog in januari nog maar 47 kg! Nu gewoon weer 65 (overgewicht ik hoor 58 te wegen) dus die medicijnen hebben mij wel geholpen in die zin dat ik weer at en sliep etc… Een ding weet ik zeker in mijn leven ik ga NOOIT meer medicijnen slikken zelfs geen paracetamol. Mijn omgeving zegt nu ook dat ik er beter uit zie dan ooit nu ik met die zyprexa ben gestopt, mijn ogen stralen weer, ik ben weer scherp, kan weer lachen… Dus ik hoop voor iedereen die denkt dat hij/zij er nooit meer vanaf komt dat het op een dag gaat lukken, het kan echt nl!! Er staan bijna alleen maar negatieve verhalen op het internet en daarom Christina vind ik het super dat jij dit forum hebt want je bent een steun in de rug: enorm bedankt!!

      • Hoi Sascha, dankjewel voor je reactie! Wat heftig voor jou ook 2 psychoses… Gaat het nu goed? Ja door drugs kan je zeker een psychose krijgen… wat erg dat iemand dat zomaar toedient…En zit of zat jij ook aan de antipsychotica? Zie hierboven mijn verhaal over de medicijnen vergiftiging… Sowieso kan iedereen die zomaar met valium stopt een psychose krijgen zei mijn arts dus ik raad het niemand aan te slikken, het is in mijn ogen allemaal troep en die hele medicijnen industrie is maffia…. Ik ben misschien onvruchtbaar hierdoor omdat ik een omhooggeslagen candida had..(naar mijn eierstokken) dit soort dingen moet ik ook nog verwerken maar dat kan nu zonder die pillen. Ik wens iedereen heel veel sterkte!

      • Hallo Liesje, ik ben blij dat je je positief voelt over je afbouwen, maar moet wel zeggen dat zomaar op impuls stoppen en dan de hele dosering ineens schrappen niet aan te raden is. Langzaam en (heel) goed voorbereid afbouwen is het devies.

        Dank voor je reacties. Ik ben blij met je waardering maar moet even precies zijn: dit is geen forum, het is niet bedoeld om elkaar adviezen te geven e.d. over afbouwen.
        Dit is een site waarin een andere benadering van psychoses wordt besproken. Deze site is opgericht en wordt gerund niet door mij maar door Joost; zie o.a. de pagina ‘over ons’.
        Ik zelf schrijf van tijd tot tijd een nieuwsbrief ‘De Helende Geest’, deze is te vinden via http://dehelendegeest.wordpress.com. Zie ook rechtsboven op de pagina waar je nu op zit.

        Verder is het misschien ook goed om tegen allen die dit lezen te zeggen dat het m.i. niet zo is dat iederéén kan stoppen met de medicatie. Als het niet lukt met afbouwen, en als je medicatie slikt, is dat geen schande. Je kwaliteit van leven is het belangrijkste, in mijn ogen.
        Het is een kwestie van zorgvuldig afwegen en je eigen situatie in ogenschouw nemen. Zie ook deel 1 van het artikel ‘Geen Peuleschil’.

  30. Hallo, ik gebruik al 6 jaar antipsychotica als eerste zyprexa en nu al een jaar of 4 risperidon 2mg per dag… De laatste tijd geef ik de medicijnen de schuld van aantal dingen, heb al jaren geen eigen initiatief meer, bijna 30kg bij gekomen, maak nu ook al tijdje rare bewegingen met mijn mond, en mijn leven staat eigenlijk stil en het boeit me ook nog niet… Kom niet tot werk en ook weinig zin in sex, terwijl dat vroeger allemaal anders was… Ik ben nu op eigen initiatief terug gegaan na 1mg per dag en merk eigenlijk geen verschil, gaat goed zo..kon 8januari pas bij doktor terecht en wacht op zijn advies, maar weet nu al dat ze het me afraden…zelf denk ik dat het wel lukt omdat in de tijd dat ik 6jaar geleden psychose kreeg, veel drug en medicijnen gebruikte, gestress leven had en mezelf flink drogeerde… Dat is ook de reden dat er toen wat knapte bij me, heb 2 jaar later agresiespychose gehad ondanks de medicijnen maar die was snel onder controle gelukkig.. Gaat nu al jaren goed, wel gebruik ik wiet dagelijks omdat ik geen rust in mijn hoofd krijg vanwege mijn pddnos… Heeft er iemand tips of advies voor me of misschien ervaringen met stoppe met risperidon? Hoop dat ik reactie krijg… Bedankt groet Laurens

    • Beste Laurens,

      Ook ik heb een eenmalige psychose gehad en veel schadelijke bijwerkingen gehad van antidepressiva, antipsychotica en angstremmers. Mij werd verteld dat ik mijn leven lang aan de antipsychotica moest. Ik ondervond steeds meer nadelen en heb veel moeite moeten doen om een afbouwschema van de GGz te krijgen. Het was zwaar, maar het is me gelukt. Ik ben nu meer dan 5 maanden gestopt met Seroquel (antipsychotica) en Valdoxan (antidepressiva) en voel me veel beter! Ik heb een blog bijgehouden over de afbouw. Kijk maar eens op mijn site: http://www.eenengewereld.nl
      Sterkte en succes.

      Groet, Mieneke

    • Laurens, als je rare bewegingen met je mond maakt moet je zo spoedig mogelijk een arts raadplegen. Het kan Tardieve Dyskenesie (TD) zijn en dan is het belangrijk om zo spoedig mogelijk de antipsychotica af te bouwen. Dit staat o.a. in “Your drug may be your problem” van Peter Breggin. NIET WACHTEN dus, gewoon zo spoedig mogelijk melden. Eventueel eerst bij je huisarts.
      Het kan zijn dat men dan heel langzaam wil afbouwen met de medicatie, Breggin raadt dit af in geval van TD. (Doorgaans is heel langzaam afbouwen het beste).
      De medicatie legt je een beetje lam, dat verklaart het gebrek aan initiatief, aan zin in sex en dergelijke. Echter, zomaar de helft eraf doen in één keer is niet aan te raden. Zorg dat je hier steun / hulp bij krijgt. Als je psychiater niet wil meewerken, probeer dan een andere te vinden.
      Desgewenst kun je me met verdere vragen mailen (zie hiervoor de contact pagina van deze site).

  31. Hoi allemaal. Liesje ik zat niet aan de drugs maar dacht dat ik bij de eerste opname van psychose drugs toegediend had gekregen. Door een vriendin van me die zelf ook niet helemaal geestelijk in orde was. Nu overigens ex vriendin. Helaas is het nooit bewezen kunnen worden of ik drugs heb gekregen, vloeibare lsd moet dat dan zijn geweest. De eerste drugstest die ze hebben gedaan was pas 2 weken erna. Maar voor mijn gevoel die dag zat ik aan het randje van de dood en was ik er 100% van overtuigd dat ik vergiftigd was. Ik ben die nacht opgenomen omdat ik niet meer kon plassen en kreeg een catheter. Maar die nacht heb ik voor mijn leven gevochten. De psychiater zegt nog steeds dat het een post partum psychose was die ik een maand na de bevalling heb gekregen. Nog steeds ben ik niet overtuigd wat van de 2 het is geweest. Maar ja daar zal ik nooit achter gaan komen. Maar goed op het moment gaat het goed met me en zit ik nu alweer een poos op 300 mg Seroquel. Nu heb ik een nieuwe psychiater gekregen en ik vind het een erg aardige vrouw. Nu vertelde ik dat ik zoveel last had van het overgewicht, verhoogd cholesterol en de altijd vermoeidheidsklachten dat ze voorgesteld heeft om Seroquel af te gaan bouwen 300 dus naar 10 mg abilify, dat eigenlijk gelijk staat heb ik ergens gelezen tot 50 mg Seroquel. Dat zou eigenlijk te weinig zijn voor mij omdat ik al eerder was afgebouwd in 2011 naar 50 Seroquel en toen een psychose kreeg van 2 maanden met een opname van 5 maanden door veel paniekaanvallen. Eindelijk zou ik morgen naar de dokter moeten voor het recept maar dat is nu uitgesteld naar maandag doordat ze verhinderd was. Heel vervelend nu weer een paar dagen te moeten wachten en ook verandering van medicijnen vind ik dood eng. Ik had al eerder in die opname van 2011 verschillende medicijnen gekregen zoals anafranil, suprexa en waar ik onder andere zeer ernstig van in paniek raakte en ik heb ook een langere tijd depersonalisatie klachten gehad. Maar ja ik ga het maandag gewoon doen! Ik ga gewoon beginnen met 200 Seroquel en 5 mg abilify. Het erge is Seroquel werkt perfect voor mij, nergens klachten van alleen vermoeidheid en aankomen, mijn vorige dokter wou me daarom daar ook niet van af hebben om dat ik me geestelijk met Seroquel een 9 voel. Maar je leest ook weer vaak dat Seroquel een gevaarlijk middle is. Als er nog meer mensen ervaring hebben met afbouwen van Seroquel naar abilify dan hoor ik het graag.

    • Hallo Sacha,
      Je schrijft dat 50 mg Seroquel te weinig voor jou zou zijn omdat je eerder een psychose kreeg na minderen tot 50 mg. Dat is echter niet noodzakelijkerwijs een juiste conclusie.
      Het kan zijn dat je die psychose kreeg door andere redenen (niet door het afbouwen). Het kan ook zijn dat je de psychose kreeg juist door het afbouwen – een zogenoemde ontwenningspsychose; het brein kan zich dan niet (zo snel) aanpassen aan de toestand met minder of geen medicatie. Dat je dus destijds een psychose kreeg na afbouwen tot 50 mg hoeft echt niet te betekenen dat zoiets nu weer zal gebeuren.
      Bovendien kan het goed zijn dat je omstandigheden nu veranderd zijn en / of dat je inmiddels nieuwe vaardigheden hebt ontwikkeld (in het omgaan met dingen) of dat je dingen uit je verleden verwerkt hebt, waardoor je ook veel minder kans maakt op een nieuwe psychose.

      Detail: in jouw geval gaat het dus om overschakelen, technisch gesproken gaat het niet om afbouwen indien je intussen start met een ander middel.

      • bedankt voor de reactive! Ja inderdaad dat andere middle zou dan ook moeten helpen als anti psychose, het blijft spannend, ik houd jullie op de hoogte as maandag

  32. ik ben eindelijk na 4 pogingen om af te bouwen met antipsychotica al 24 dagen medicijnen vrij met behulp van de weg terug (the road back) supplementen. bijna geen afkickverschijnselen dan klein beetje hartkloppingen.(info@trbprodukten.nl).. ik zat zo;n 22.5 jaar aan de antipsychotica. heb het contact met christina en petri verloren, zou toch wel eens met ze willen praten. groet christa

  33. Heel knap christa!! Ik ben vandaag op de 4e dag van de opbouw van abilify 10 mg. Ik slik nog 2 weken de Seroquel 300 door. 1e Dag voelde ik vanalles, warm, beetje duizelig, last van maag. En snachts toch wel een aantal keer wakker geworden. 2e dag bijna nergens last van, het enige is sort van opvliegers. De derde dag, weer opvliegers en nu plassen, tot 20 keer per dag. 4e dag weer opvliegers en nu Hyper de pieper. Smorgens heel even moe, kwam makkelijk mijn bed uit, het energie niveau van sufmakend Seroquel is nu 95 % gestegen, wel een beetje een lastig gevoel van. Het spannendste komt nog, Seroquel gaan afbouwen maar daar moet ik nog mee wachten tot de 29e

  34. Zo dag 8 met abilify 10 mg en Seroquel samen 300 mg. Nou we worden aardig hyper de piper, wel al veel meer energie maar dit is ook weer helemaal anders dan het sufmakende gevoel met Seroquel. Ik vond slapen altijd heerlijk, bijna een hobby. Smorgens kids naar school nog lekker even bijslapen, ik ging ook altijd laat naar bed. Maar dat is nu wel gedaan, veel meer energie, soms een klein beetje gevoel van ik vind niks leuk. Alleen het is wel best irritant dat onrustige gevoel, vooral al je in bed ligt, of op de bank zit. als ik ga slapen kan ik mijn arm niet kwijt en dan weer omdraaien. Ben heel benieuwd hoe dat gaat as maandag als Seroquel omlaag gaat en hoe snel dit zal gaan. Maar ben ook wel weer trots op mezelf dat ik het toch maar doe zomaar even overstappen. Sta al iedere dag op de weegschaal maar de gevreesde 77 blijft staan. toch 20 kilo zwaarder dan ik was. voor mijn gezondheid hoeft er MAAR 8 kilo af. Ben heel benieuwd, houd jullie op de hoogte. Met autorijden wel een beetje opletten, viel haast in slaap achter het stuur. dat heb ik nog wel met momenten. Oja en emotioneler, huil wat af. Laatst fikse ruzie met manlief en tot 3 uur snachts liggen huilen, kan ook sneller uit mijn slof schieten en dat dan van zo’n miniscuul klein pilletje. Maar tevreden op zich wel, energie level omhoog nou gewicht nog omlaag 🙂

    • Beste Sacha,

      Ik heb ook 300mg Seroquel gehad, alleen toen ik ging afbouwen was het nog 200mg. Ik ben 2 1/2 jaar aan de medicijnen geweest. Ik ben nu 9 maanden gestopt met een antidepressivum en toen was ik mijn oververmoeidheid kwijt en dat voelde heel goed. Ik ben echter een half jaar gestopt met Seroquel en ik kan je vertellen dat ik lichamelijk een zeer zware periode achter de rug heb, terwijl ik dacht dat het emotioneel zwaar zou zijn. Ik heb echt in een andere dimensie geleefd, heb gevoelens gehad van mijn bewustzijn verliezen, zeer zware en rare hoofdpijnen gehad en me lichamelijk erg slecht gevoeld (terwijl ik gezond at, veel buiten ben geweest en veel bewoog enzo). Ik ben nooit bang geweest om weer psychotisch te worden, maar ook daar leek het soms op. Door deze website ‘Psychose Anders’ weet ik dat dat ook echt aan de het afkicken/stoppen lag, maar je moet heel erg sterk in je schoenen staan. En de klachten zijn nòg niet voorbij.
      Ik kan je één ding wel vertellen: ik zie alles veel helderder nu en ook dat moet je psychologisch aan durven en kunnen!

      Veel sterkte en succes,
      Mieneke

  35. Ik heb orap van 4 naar 2 mg afgebouwd eergisteren maar nu kan ik moeilijk plassen is dat ook een ontweningsverschijnsel en gaat dat ook weg

    mvg

    • Hoi Mieneke, Ja daar ben ik ook erg bang voor. Seroquel weg, wat zou dat gaan doen, alleen het verschil met mij is dat jij er niks voor in de plaats hebt gekregen, Dat was heftig zeg, is het na een half jaar nu verbeterd?

      Hoi Jason, heel goed, voel je je anders dan normaal nu? Wel opletten met niet kunnen plassen, daar ben ik ooit psychotisch van geworden, als je lichaam teveel urine in zich heeft kan dit terug stromen het lichaam in en kan je jezelf vergiftigen, dan is een catheter nodig dus vooral goed drinken denk ik

    • Jason, ik raad je aan je arts te raadplegen. Deze site kan dit soort vragen niet beantwoorden.

  36. Ik weet niet of dat een ontwenningsverschijnsel is, misschien weet iemand anders het hier of je psychiater?

    • vokgens mij kan day een reactie zijn ban opstapeling van serotonine die vast gehouden worden i de cellen, het komt door afbouw medicatie. maar ik weet niet het antwoord wat, te doen, mischien helpt een pilletje akineton. als het nu te erg is, moet je de huisaersen post bellen om je blaas te helpen legen, groet christa

  37. Ben nu 37 dagen medicijn vrij zonder Aftebouwen. Benzo’s en antipsychotica. Voel me opzich best redelijk. Wel last vast die zyprexa kaakklem en bekkentrekken. En rusteloze benen en overemotieneel van de benzo’s

  38. Nou mensen na 14 dagen abilify, van de 21 dagen dus voelde ik me echt slecht. Totaal geen interesse meer ergens in, de hele dag hyper, s’avonds kon ik me niet eens meer op een tv programma concentreren, 2 nachten slecht geslapen en toen vond ik het wel welletjes. Abrupt mee gestopt. Ik wilde echt graag afvallen maar niet op zo’n manier dat ik er een depressie bij ging krijgen, ja het meerdere energie was op zich wel fijn maar ik was het ook niet gewend. Misschien ben ik toch liever lui dan moe 😉 Toch niks tegen de psychiater gezegd want nu had ik dan wel eindelijk de kans om Seroquel te verlagen. Zei vond mijn bijverschijnselen helemaal niet zo negatief daar moest ik gewoon aan wennen. Nee dat ging echt niet. Maar nu heb ik dus al een week geen abilify en 2 dagen Seroquel 250 mg, en ik voel helemaal geen verschil met 300 mg Seroquel, denk er nu bijna aan om Seroquel verder te verlagen naar 200 mg, of zou dat niet Mogen binnen een paar dagen? Moet ik Seroquel 250 dan nu een week gaan slikken of langer? Wie weet raad? Ik heb het voor 2 psychose die ik heb gehad in 2009 en 2011. In 2011 zat ik op 50 mg en kwam weer terug in een psychose.

    • Sacha, en anderen die dit lezen: sorry – deze site is niet bedoeld om elkaar advies te geven of direct te steunen wat betreft afbouwen van medicatie. Dit is geen forum dat bedoeld is om ervaringen te dele en raad te vragen of te geven.
      Het zou ook gevaarlijk kunnen zijn om af te gaan op informatie die je hier van anderen oppikt over hun ervaringen.
      Ik raad je aan om je psychiater of andere deskundigen te raadplegen of om contact op te nemen met één van de teamleden van PsychoseAnders (zie de pagina ‘contact’) als je wilt dat er iemand met je meedenkt.

      • Hallo Christina,

        Ik begrijp je bezorgdheid en je reactie volledig, maar wat hier wel duidelijk wordt is dat er een grote behoefte is aan een platform waar mensen met elkaar hun ervaringen kunnen delen!
        Zelf heb ik ook het hele internet afgezocht naar ervaringen van afbouwen, omdat mijn eigen psychiater daar niet voor open stond.

        Nu, na 12 jaar heb ik eindelijk een psychiater gevonden die openstaat voor afbouwen en onderhandelen. Nu hoef ik dat niet meer stiekem te doen en dat is zo bevrijdend!

        Zelf ben ik als ervaringsdeskundige sinds kort in een heel netwerk terecht gekomen dat gericht is op herstel. Via dit netwerk kan ik misschien wel een goede psychiater adviseren?

        Op https://www.psychosenet.nl/ hebben ze ook een online spreekuur waar je terecht kunt met al je vragen. Je kunt dan in contact komen met prof. van Os, een warme, betrokken en begripvolle psychiater waar je open mee kunt communiceren. Hij weet ook als geen ander dat heel veel patiënten op eigen houtje gaan afbouwen, en doordat hij hiervoor openstaat en de patiënt hierin ondersteund hebben ze veel meer kans op slagen.

        Dus neem alvast eens een kijkje hierop en @Christina, als je interesse hebt in een connectie naar dat netwerk, dan hoor ik dat wel.

        Groetjes van een ED’er

  39. Hoi Audrey, mail me svp maar wat meer via de pagina ‘contact’.

  40. Hoera Seroquel is weg, nog even voorzichtig hoera, vanacht voor de eerste keer niet meer genomen sinds 6 jaar. Ik heb nu Haldol voor in de plaats gekregen en ik voel me er prima bij, nu nog wat gewicht eraf maar ik heb wel al meer energie. Maar wat was ik ziek vannacht en de halve dag vandaag, weer die nachtmerries en 4 keer in de nacht wakker, en vreselijke hoofdpijn, wel 5 paracetamol moeten slikken in een paar uur. En overgeven smorgens, kwam denk ik door het weglaten van Seroquel. van de Haldol merk ik helemaal niks, vraag me niet af of het geen placebo is haha.

  41. geachte vraagje
    mijn zus neemt al 20 jaar citolaplram, temesta 2,5 mg om te slapen, en 25 tot 5 mg seroquel 5 jaar. IK KEN MIJN ZUS EN ZE IS ALTIJD HEEL STERK AANWEZIG GEWEEST IN MIJN LEVEN. Na mijn scheiding stelde ze me voor om bij haar te wonen omdat ze ruimte genoeg had en toch nooit een partner of kinderen gehad heeft. Ik ben moeten vluchten, ik kwam in het hol van de leeuw, het was onmogelijk met haar te leven, liegen, woedeaanvallen, me treiteren, me aanvallen op alles wat er geweest is in mijn leven, ik dacht soms echt dat ze bezeten was, na advies van de huisdokter ben ik terug apart gaan wonen, want ze wilde me echt vernietigen, ik zie het aan haar het zijn de medicamenten die ze neemt, ht is een borderliner heeft al twee zwaar depressies gehad maar een zeer ingewikkelde persoonlijkheid een poppet on a string, ik ben blij dat ik weg ben want ik neem niets zeer nuchter mens, werd daar letterlijk gek. IK heb het doorgelaten heb nog conact maar ben toch voorzichtig, heb ook een broer met zware chizofrenie.

  42. Dag
    Jullie zijn mijn laatste hoop
    ik ben in januari gestopt met paroxetine 20 mg,netjes afgebouwd,met de vloeibare,1mg per maand eraf,nu doodziek,15 kilo afgevallen,slik nu oxzazepam erbij,maar daar word ik nog zieker van.Heb nu ook een vreselijke bewegingsonrust,wordt er echt gestoord van,slaap ook niet
    Ben nu de oxzazepam weer aan het afbouwen,omdat dit ook niet helpt
    Begin wanhopig te worden en denk af en toe,het hoeft niet meer,maar mijn kinderen en beesten houden mij tegen.Wat moet ik doen
    gr een wanhopige vrouw

    • Neem alsjeblieft eens een kijkje op schizofreniebestaatniet.nl
      Hier staat heel veel heldere en hoopvolle informatie en kun je een vraag stellen via het online spreekuur aan een van de deskundigen.

      Veel sterkte en geef niet op!

      Liefs Audrey Lahaije
      redactie sschizofreniebestaatniet.nl

    • Hallo Corrie, je hebt mij meermalen gemaild maar reageerde daarna dan niet meer op mijn antwoord. Via de pagina ‘contact’ kun je één van de teamleden van PsychoseAnders bereiken, echter wij zijn géén hulpverleningsorganisatie.
      Als je je doodziek voelt na het afbouwen kan het zijn dat het te snel is gegaan. Maar nogmaals dit is geen deskundige mening, slecht een vermoeden. Ik raad je dringend aan advies te vragen bij een goede psychiater die open staat voor een wens tot afbouwen.
      Wat betreft de gedachte ‘het hoeft niet meer’ stel ik voor dat je een therapeut zoekt of andere vorm van hulp. Je kunt in elk geval dag en nacht bellen met Sensoor: 09000767.

  43. Wat fijn om ook eens verhalen te lezen van anderen die afbouwen.
    Ik heb een vraag. Ik slik nu bijna 2 jaar Zyprexa 2x 2,5 mg tegen angst klachten, nervositeit en slaap problemen maar mag nu gaan afbouwen.
    Ik heb al 2 x eerder ineens gestopt en kreeg de klachten meteen terug en 1 x gehalveerd wat ook niet goed ging. De psychiater heeft nu voorgesteld de 2,5 mg in kwarten te verdelen en per 2 weken een kwart eraf. Is dat nog te snel?

    Groeten Edith.

    • Hallo Edith, zonder de verdere achtergrond te kennen is die vraag niet te beantwoorden. (En dan nog… ). Het lijkt mij goed als je goed oplet hoe je je voelt bij het afbouwen. Voel je je niet goed, dan even wachten en op hetzelfde nivo blijven tot je je wel weer steviger voelt. Dan weer iets eraf, dan weer kijken hoe je je voelt. Zou ik (voorzichtig) zeggen.

  44. Hoii wilde mijn verhaal er ook even bij zetten.. ik heb ongeveer 2 jaar geleden seroquel voorgeschreven gekregen.. ik was toen.. en ben nog steeds erg ziek.. vage klachten van de spieren en periodes moete met eten en slikken en rare stroom stoten door me lijf.. ook last van spierzwakte met periodes en voel me altijd ziek.. maargoed 2 jaar geleden opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling omdat ze dachten dat het tussen me oren zat.. ik kon niks meer eten alles kwam eruit en ik sliep niet meer.. toen dus die seroquel voorgeschreven gekregen.. 125 mg 5 pilletjes van 25 mg voor het slapen gaan.. in het begin de eerste weken viel ik er gelijk door in slaap.. maar slik het nu al bijna 2 jaar en merk er vaak weinig meer van.. en dan soms zit er een avond tussen dat het weer heel hard inslaat.. ik ben na een jaar gebruik gaan afbouwen omdat veel artsen 125 mg om te slapen toch wel veel vonden.. ik heb dat in stapjes gedaan met elke keer een pilletje van 25 mg eraf.. en minstens 3 maanden wachten tot ik het volgende pilletje eraf haalde.. ik slik nu nog maar 1 pilletje van 25 mg.. maar durf de laatste niet af te bouwen ben zo bang dat alles weer zo erg word als voor de seroquel.. of dat ik hele erge afkickverschijnselen krijg.. bij het afbouwen werd ik wel elke keer ziek.. maar omdat ik al ziek ben kwam dat er nog eens bovenop weet dus ook niet in hoeverre het door de seroquel kwam of gewoon door het ziek zijn zelf.. ik heb gister besloten het laatste pilletje door de midden te doen en nu een halfje te nemen.. dit is de eerste dag erna en voel me heel wazig in me hoofd.. ben de hele dag al misselijk en heb veel lucht in me maag.. eten wil normaal al niet door de spieren in me keel en tong maar dat is nu nog erger.. vroeg me af hoe anderen hebben afgebouwd.. en van hoeveel mg tot nul.. of blijven sommige ook hangen op die laatste paar mg.. ik krijg verder ook totaal geen begeleiding mijn huisarts wilde dat ik ermee stopte in een keer cold turkey.. nou daaaag dat heb ik dus niet gedaan.. vind het al super knap van mezelf dat ik van 125 nu op de 25 mg zit en sinds gister op de 12.5 mg.. maargoed eerst maar kijken hoe dit gaat anders ben ik bang dat ik gewoon weer terug ga op de 25 mg..

    • Je kunt best een dag overslaan en dan die 25 mg nemen en enkele weken later twee dagen overslaan en dan om de drie dagen één pilletje nemen en na enkele maanden één pilletje per week en dan proberen te stoppen

      • Reginald, het is niet de bedoeling advies te geven over wel / niet en hoe medicatie te gebruiken op deze site.

      • Het is een beetje aanzien hoe je je voelt, beste is inderdaad om dagen over te gaan slaan zonder pillen, gaat het slechter weer wel half of heel pilletje nemen en zo langzaam aan afbouwen tot nul

      • Sacha, ook aan jou een verzoek om geen medicatie-adviezen te geven op deze site!

      • Zie o.a. de DISCLAIMER op de ‘Introductie’ pagina.

  45. Sinds 2 jaar een nacht aanval van epileptie gehad toen over op Depakine daarna geen aanval meer gehad dus mag ik stoppen en kijken hoe dat bevalt, omdat ik veel last heb van bijwerkingen.

    sinds 10 november gestopt met Depakine i.o.l. met de neuroloog ik vind het verschrikkelijk 1ste 3 weken trillende ledematen-hoofdpijn-zwaar hoofd-gestrest-onrustig vreemd wezen na 3weken lijkt het net of ik of ik geheugenverlies heb en een zombie -niet aanwezig.

    Ik begrijp niet dat af van deze medicijnen zoveel bijwerkingen geven.
    wie heeft hier ervaring mee.
    Ik word er gewoon bang van of er iets anders met mijn geheugen is. Nooit eerder last van gehad. Op internet geen site waar iets over kan vinden.

    • Ja dat is echt afkicken van de medicijnen. Dat kan wel even duren. Bij mij een 4/6 weken, tenminste van anti psychotica. Ik had ook ooit een epelepsie aanval gehad grand mal op straat toen ook dekapine gekregen maar daar was ik al snel mee gestopt omdat ik die verschijnselen kreeg die jij als afkick verschijnselen beschreef.
      Volgens mij duurt het ook 6 weken voor het uit het bloed is dat medicijn. Sterkte ermee!

      • Dank je Sasha voor jou reactie , op naar de komende 2 á 3 weken en hopelijke dan geen afkick verschijnselen meer en natuurlijk vrij van aanvallen.

  46. En waar kun je heen als je wilt stoppen met medicatie? Ggz land bestaat niet voor dit soort vragen. Dan word er gezegd…U kunt thuis opbouwen. Echter wanneer er ontwenningsverschijnswlen op treden en je zelf niet meer weet hoe of wat….en je uit ellende bijna in staat bent om het weer in te nemen…is er geen plek om naar toe te gaan welke jou hopen dit te doorstaan.

    Al was dit er al nauwelijks, maar nu met de bezuinigingen al helemaal niet meer te vinden.

    Met nauwelijks bedoel ik…..je kunt nog ergens heen maar dat houdt een crisis plek in. Waar ze je 23 uur en 55 minuten alleen laten. Alleen sochtends word er op de deur gelopen met de tekst…bent u wakker. En daarmee volstaat het voor de volgende 23 uur en 55 min.

    Daarnaast heb ik vaak geprobeerd af te bouwen. Bijv lithium. Ik zou graag tabletten van 100 doormidden doen. Dit vind de arts overbodig. (Meerdere artsen gehad) het zou namelijk helemaal niet hoeven….afbouwen. Volgens de artsen kun je gewoon van de 1 of de andere dag met lithium stoppen. Ik moet het nu dus helaas gelijk met 200 mg minder doen. Als ik na 10 dagen naar afspraak ga en zeg dat ik me fysiek niet goed voel. Krijg ik verbaasde blikken en het antwoord….ik heb nog nooit gehoord dat iemand zich grieperig (overal pijn in spieren ect)voelt wanneer zij 200 mg minder nemen.

    • Hoi Beertje. Pas op met Lithium! Ik heb 2 jaar priadel geslikt met lithium, na die 2 jaar ging mijn schildklier slechter werken en opeens deed die het helemaal niet meer, gevolg de rest van mijn leven thyrax slikken!

      • Hoi sacha

        Daar ben ik me van bewust. Vandaar mijn vraag….waar kun je heen als je wilt afbouwen. Waar is er begeleiding die je erdoorheen helpt….ipv dit allemaal thuis alleen doen?

      • Hoi sacha

        Daar ben ik me van bewust. Vandaar mijn vraag of iemand een informatie heeft over….waar kun je heen als je wilt afbouwen? Waar helpen ze je….als je veel ontwenningsverschijnselen krijgt.
        Ipv het antwoord…thuis afbouwen. En….je kan niets lichamelijke voelen als je afbouwt…

        Gr

    • Er staat opbouwen. Ik bedoel afbouwen.

  47. Beertje, blijf zoeken naar een psychiater die je wel serieus neemt en je wil ondersteunen bij afbouwen. In de loop der jaren heb ik een paar namen verzameld van psychiaters die hier (mogelijk) positiever in staan dan de meeste. Daarnaast probeer ik soms mensen wat te steunen bij hun denken over deze kwesties, per mail of telefoon.
    Je kunt mij bereiken via de pagina ‘Contact’ – zo niet direct dan via Joost.

    • Beste Christina bedankt daarvoor.

      Ik wil graag mijn verhaal delen met jullie. En ik zal proberen het in te korten.

      5 jaar 150 mg effexor. Wilde afbouwen onder toezicht. Dat ging mis. Gevolg 225 mg effexor + traxene
      Dit hielp niet.

      Citalopram 30 mg. + tranxene
      Dit ging 3 jaar goed. Toen allergie ontwikkeld. In ziekenhuis beland. En ik moest ermee stoppen. Dus gaan afbouwen. Dit ging mis.

      Gevolg. 1.5 jaar elke 8 weken andere antidepressiva met daarin sluiten zo’n 14 maanden 6x oxazepam 10 mg per dag opname in en uit. ( alle ssri snri tryclische ect) Zelfs hypnose geprobeerd enz. Mijn gedrag was onhoudbaar voor mijn omgeving en mezelf. Van de 24 uur bracht ik er 20 uur huilend en gillend van door.

      Als laatste kreeg ik amitriptiline 150 mg+ 3x lorazepam 1 mg per dag. Dit werkte niet. Psychiater schreef lithium naast de amitriptiline + lorazepam voor. Schot in de roos. Na 18 maanden eindelijk iets wat aansloeg. Wel veel bijwerkingen maar dat deed me niks want de nare gedachtes verminderde. (Verhoogde hartslag kwam niet onder 120. Betablokkers gekregen)

      Nu gaat ’t steeds beter. En belemmeren de bijwerkingen mij in dagelijks leven (Spierzwakte kan nog 200 m lopen….tremor. kopjes laat ik uit handen vallen, enorm zweten ect ect).

      Ik wilde minderen met amitriptiline omdat ik daar nooit een werking van heb gevoeld. Mijn nieuwe psychiater zegt dat ik juist lithium moet minderen. Omdat het onmogelijk is dat lithium bij mij werkt (800 mg spiegel 0.8) .Dit omdat ik geen last heb van manie. (Mijn oude psychiater zei dat hij lithium voorschreef omdat die de antidepressiva werking zou doen verhogen)

      Vandaar nu een stap om te minderen met lithium in de hoop dat ik weer dingen kan doen…maar ook de zin behoudt om dingen te doen.

      Ik verlaag per 200 mg. Daar ben ik dan 3 weken lichamelijk ziek van. Dan houd ik 5 weken rust. En haal ik er weer 200 mg van af.
      Maar ik vind het ontzettend zwaar om te doen. En het idee dat dit pas mijn 2e stap is. En ik er nog 3 nodig heb voor ik van de lithium af ben…doet de moed in mijn schoenen zakken zo nu en dan.

      Zijn er nog meer …die ook in 1.5 jaar tijd elk 8 weken door een hel moesten van bijwerkingen. ..dan ontwenningsverschijnseen en tegelijkertijd weer bijwerkingen. Omdat het afbouwen en op bouwen met elkaar gekruist werden en dat 18 maanden lang?

      Zijn er meer mensen die dezelfde klachten hebben met het afbouwen van lithium?

      Zijn er mensen die zijn afgebouwd met amitriptiline?

      • Sorry ik zie typefouten. Maar nergens iets waar ik mijn eigen bericht kan aanpassen. Is die mogelijkheid er wel?

        En is het misschien mogelijk om nieuwe berichten als eerste te plaatsen zodat je niet eindeloos door de jaren heeft hoeft te scrollen om bij de meest recente berichten te komen?

      • Hallo Beertje, het werkt op deze site inderdaad zo dat de oudste berichten als eerste blijven staan. Je kunt het werkbaar houden door gebruik te maken van de toetscombinatie ‘Ctrl + End’. Op die manier schiet je meteen naar de bodem van de reacties waardoor je bij de laatste toevoegingen komt. Verder staan de laatste 20 reacties ook links in de balk op iedere pagina van deze site. Ik heb enkele typefouten hersteld bij je vorige bericht. Succes met het afbouwen.

  48. Beertje ik raad je aan mij te benaderen, dan bespreek ik het met je per mail of telefoon. Je kunt zover ik weet niet je bericht aanpassen op deze site, en ook je andere vraag: dit zou je aan Joost moeten vragen die deze site beheert.

    • Hoi Cristina

      Dit heb ik al gedaan. Alleen nog geen reactie gehad…+ het is ook een vraag naar andere forum gebruikers. De vraag naar hen ervaring.

      • Hoi.

        De laatste paar dagen heb ik weer laat dat mijn hoofd zo druk is. Ik weet dat niet goed te verwoorden en heb een voorbeeld bedacht.

        You tube
        Dank lied, sela
        Vanaf minuut 1.

        Dit is wat ik heb in mijn hoofd in rust. Zodra ik iets ga doen word het nog vele malen erger. Kan dit komen doordat ik minder met lithium? Is dit iets waar ik even door heen moet?
        Gr

      • Hoi Beertje, je scheef ‘dit heb ik al gedaan’. Ik weet niet of je bedoelde dat je mij al benaderd hebt. Ik heb geen bericht van jou ontvangen. Zoals gezegd wil ik wel proberen je te ondersteunen / mee te denken, maar mail me dan svp. Dit kan via de pagina ‘contact’.

      • Hoi Christina

        Zie jouw bericht op 6 dec. Je vroeg mij contact te zoeken met jou via Joost. Dit heb ik geprobeerd. Maar nog geen reactie.

        Gr beertje

      • Hallo Beertje, inmiddels ben ik zelf direct via de pagina ‘contact’ te bereiken.

  49. Na wat rond gekeken te hebben op deze site heb ik besloten ook mijn verhaal te doen.
    Al vanaf mijn pubertijd heb ik last van stemmingswisselingen.In 2007 begon ik hier Effexor voor te slikken, omdat ik veel last had van sombere episodes. Met name wat betreft school ging het stukken beter tijdens het gebruik van Effexor. Maar in 2008 kreeg ik toch een psychose, ik was toen 19 jaar. Psychose wilde zoveel zeggen dat ik achterdochtig werd, mensen het gevoel hadden het contact met mij kwijtgeraakt te zijn en dat ik waanideeën had. Zo dacht ik dat ik in het licht van een lamp moest kijken om de een of andere reden.
    Echter, zaken waar je vaak wat over hoort bij psychoses heb ik niet gehad. Ik heb nooit dingen gezien die er niet waren. Of gedacht dat ik iemand was die ik niet ben, zoals bijvoorbeeld de paus of Gandhi. Ik werd opgenomen en opgesloten, dat laatste stuitte mij tegen de borst. Waardoor ik gedrag ging vertonen wat geïnterpreteerd werd als psychotisch. Uiteindelijk belande ik in de isoleercel met een spuit cisordinol in mijn kont.

    Er werd mijn door de arts verteld dat ik 5 jaar lang medicatie moest slikken. En als ik nog een psychose zou krijgen, het voor de rest van mijn leven moest slikken. Ik wist toen al dat ik dit advies niet zo gaan opvolgen. Een paar maanden na mijn opname besloot ik dan ook te stoppen met mijn medicatie. het ging een half jaar goed. Maar daarna raakt ik weer verward en moest ik weer worden opgenomen. Het koste mij mijn een vol schooljaar, ik volgde toen particulier onderwijs, dus dat koste veel geld, het jaar ervoor had het ook al mijn schooljaar gekost.

    Na drie maanden opname was ik weer terug bij af ik slikte weer een antipsychoticum en dit maal kreeg ik ook Lithium voorgeschreven. De antipsychoticum die ik kreeg ben ik heel snel weer gestopt, omdat ik wist dat het mij enkel afvlakte en mij veder niet zou helpen.

    Het is inmiddels 2016, ik ben nu 26 en ben na mijn laatste ‘psychosen’ in 2010 nog 3 maal opgenomen geweest. Dit gebeurde telkens na het stoppen van de Lithium. Ik werd toen niet meer verward, maar suïcidaal, iets wat ik nu nog steeds vaak ben. Na deze opnames was het telkens weer het zelfde liedje: ik kreeg zware medicatie; lithium in combinatie met een antipsychoticum.
    Ik zelf wist dat ik alleen last had van depressie en suïcidaliteit, maar de psychiaters van de crisisdienst dachten hier anders over. Zei dachten dat ik weer psychotisch was. En maakte mij ook bang met verhalen als: als je nog een aantal keer psychotisch wordt dan beschadig je je hersenen, of de volgende keer dan loop je in je nakie op straat. En zolang jij heet zoals je heet zul je medicijnen moeten slikken, met andere woorden de rest van je leven zit je aan de Lithium.
    Ik had bij deze opmerkingen van meet af aan al mijn bedenkingen. Ik dacht:”hoe kan een dokter dit weten”? Men weet op het moment nog zo weinig af van de werking van onze hersenen, dat het niet reëel is om dit soort uitspraken te doen.

    Voor mijn laatste opname dacht ik: ik loop in een cirkel. Telkens als ik stop met de medicatie wordt ik weer opgenomen omdat ik suïcidaal en depressief ben, of volgens de doktoren dus psychotisch.
    Ik moest opzoek gaan naar een vervanging van mijn Lithium. Iets wat mijn ondersteunt maar wat mij niet afvlakt, laat staan veel nare bijwerkingen geeft. Sinds drie weken ben ik weer gestopt met de Lithium, maar ik ben inplaats daarvan Krill olie, magnesium en vitamine D gaan slikken. En wonderbaarlijk genoeg voel ik mij niet meer of minder goed dan met Lithium. Sterker nog in tegen stelling tot de laatste keren dat ik stopte met de Lithium, heb ik geen last van: slapeloosheid, extreme prikkelgevoeligheid, zware somberheid.

    Er is alleen wel een keerzijde aan dit verhaal. En dat is dat ik in rm heb. Wat inhoud dat ik verplicht ben, bij rechter bepaalt, om mijn medicatie te slikken. Ik doe dit dus in het geheim. Mijn psychiater denk dat ik nog mijn medicatie slik. Maar ik manipuleer de zaak, leugentje om best wil zal ik maar zeggen. Als ik namelijk mijn bloed moet prikken om mijn Lithium-spiegel te bepalen dan slik ik een week van te voren gewoon weer mijn normale dosis. En zo leidt ik dan mijn psychiater om te tuin. Ergens kan ik er ook niet zo meezitten want zij, de ggz, staan niet open om af te bouwen, als je eenmaal een psychiatrische voorgeschiedenis hebt opgebouwd.

    Ik ben benieuwd of er meerdere mensen zijn met ervaringen als de mijne. Een heel psychiatrisch verleden hebben opgebouwd, maar gewoon geen medicatie willen. Lijkt mij heel legitiem. Maar veel mensen denken hier anders over helaas.

    • Ik ga nog een keer herhalen dat het af te raden is om pats boem met psychiatrische medicatie te stoppen… dit kan een terugval (b.v. psychose) tot gevolg hebben. Als je stopt doe het dan heeeeel geleidelijk en doe eerst wat je maar kunt om een begeleider / psychiater of andere deskundige te vinden die je hierbij kan steunen. Stiekem doen is niet aan te raden. Ook omdat je dan niemand hebt bij wie je terecht kunt wanneer het mis gaat.
      Beter een lange zoektocht tot je een arts vindt die achter je wens tot afbouwen kan staan.
      Anoniem12: mogelijk zou je beter eerst kunnen wachten tot de RM is afgelopen en dan de stappen die ik net genoemd heb volgen: een psychiater zoeken die je wil steunen en dan heeeeel voorzichtig afbouwen.

      • Beste Christina,

        Bedankt voor je reactie.
        Ik begrijp dat je opmerkt dat het af te raden is om zomaar met de medicatie te stoppen. Maar er zijn drie zaken die in ogenschouw genomen moeten worden:

        1. Ik heb al eens vaker heel voorzichtig afgebouwd (psychiater wist er van) maar ondanks dat ging het toch weer mis.
        2.Psychotisch ben ik naar mij weten nooit echt geweest.Wel heb ik kortdurende wanen gehad. En in de DSM-4 staan de ten onrechte onder psychose vind ik.
        3. Er is een natuurgeneeskundige art die wel weet dat ik ben gestopt.
        Veder weet ook een goede vriendin ervan.

        Nogmaals ik begrijp heel goed dat je zegt dat je heel voorzichtig moet zijn met afbouwen en dit niet stiekem moet gaan doen. Ik heb ook ‘Your medicatie may be your problem gelezen’ en nog een ander boek van Peter Bregging.

        Maar het wonderbaarlijke vind ik dat ik cold turkey gestopt ben, maar geen enkel ontwenningsverschijnsel ervaar. Dus ik denk ook dat dit per persoon verschillend is. En ik wil het mensen ook niet aanraden om plotseling met de medicatie te stoppen hoor. Enkel vertellen dat het mij tot nu toe wel is gelukt, bijna 4 weken zonder Lithium door het leven te gaan.

      • Hallo Anoniem12, dank voor je reacties, ik hoor je. Mijn opmerkingen waren algemeen bedoeld, behalve de laatste zin. Dus niet speciaal naar jou gericht.
        Ik hoop dat je over een jaar of over een paar jaar op deze plek laat weten hoe het met je gaat en of het gelukt is te stoppen zonder problemen.
        We horen veel verhalen van mensen met wie het een paar weken goed gaat nadat ze zijn gestopt. Dat is natuurlijk heel fijn en hoopgevend, maar we horen het doorgaans niet als het daarna dan toch ‘fout’ gaat of men in problemen komt. Mijn interesse gaat daarom vooral uit naar hoe het op de langere duur gaat: mensen die afbouwen na psychoses of andere zware diagnoses en meerdere jaren gebruik van psychiatrische middelen, met wie het meerdere jaren achtereen goed blijft gaan: geen nieuwe opnames, geen nieuwe psychoses en een redelijk tot goede ‘kwaliteit van leven’.

  50. Na veel tesnel afbouwen (soms in 1 week,in opdracht van de psychiater)van een aantal soorten a.d ,heb ik al twee jaar last van heftige diarree en tremmoren ( kan zeer moeilijk lopen).
    Mensen pas hier mee op, te snel afbouwen kan het centraal zenuwstelsel beschadigen,en kan blijvend zijn.
    lees de site:stoppen met antidepressiva en het ontwenningssyndroom

  51. Op de afdeling werd shag gegeven aan de ‘patiënten’.
    Er werd shag geven aan de patiënten in een psychiatrisch ZIEKENHUIS!

    De artsen in dat ggz-hol staan ook te roken. Een arts die rookt dat heb ik nooit begrepen.
    Hij/zij moet toch het werk op de een of andere manier vol zien houden. En als je twee keuzes hebt: zelf die giftige pillen slikken of roken, dan weet de psychiater het wel.

    Je wordt in de dat gg-hol (psychiatrische crisisunit Amsterdam) eerst ‘gek’ gemaakt en dan heeft men een excuus om je vol te douwen met gif. En je te beroven van je vrijheid.
    Je wordt uitgelokt om agressief te worden. Je wordt uitgelokt om te ontsnappen uit het gesticht.
    Zodat ze je ‘vreemde gedrag’ als reden kunnen gebruiken om je kapot te maken.

    “Jij hebt je misdragen, jij maakt onze spullen kapot, wie denk je dat dat gaat betalen?” Dat wordt een dure rekening voor je, ben je daar wel voor verzekerd.” “Voor straf ‘bied’ ik jou nu een antipsychotica pilletje ‘aan’”, als je die niet slikt wordt het DWANG voor meneer de Wit.

    Ik had mijn arm gebroken. Psychiater:”weet je wat we doen, jij mag bij de de psychiatrische ouderen afdeling vertoeven, vind je dat niet leuk?. Een eigen kamer met tv en een electronisch bestuurbaar bed”. Voor onbepaalde tijd mag jij tussen oude-verwarde mensen zitten.

    Na een maand — “Wat raar Samuel, dat het nog niet goed met jouw gaat?”” we hebben je vol gestopt met pillen opgesloten tussen ouwe gekken, en nog wil het niet.” “Als ik s’avonds naar huis rijd dan trek ik normaal gesproken de deur achter mijn dicht. Maar jouw lot grijpt mij echt aan. Je bent nog zo jong.” Als mijn lot je aan zou grijpen zou je dit werk niet doen. Maar ja… 8000/9000 euro netto laat je toch niet zomaar aan je neus voorbij gaan”.

    “Samuel je slikt je pillen niet.” “We gaan je opsluiten, zo gaat dan met mensen die niet ‘medicatie trouw’ zijn”. “Jij hebt je niet aan DE afspraken gehouden, eigenlijk onze zelfverzonnen regels, maar dat is niet belangrijk, als jij maar het gevoel hebt dat het ‘ONZE’ , in goed overleg met jou gemaakte afspraken zijn : -). Dus we sluiten je op. Je mag gewoon weg overdag hoor! Als je zegt waar je heen gaat, hoelang je weg blijft en als een verpleegkundige of beter gezegd een bewaker zin heeft om de zwaar vergrendelde deur voor je los te draaien. Lijkt mij een prima deal toch Samuel? Want je moet weten, we hebben allemaal het beste met je voor, en wat dat beste is dat is discutabel, maar goed, dat boeit verder niet.”

    “Samuel als je je pillen slikt dan kom je er wel. Waar je dan komt wordt er niet bij gezegd. dat kan net zo goed een ziekenhuisbed zijn waarin je verbonden bent met een dialyse apparaat, omdat de lithium, ons paradepaardje voor bipolaire stoornissen, je nieren heeft verneukt. “maar Samuel, elk nadeel heeft toch een voordeel?”.

    De psychiatrie maakt mensen kapot voor eigen belangen van psychiaters en andere zakenmensen. De een zijn dood is de ander zijn brood. Maar eigenlijk is: de een zijn leed is de ander de ander zijn brood(valt inderdaad niet met elkaar te rijmen). Want psychiaters en farmaceutische industrie willen helemaal niet dat je dood gaat, want dan kunnen ze hun rommel en ziekelijk ideeën niet meer aan je kwijt.

    Ben je patiënt bij de ggz?
    Dan roep ik je om bij deze op zo snel mogelijk de behandeling of het contact te beëindigen!
    Red wat er nog te redden valt voor dat het te laat is. want hoe langer je in behandeling blijft bij de ggz, hoe meer je kapot wordt gemaakt tot dat je je er zelf een einde aan maakt, omdat je het niet meer trekt. Maar feitelijk heeft de ggz (psychiaters en verpleegkundige en spv’ers en al dat ongedierte wat ze een interssant klikkende naam hebben gegeven) je dan gewoon vermoord.
    Laat je niet vermoorden door hen! Red jezelf!

  52. Hieronder volgt een waargebeurd verhaal over mijn ervaringen in de ggz. De namen zijn uiteraard veranderd wegens privacy:

    Voordat we het draaiboek af gaan wil ik mezelf graag introduceren. Graag voordat jullie deze formaliteit waarvan de inhoud al beklonken is, gaan inleiden. Want het beleid is al gemaakt dit is slecht een formaliteit om mij het gevoel te geven dat ik een keuze heb en om te zien dat ik naast een naam in een veel te groot dossier ook een persoon van vlees en bloed ben.

    Ik vind het belangrijk mijn gedachtes en gevoelens over de ggz kwijt te kunnen.
    Ik vind dat ik het recht heb om dit even uit een te zetten. Net zoals de ggz het nodig vond om jaren lang hun opvattingen aan mij opdringen. Ik vraag jullie begrip hiervoor. Mocht ik mijn verhaal niet afkunnen maken, omdat iemand het nodig vind mij te onderbreken, is dit gesprek voor mij ten einde. En zal ik mij via een andere weg mij losmaken van het juk wat ggz heet. Ik ben inderdaad een tijdje aan het woord maar het is wel mijn verhaal. En dat is belangrijk, want waar zitten wij hier anders voor?
    Nogmaals wil ik benadrukken dat dit mijn opvattingen en mijn belevingen zijn.

    De gzz wilde linksom, ik wilde rechtsom.
    Dit heeft tot een breuk geleid. Want, wat was de behandeling nog waard,
    aangezien er geen overeenstemming was in de te bewandelende weg?
    We waren duidelijk in een patstelling terecht gekomen. Ik kwam niet verder met de ggz. En de ggz kon mij ook niet meer behandelen volgens haar visie en beleid, omdat ik hier dus niet achter stond.

    De medicatie en de ggz maakten mij ziek. Ik ben er van overtuigd dat de medicatie mij louter schade hebben berokkend. Het diverse keren stoppen met de medicatie in het verleden had geleid tot ontwenningsverschijnselen. Deze ontwenningsverschijnselen namen de vorm aan van onwenselijk gedrag en gevoelens.

    Of ik een bipolaire-stoornis heb, of inmiddels, upgegrade tot een schizo-affectieve stoornis?
    Nee, ik weet zeker van niet. Te kort ziekte inzicht zegt de psychiater dan.
    Als er geen ziekte is kun je ook geen ziekte inzicht hebben. Je kunt het ook omdraaien en zeggen dat ik juist het inzicht heb dat ik geen ziekte heb. Maar dat is mijn woord tegen die van de psychiater en de psychiater weet het want, die heeft het weer gehoord van een andere psychiater, en die op zijn beurt heeft het weer gehoord van een andere psychiater. Tot je uiteindelijk komt bij een hele ‘slimme’ psychiater die al deze ziektebeelden heeft verzonnen, want de wetenschap die iets niet weet wordt bang zijn patent op DE waarheid te verliezen.
    Want, hoe kan worden aangetoond, zoals bij somatische ziektes worden aangetoond, dat ik lijdt aan een ernstige psychiatrische aandoening?
    Is er een meter of een apparaat wat dit zou kunnen aantonen?…….nee die is er niet.
    Ja, er is een de DSM bijbel, maar dan kom je weer bij die, zojuist genoemde creatieve psychiater terecht.

    Mijn unieke persoonlijkheid en gedrag worden gekoppeld aan een ziekte. Terwijl dit gedrag heel goed ergens anders uit voort gekomen kan zijn. Alles wordt volledig, ten onrechte, gereduceerd tot een ziekte.
    Hoe kom ik dan aan die ziekte? ”Ja……dat is genetisch zo bepaald”.
    Maar als het aan mijn genen ligt is dat een vicieuze cirkel, want de genen zijn waar ik uit ben opgebouwd. Anders gezegd, ik ben ben mijn genen en de genen zijn wie ik ben. Dus dat verklaard het probleem nog steeds niet. En bovendien ben ik ook niet mijn vermeende’ ziekte’. Want, als ik al ziek zou zijn geweest is dat altijd maar een deeltje van wie ik ben. En niet zoals de geestelijke gezondheid het benaderd, namelijk vanuit het ziektebeeld, dus, ‘JE BENT ZIEK’. Ook al wordt dit stellig ontkent, ik heb ervaren dat ik volgens hen de ziekte ben, en daarvan uit mijn leven moet benaderen.
    Het is schadelijk en te makkelijke om mensen tot een ziekte te veroordelen omdat ‘dit nou eenmaal zo is – helaas pindakaas’. “Als je Suiker hebt moet je ook insuline spuiten” en dat soort scheve vergelijkingen.

    Medicatie is het creëren van een schijnwereld, je ervaart de wereld zo als hij niet is. Het is dan alsof iedereen ineens een clownsneus en pruik draagt om jou maar continu vrolijk en gelukkig te houden. Terwijl geluk maar een korte sensatie is. Pijn en ongelukkigheid horen ook bij het leven.
    Geluk impliceert ongeluk en visa versa, die gaan simpel weg niet zonder elkaar. Haal je ‘scherpe de randjes eraf’, je maakt iemand gewoon vlak, dan is dat alsof er geen hardslag meer is op de meter, dus je wordt dan gewoon een levende zombie. En van een pil leer je ook nog eens helemaal niets. Het is alsof je leven laat leiden door een computer, en je zelfs niets meer te doen. Met als resultaat dat je zo afgevlakt bent, dat je je eigenlijk nog ongelukkiger bent geworden door de medicatie, dan je al was. Want ook zonder gevoel kun je weten dat je niet gelukkig bent.

    Geluk en gezondheid worden gepredikt als een soort standaard waar iedereen aan moet voldoen. Als je het niet hebt is er een probleem. Mensen die niet continu gelukkig zijn, willen het wel graag zijn en blijven. En dat creëert het probleem juist. Je bent niet gelukkig of continue gelukkig, en die wetenschap en het najagen van ‘het geluk’, wat nooit komt, maakt je vervolgens alleen nog maar ongelukkiger. Nu noem ik geluk als voorbeeld maar zo is het met het hele spectrum van emoties en gedrag. Mensen worden in deze maatschappij geacht om aan een norm te voldoen, namelijk de ‘normale mens’. En als je niet aan deze norm voldoet heb je een probleem, dat A, niet geaccepteerd word en B, jezelf kapot maakt. Want iemand is zoals hij is, en als hij dus probeert aan dat ideaalbeeld, de norm, te voldoen en dit lukt niet creëert dit een nog groter probleem, zoals een laag zelfbeeld en gevoel dat je niet goed bent zoals je bent, met als gevolg nog ongelukkig zijn.

    Waarom is er eigenlijk nog geen medicijn tegen psychiatrische aandoeningen? Een medicijn wat niet alleen maar de symptomen doet afnemen, maar echt geneest. Dit medicijn is er simpelweg niet omdat artsen, farmaceutische industrie en de regering, hier belang bij hebben.
    Deze mensen hebben macht en controle en die willen zij niet verliezen. Als er een echt medicijn zou zijn, dan zouden alle psychiaters hun baan verliezen, de farmaceutische industrie verlies draaien en de regering geen controle meer hebben over mensen waar ze in theorie overlast van zouden kunnen hebben. Dit zou desastreus zijn. Door het in het leven roepen van verzonnen ziektes en half gare medicatie, die de klachten vaak alleen nog maar verergeren, blijft de situatie zo als hij is, naar tevredenheid van de patiënt….uhm ik bedoel de partijen die ik zojuist heb genoemd. De ‘patiënt’ is hier alleen maar heel erg het slachtoffer van.

    Om terug te komen op de genetische verhaal, laat ik het de genetische mythe noemen. Even terzijde, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, je genen of DNA veranderen gedurende je leven.
    Terugkomend op mijn punt: Ik ben bipolair omdat mijn moeder dat is? en zij is het weer haar moeder het weer is? Waar is het begin? En waarom ligt de oorzaak in het verleden?. Niet alle dingen worden verklaart door het verleden. Dat is simpel weg het uitstellen van de verklaring. Iemands voetsporen bepalen toch ook niet waar iemand naar toe gaat? Dat bepaald de persoon zelf. De ervaring die ik nu heb opgedaan en nog steeds op doe leren mij mij hoe ik met mij gevoelens moet of beter gezegd kan omgaan. Hier heb ik ZELF invloed op!.

    Psychiaters zijn er van overtuigd dat je altijd ziek blijft en niet zonder medicatie meer kunt functioneren. Maar het tegendeel zit voor je. Maar altijd houden ze vast aan hun kennis en empirie, Zo van: “het kan nog fout gaan, en je verleden liegt er niet om”. In theorie is inderdaad alles mogelijk maar in het verleden behaalde resultaten bieden 0 garantie voor de toekomst. En daarnaast ben ik ook mijn verleden niet. De psychiatrie is net zo dogmatisch als de religie, en beoogt het zelfde doel, namelijk macht en controle. Beide houden ze zich vast aan dogma’s, “voor verandering is nu eenmaal geen plek”

    Wat mij zeer heeft teleurgesteld is het gesprek wat heeft plaats gevonden met psychiater, casemanagar, mijn vader en Henk van der Geest. Hoe psychiater en casemanager laatste genoemde indirect hebben bejegend, stuit mij tegen de borst. Hij zou geen verstand hebben van bipolaire stoornissen. Hoe kun je dat vaststellen in een gesprek van een uur? Bovendien is hij op de eerste plaats trauma-deskundige. Je verwacht toch ook niet van een slager dat hij weet hoe hij een brood bakt.
    Ik kan overigens verzekeren dat hij wel degelijk kennis heeft van zogenoemde bipolaire stoornissen, voor wat het waard is. Want hij beschouwd mij op de eerste plaats noch als een psychiatrisch patiënt noch als een getraumatiseerd iemand, maar als een normale jonge man die veel heeft meegemaakt. En ik denk dat de ggz veel van deze benaderingswijze kan leren. En als je mensen dan per se in hokjes moet plaatsen, neem dan het hele verhaal in ogenschouw, en zoem niet slecht in op één aspect. Dat is versplintering van de werkelijkheid.

    Mijn laatste opname was een geestelijke mishandeling. Ik moest twee weken na ‘goed’ overleg, feitelijk had ik weinig keuze, opgenomen worden op de gesloten crisis-unit. want ‘ik was op eigen houtje gestopt met de medicatie’. Ik weet dat ik met deze opmerking van ‘mishandeling’ geen vrienden maak, maar het is nou eenmaal zoals ik het ervaren heb.
    Er werd gezegd dat ik de consequenties maar moest aanvaarden, want als ze mij niet zouden opnemen, dan zou de volgende dag de hele clientèle van ggz voor de deur zo staan om te eisen dat zij ook met de medicatie wilde stoppen. Ook werd er gezegd dat ik moest worden opgenomen zodat ik geobserveerd zou kunnen worden, omdat het fout zo KUNNEN gaan. Maar mijns inziens doe je dat niet op een crisis-unit waar ik als stabiel persoon tussen onstabiele mensen moet bivakkeren.
    Dit kan alleen maar averechts werken, want zo’n omgeving is toch aanstekelijk en dus niet bevordelijk. Het heeft mij toch twee weken van mijn leven gekost. Waarin ik in mijn vrijheid ben beperkt en verbleef in een omgeving waar ik overwegend slechte herinneringen aan bewaar.

    Psychiaters en psychiatrisch artsen zijn ook geneigd om hun verantwoording af te schuiven op hun superieuren. Dit neigt naar hypocrisie. Er werd meerdere malen door hen tegen mij gezegd “ik ben slechts uitvoerende”. Dan denk ik bij mezelf: je ziet hier toch met je eigen geweten, je bent misschien niet eindverantwoordelijk, maar wel sub-verantwoordelijk. Je bent psychiater en arts om dat je het volgens mij zelf wil?

    Nog een contradictie is dat de pillen zogenaamd moeten voorkomen dat iemand zo somber wordt dat hij zelfmoord pleegt. Maar die pillen slikken op zichzelf is eigenlijk al karaktermoord. Je dood gewoon iemand z’n persoonlijkheid. Het gedrag veranderd, de emoties vervlakken, cognitieve functies worden aangetast en de belevingswereld veranderd, dit kan ik uit eigen ervaring beamen.
    Niemand is meer degene die hij was vóór zijn medicatie gebruik. En het is nog maar de vraag of hij diegene weer wordt na zijn medicatie avontuur. Ik ben in mijn geval positief over. De hersenen herstellen zich gedurende je hele leven en ik ben jong en heb relatief gelukkig kort medicatie gebruikt.
    Al hoewel, elke dag met pillen is er een te veel, maar enfin.

    Hoe weet je eigenlijk of je iemand überhaupt kunt helpen en hoe je diegene kunt helpen? ‘Kindly let me help you or you’ll drown said the monkey, putting the fish safely up a tree. Met andere woorden: je kunt goede bedoelingen hebben maar dat betekent nog niet dat je daarmee iemand help. Misschien werkten je goede intenties juist averechts. Dit is voor mij ook kenmerkend voor de geestelijke gezondheidszorg in Nederland. Ik heb daar maar een woord voor helaas; bemoeizorg.

    Wat mij erg heeft gekwetst in het verleden was de ongenuanceerde en ongegronde opmerkingen van bepaalde artsen in de psychiatrie.”Als ik mijn pillen niet zo blijven slikken dan zouden er elke keer bij een decompensatie brokken hersenen afsterven tot je uiteindelijk niet meer dan een simpele ziel bent, die alleen nog maar een op de bank kan zitten, ze pillen kan slikken en een een zak chips naar binnen kan werken”. of,”Als je je pillen niet blijft slikken loop de volgende keer als het fout gaat in je blote kont op straat”. Iets wat ik nog nooit gedaan heb, lijkt mij daarom niet echt relevant, maar goed. Of, “zolang jij Teun heet zul je pillen moeten blijven slikken”. Of, “Zolang je blijft stoppen met je medicatie zul je terugkomen op ‘ de afdeling’”. Of aan motief om niet meer te willen leven werd getwijfeld:”je denkt dat je dood wil maar het is je ziekte.” Op zulke momenten, als dit soort dingen gezegd worden. Voel je je heel eenzaam en niet serieus genomen. Dit heeft mijn vertrouwen, voor zover dat er ooit was, in de ggz ernstig geschaad en misschien ook wel definitief beschadigd. En toen IK een keer mijn hart luchten door te zeggen ik bepaalde artsen randdebielen vond, met betrekking op de zojuist genoemde uitspraken, werd er gelijk gedreigd met een opname.
    Nu kan ik dit wel relativeren en er hard om lachen — al die onzin.

    Ik kan wel een boek volschrijven over al mijn ergernissen en belevenissen over de ggz. En mijn vermeende stoornis. En wie weet ga ik dat ook wel doen. Maar voor nu heb ik belangrijkste voor mijn gevoel wel gezegd. Kort samengevat: de ggz als hulpverleningsorganisatie deugt niet. De ggz heeft mij veel leed aangedaan. En de visie van de ggz is een schadelijk en bedrieglijk voor iedereen die er onder ‘behandeling’ is. Ik ben er van overtuigd dat meer mensen zoals het vertrouwen in de ggz op zullen geven en hun eigen weg in slaan. Ik zie geen toekomst voor ggz in haar huidige vorm. Mensen zullen erachter komen dat hun medicatie en hun psychiater het ware probleem zijn.
    Tot slot, ik ben er mij van bewust niet altijd even genuanceerd en subtiel te zijn in dit verhaal. Deze verantwoordelijk neem ik op mij. Ik sta volledig achter wat ik heb gezegd. Ik denk ook niemand persoonlijk te hebben gekwetst. Ik heb alleen mijn gevoelens en gedachten uiteengezet.
    Ik verwacht niet dat ik veder iets mij zal bereiken, behalve dat ik de moed heb ik genomen om mijn verhaal te doen.Jammer dat ik niet de morele steun krijg vanuit de hulpverlening voor mijn keuze om te stoppen, men hoeft het er niet mee eens te zijn maar een beetje herkenning zou toch fijn zijn geweest.
    Maar ik ben trots op het feit dat ik al bijna een jaar zonder medicatie, prima functioneer, op een paar hobbels na, maar dat heeft iedereen. De ene iets meer dan de ander maar verschil mag er zijn.

  53. hallo,

    ik gebruik al tijd seroquel tegen mijn depressie.
    Was 200 mg per dag…is nu na 3 maanden terug gebracht naar 75 mg.

    Heb nu Wellbutrin erbij gekregen tegen depressie maar kan ook helpen tegen ADHD, waar ik ook last van heb.

    Nu is mijn vraag..kan ik deze medicijnen wel samen gebruiken???..ze doen eigenlijk allebei het tegenover gestelde …de seroquel is een serotonine -remmer en dopamine remmer….en wellbutrin is het tegenover gestelde…

    mijn psychiater zegt dat het wel kan…krijg soort van wisselwerking van ofzo…na 4 weken merk ik nog steeds niks van de wellbutrin..ik denk dat de Seroquel in de weg zit voor de werking van wellbutrin..iemand ervaring hiermee???..kan er bijna niks over vinden op internet.

    groetjes M

  54. Mijn vrouw is 9 weken in de kliniek van de GGZ geweest, een crisisdienst.
    Ze hebben daar geprobeerd haar met geweld van de medicijnen af te helpen, eerst de diazepam en oxazepam omgezet naar diazepam, dit zal jullie bekend zijn.

    Alles werd in de avond gegeven, 25mg diazepam in 1 keer!!
    Daarnaast had ze nog mirtazapine en kreeg ze er olanzapine bij tegen de angst. 😯

    Ze wilden dit klusje in 4 weken klaren.
    Op mijn dringend verzoek werd dit naar 12 weken aangepast.

    Nu is ze alweer 3 maand thuis en zit ze op 5mg Valium, 7,5mg mirtazapine 2 keer 2,5mg olanzapine.
    Daarnaast nog 20 fo 30 mg oxazepam, anders houdt ze het niet uit.

    Ze heeft ambulant nog CGT gehad van de GGZ, maar dat is gestopt wegens te weinig resultaat.

    Ik vind dat ze van de medicijnen af moet, want die doen niks anders dan alles naar de filistijnen helpen.

    Gisteren een gesprek gehad met de psychiater, hij vindt dat zij zich maar moet vermannen, niet zo janken als een kind en haar angsten onder ogen zien.
    Zij wil zelf ook van de pillen af, maar durft dit niet alleen, zij durft eigenlijk niks meer.

    De psychiater heeft haar pillen verminderd, overal een beetje van af en de volgende afspraak is dan weer over 4 weken.

    Eigenlijk wil ze onder begeleiding afbouwen, maar ik weet niet of dat kan of dat überhaupt tot de mogelijkheden behoord.

    De status nu is dat ze de hele dag op de bank zit, huilend en klaagt over haar hoofd, de hele dag hoor ik niets ander dan gejammer, “mijn hoofd is zo raar, dit gaat zo niet goed, ik kan niks meer ik kan niet lopen, mijn haar valt uit, mijn handen trillen, ik kijk zo vreemd uit mijn ogen etc.”

    En dan nog:”ik ben zooooo bang, ik ben zoooo bang”

    Ze wil het liefst niet meer ontwaken door het gevoel niet serieus te worden genomen.

    De huisarts heeft maar weer eens een bloedonderzoek laten doen, omdat zij daar om vroeg, alles in orde natuurlijk.

    Dit gaat zo niet goed en ik, als echtgenoot, houdt het ook niet lang meer vol.

    Hebben jullie een idee wat we kunnen doen?

    met vriendelijke groet

    • Beste ad,

      Wat een verschrikkelijke situatie. Ik heb in een vergelijkbare situatie gezeten, alleen had ik denk ik iets minder medicatie. 200 mg amitriptilline 3 mg lorazepam. 800 mg lithium.

      Ik persoonlijk zou ervan uitgaan dat wat uw vrouw zegt, klopt. Het is vreselijke om mee te maken, ik had ook dat mijn lichaam uitviel. Ik kon nog geen 100 meter lopen. Het gevoel van een raar hoofd hebben is echt niet fijn. Het is continue 24/7 aanwezig. Ik zelf dacht de hele tijd dat ik hersenbeschadiging had opgelopen omdat het zo naar in mijn hoofd voelde. Het denken lukte niet meer, verwoorden lukte biet goed. Het zicht als ik liep was raar. En je krijgt geen pauze van deze klachten. Het putte mij volledig uit.

      Ik begrijp dat het als partner zijnde lastig vol te houden is. Mocht u beslissen weg te gaan, Dan wil ik u vragen om wel aan u vrouw te melden dat u echt gelooft wat ze zegt over haar klachten. Maar dat de echt aanwezige klachten wellicht ook te zwaar worden voor u. Is vrouw voelt deze klachten echt, En ook nog eens 24/7.

      Er bestaat een bijwerkingen poli misschien kunnen zij helpen?
      Ikzelf heb mijn enzymen laten testen bij sint kanaal. ( formulier downloaden, handtekening huisarts, zelf opsturen). Bij mij bleek dat ik zoveel klachten ervasrde omdat ik een trager werkend enzym van cyp2d6 heb.

      Wat zou kunnen helpen is nog een opname voor langere tijd. Wellicht dan van vriendenhuizen van ggz.

      U zou ook kunnen vragen bij stichting lievegoed. Dit is een antroposofische instellen en mijn ervaring is dat die soms net wat anders zijn. Wellicht dat zij u vrouw willen helpen.

      Mijzelf is het gelukt om af te bouwen tot 40 mg amitriptilline. Dit in 1 jaar tijd. ( de lithium en lorazepam er ook af). Het kost echt heel veel tijd. Mijn ervaring is dat de stappen vaak te groot zijn binnen de ggz. Ikzelf had capsules en kon op die manier 1 mg per week eraf halen. Dit maakt dat de klachten ietsje minder continue aanwezig zijn.

      U zou ook kunnen kijken naar tapestriprings om langzaam te kunnen afbouwen.

      Ikzelf ervaar nu na 2 jaar. (1 jaar afgebouwd en 1jaar 40 mg amitriptilline) nog steeds het gevoel dat mijn hoofd soms raar is. Het komt nu met vlagen en is niet meer continue aanwezig. Maar ik ervaar het nog wel. De psychiater zegt dat dit blijvende restklachten zijn en dat ik die altijd zal hebben. Ikzelf hoop nog dat het ooit wegtrekt.

      Laat u weten of 1 van de tips heeft geholpen? Ik vind het heel erg fijn dat u op zoek gaat naar hulp voor uw vrouw, Dat u veel probeert. U kunt er echt van uit gaan dat de klachten die ze noemt, er echt zijn.

      Het lijkt me verstandig om een gemoedstoestand tabel elke dag bij te houden. Een tabel mrt 5 fases aangepast naar uw vrouw haar klachten. Ze kan dan elke dag invullen hoe haar gemoedstoestand is. ( 1 is crisis, 5 is geen klachten). Dit kan helpen om aan de artsen te laten zien hoe het elke dag is gegaan na de laatste afspraak. Ook kun je dan beeld krijgen of het na mindering van dosering de ontwenningsverschijnselen in ernst blijven of soms 1 dag minder is.
      Ook kun je hier later een beeld van vormen of uw vrouw wellicht klachten ervaart van een nieuwe startende depressie.

      Ik lees dat uw vrouw steeds meerdere medicijn tegelijk afbouwt. Mijn ervaring is dat de klachten dan nirt meer te houden zijn. Mijn advies….bouw er 1 af en dan pas de volgende.

      Ter informatie. Ik haalde elke dag 1 mg amitriprilline eraf.na 5 mg minder hield ik de dosis stabiel. Ik maakte pas de volgende stap als alle klachten drastisch waren verminderd. Soms duurde dit wel 2 maanden! En dan pas na 2 maanden de volgende kleine stap bij hetzelfde medicijn. Mochten de klachten na bijv 4 maanden nog niet zijn verminderd bij de eerste stap, denk dan goed na of het geen klachten van een echte depressie zijn.

      Het duurt op die manier lang. Maar op deze manier is het me wel gelukt. Ik heb eerder pogingen gedaan waarin ik sneller wilde en die eindigde altijd met ” alle medicatie weer starten op de hoge begin doses”. Faal ervaring na faal ervaring doe het heel langzaam! Luister naar t lichaam van uw vrouw. Klaagt uw vrouw nog net zo erg over haar klachten 2 maanden na de eerste dosis verlaging van 1 medicijn, wacht dan tot de volgende dosis verlaging tor de klachten drastisch zijn verminderd!

      Groetjes!

      • Sint kanaal= Sint jansdal ( sorry zie dat er veel automatische correctie heeft plaats gevonden)

      • Beste,

        Ik ben zo blij met deze e-mail en berichten. Ik ben begonnen met het afbouwen van Olanzapine van 17.5 mg. Ik moest met 7.5mg beginnen en ik heb besloten om helemaal te stoppen vanwege de bijwerkingen zoals vlakheid, zonder emoties, je kunt niet blij zijn maar je kunt ook niet verdrietig zijn. Toen heb ik besloten om helemaal te stoppen zonder te vertellen aan de artsen. Dat heb ik drie weken vol gehouden. Alle emoties kwamen terug. Maar na drie weken ik voelde hoe mijn hele energie naar mijn voeten ging, ik kreeg koud, koude zweet, ik werd bang en toen ben ik weer begonnen met 10 mg. Kan iemand mij vertellen wat betekend, dat het lichaam uitviel?
        Ik ben nu weer onder begeleiding maar ik ben bang om weer af te bouwen.

        Groet, Maria

      • Beste Maria,

        Wat knap dat je het hebt geprobeerd! Misschien is het nog even niet de juiste tijd voor u om af te bouwen.

        Wat ik bedoel met ” Het lichaam dat uitviel” is, mijn lichaam viel letterlijk uit. Ik had zo’n last van de ontwenningsverschijnselen dat ik geen kracht meer had in mijn spieren en dat ik dus niet meer kon lopen. De klachten die u benoemd zoals koud zweet angstiger zijn, daar heb ik de gehele afbouw periode mee rond gelopen. Dit verdween pas voorgoed , zo’n 2 maanden nadat ik echt helemaal pil vrij was. Bij elke kleine afbouw kwamen alle ontwenningsverschijnselen weer terug. En duurde t lang voordat deze sterk waren verminderd en toen pas deed ik het volgende kleine stapje. Ik moet zeggen ik ben 6 maanden pilvrij geweest. Helaas gebeurde er toen een ingrijoends iets waardoor ik toch weer met 50 mg amitriptilline ben begonnen na 6 maanden. Hiervoor gebruukte ik 200 mg dus ik persoonlijk ben erg blij dat ik het redde met een kwart van de dosis. Nu ben ik weer bezig met afbouwen. Ik doe nu elke dag 1 mg minder. En dat 3 dagen achter elkaar en dan blijf ik 1 a 2 weken op diezelfde dosis. Daarna doe ik er weer 1 mg per dag af en dat 3 dagen achter elkaar en dan blijf ik weer op diezelfde dosis voor 1 a 2 weken. Mijn doel is om 10 mg af te bouwen. Dan lange tijd stabiel blijven. ( ongeveer 6 maanden) En dan weer verder proberen. Ik las deze 6 maanden in,omdat ik dat als rust pauze zie om weer even aan te sterken om tegen de ontwenningsverschijnselen te kunnen vechten.

    • Ad en Maria, indien gewenst kunnen jullie contact met me opnemen voor ondersteuning via de contactpagina van PsychoseAnders.

      M.b.t. de adviezen die hier werden gegeven: ik herhaal nog maar een keer dat afbouwen grote risico’s met zich mee kan brengen, en dat het belangrijk is om nooit klakkeloos te volgen wat er wordt aangeraden, maar te zorgen dat je bij een wens tot afbouwen zeer goed bent geinformeerd, en er liefst de steun van een arts of andere deskundige bij zoekt.

    • Ad, ik denk dat jij zelf in elk geval heel hard aan de bel moet trekken, b.v. bij je huisarts, bij maatschappelijk werk, en contact zou kunnen zoeken met patientenverenigingen, lotgenotentelefoon en dergelijke. Het is in elk geval voro jou heel belangrijk dat je minder het gevoel hebt er alleen voor te staan. Zoals gezegd, je kunt me mailen via de contactpagina.

      • Hallo,

        Bedankt voor het lezen en reageren op mijn bericht.
        Ik reageer even kort op enkele opmerkingen.

        Ten eerste, overleg met onze huisarts is niet mogelijk, hij distantieert zich van ons probleem.
        De casus is in handen van de GGZ, de psychiatrie dus en hij wil zich er niet mee bemoeien.

        Een patiëntenvereniging mbt afbouw medicijnen ken ik niet.
        En evenmin lotgenotencontact.

        Ik hoor graag wat ik nu het eerste zou kunnen proberen.

        Groetjes, Ad.

      • Ad., mijn opmerkingen gingen over ondersteuning zoeken voor jou zelf. Niet voor jouw vrouw.

        Deze site is m.n. bedoeld om een ander perspectief te geven en evt. ervaringen te delen. Het is echter niet bedoeld als een soort forum waar je adviezen kunt vragen en geven. Daarvoor zijn de onderwerpen (psychoses en afbouwen van medicatie) te ernstig.

        Zoals gezegd kun je het nader over je situatie wilt hebben, desgewenst wel contact opnemen via de contactpagina.

  55. Ik begrijp dit totaal niet Christine. Ik denk dat je dan de helft van de berichten op deze site moet verwijderen. Deze site staat vol met vragen en adviezen van mensen. Bovendien geef jij zelf antwoord op de vraag van Ad door terug te schijven dat hij zelf aan de bel moet trekken etc.
    Dat lijkt mij overduidelijke een advies. En aangezien ik vaak deze site bezoek weet ik dat jij heel vaak adviezen geeft aan mensen die hier een reactie plaatsen. Niet echt redelijk dus. Nogmaals Ad geeft gewoon reactie op de vraag die jij hem stelt. Overigens mijn complimenten voor Ad dat hij dit verhaal deelt op deze site. Helaas weer een zeer schrijnend verhaal van hoe de ggz met haar cliënten omgaat — verschrikkelijk!

  56. Tobyandre, A. WHAT IS your problem?!
    B. ik maak deel uit van deze site en zet mij in voor degenen die mij benaderen. Ik heb goede redenen om te blijven waarschuwen. Het gaat er om dat mensen die hier komen lezen niet zomaar pats boem dingen gaan uitvoeren die hen hier worden aangeraden door mensen die zelf geen deskundige zijn t.a.v. medicatievragen.
    Ik zal nooit zomaar advies geven t.a.v. wel of niet en hoe dan stoppen / afbouwen van medicatie. Daarom bied ik mensen gelegenheid mij persoonlijk te benaderen zodat hun INDIVIDUELE situatie besproken kan worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: