Je Medicijnen kunnen je Probleem Zijn: Beslis Zelf

Hier volgt een vertaling uit het boek van P.R. Breggin (M.D.) en David Cohen (phD) ‘Your Drug May be your Problem‘. Het betreft de pagina’s 138-139 van de paragraaf: Beslis voor jezelf. Met hartelijke dank aan Sharon voor deze bijdrage.

BESLIS VOOR JEZELF

Ervoor kiezen om van psychiatrische medicijnen af te komen, zou je eigen, persoonlijke beslissing moeten zijn. Het zou niet wijs zijn om iemand anders voor jou te laten beslissen of je drugs in zou nemen of zou stoppen ze in te nemen.

Meningen over de bruikbaarheid van drugs variëren behoorlijk. Zoals de lezer inmiddels weet, geloven wij dat medicijnen innemen om emotionele, psychologische en sociale problemen op te lossen in het beste geval een misleidende, tijdelijke en oppervlakkige oplossing is.

Maar andere mensen geloven dat deze drugs erg behulpzaam zijn, zelfs levensreddend, en sommige anderen kunnen zich niet echt voorstellen ooit zonder te kunnen. We hebben veel individuen ontmoet die een diep geloof hebben in psychiatrische medicijnen.

Sommigen zijn er uiteindelijk vanaf gekomen en hebben andere manieren gevonden om levensmoeilijkheden te boven te komen. Wij geloven dat totdat mensen voor zichzelf beslissen welke actie ze ondernemen, het beste dat wij kunnen doen is het verschaffen van accurate informatie en onze ervaring delen.

Het nemen van psychiatrische drugs is veel meer dan een simpele medische of technische zaak. Medicatie nemen kan zin lijken te geven aan iemands leven; als het gedaan wordt door het aandringen van een autoriteit, kan het de dichtst naderende religieuze handeling zijn die je ooit ervaren hebt.

Je waarden en ideeën met betrekking tot de menselijke natuur en persoonlijke groei, en over de bronnen van psychologisch lijden zullen invloed hebben op of je er wel of niet voor kiest psychiatrische medicijnen te gebruiken. Andersom, zal het innemen van drugs je waarden en ideeën kleuren. (zie hoofdstuk 12)

Zoals gezegd, zou de beslissing om psychiatrische drugs te gaan gebruiken of om ermee te stoppen een persoonlijke moeten zijn. Het zou niet getrivialiseerd moeten worden door welbespraakte acceptatie van pseudo-medische argumenten van je dokter of anderen zoals: “Dit medicijn is de meest effectieve behandeling voor je ernstige ziekte.” Of: “Dit medicijn corrigeert biochemische onbalans in je hersenen.” Of: “Stop nooit met deze medicatie; het is net als insuline voor diabetes.”

Vanuit het vakgebied van geestelijke gezondheid, is er geen enkele fysieke uitleg bevestigd voor één van de honderden psychiatrische ‘stoornissen’ zoals beschreven in de DSM-IV. Een recente editie van de American Journey of Psychiatry beschrijft de zaak eenvoudig: “Tot nu toe hebben we geen etiologische agenten gevonden voor psychiatrische stoornissen.”

Zelfs in deze eeuw van biologische, snelle oplossingen, is er een stijgend aantal onderzoekers dat de observatie vastlegt dat non-drugs benaderingen gelijke of betere resultaten opleveren dan drugs. Dit is zelfs het geval bij problemen die als extreem ernstig beschouwd worden zoals “schizofrenie”. De beweringen van jouw dokter van het tegendeel, hebben weinig of geen wetenschappelijke basis.

Toch kunnen zelfs goed opgeleide mensen diep onder de indruk zijn van psychiatrische propaganda die inspeelt op hun onzekerheden. Juist omdat er zo weinig solide wetenschappelijke back-up is voor het gebruik van psychiatrische medicijnen, worden mystificatie en slogans vaak overgebracht naar dokters door middel van drug reclame en vervolgens naar patiënten door dokters.

Daarom is het eerste principe van rationele, psychiatrische drug afbouw voor jezelf te beslissen dat je het wilt doen. Zelfs hoewel psychiatrische medicatie een modeverschijnsel geworden is dat opgedrongen wordt door medicijnbedrijven en dokters, zou het afbouwen van drugs een weldoordachte, individuele beslissing moeten zijn.

Voor jezelf beslissen vereist dat je verantwoordelijkheid neemt voor de uitkomst van je afbouw. Ongeacht de moeilijkheden die je zou kunnen ondervinden, zou je anderen niet de schuld moeten geven. Wat ook geldt, is dat je trots zou moeten zijn op je eigen prestaties. Van drugs afkomen op de meest rationele manier mogelijk vereist vaak planning en voorbereiding, kracht en vastberadenheid en geduld.

Als anderen je in de eerste plaats beïnvloed hebben om met psychiatrische drugs te beginnen, en als je eigen wensen niet werden gerespecteerd, kun je het moeilijker vinden voor jezelf te beslissen om van de drugs af te komen.

Als je op anderen rekent voor je economische of fysieke bestaan –zoals het geval is bij veel mensen die neuroleptica slikken zoals Risperdal, Seroquel, Zyprexa en Haldol- kan de beslissing om af te kicken van drugs moeilijker zijn om te nemen.

Als je jarenlang drugs gebruikt, kan het zijn dat je je niet meer precies herinnert wanneer en waarom je ermee begonnen bent. Of als familieleden of je dokter onvermurwbaar zijn en vinden dat je aan de drugs moet blijven, zou je het begrijpelijkerwijs niet willen riskeren deze mensen te vervreemden.

Dit zijn moeilijke omstandigheden en het is mogelijk dat er geen gemakkelijke oplossing is.  ”

Gerelateerde artikelen op deze site:

Een Succesvol Afbouwverhaal: een Update (december 2009) – Afkicken van Medicatie (augustus 2009) – Afbouwen Antipsychotica (juli 2009)

Via deze site kun je in contact  komen met andere mensen die de beslissing hebben genomen om niet langer om hun levensproblemen heen te lopen. Zij willen of zijn reeds bezig met het (geleidelijk) afbouwen van hun psychiatrische drugs of medicijnen. Zie hiervoor het mailadres rechtsboven in de balk. Het blijft natuurlijk zeer raadzaam om af te bouwen in overleg met een arts of psychiater.

Advertenties

12 Reacties

  1. Heel goed artikel!!!

    Mensen wordt wakker … zie het ‘ontbreken’ van de wetenschappelijke basis!!

    Vanaf het begin af aan, ben ik daarom niet aan medicatie begonnen. Wat nou ‘niet meetbaar’ defect? Waarom zou ik zoiets aannemen?

    Het is overigens heel begrijpelijk, dat mensen wel pillen nemen. Het is namelijk een redelijke verwachting van een mens, dat proffesionals het wel zullen weten! Helaas is de werkelijkheid anders! Laat je dus niet gek maken door de collectieve waanzin.

  2. Knap artikel! Wie dit heeft geschreven deelt mijn mening over al die legale drugs volledig. Knap dat u dit durft te schrijven, de meesten die erover weten zijn ofwel bang om aangevallen te worden door de legale drug maffia, of hebben er te veel financieel belang bij. Ik geef regelmatig boekjes met dit soort informatie aan mensen die er vragen rond hebben, en ben echt blij dat we hierin niet alleen staan. Ik leef al 17 jaar zonder enige medicatie (heb gelukkig nooit psychiatrische drugs genomen) en voel er me echt goed bij, ben zo gezond als een vis. Het is dus mogelijk, in tegenstelling tot wat men mensen heden ten dage wil wijsmaken. Doe zo verder! Zoals Liane al zegt: Laat u niet gek maken door deze collectieve waanzin. Er zijn alternatieven!

  3. (H)erkenning, dat hebben we nodig!!! Bedankt hiervoor

    Mijn ervaring is dat het zwaarder is om te stoppen dan om het te gaan slikken. Na jarenlang zonder pillen te hebben getobt met onzekerheid en angsten ben ik uiteindelijk anti-depressiva gaan slikken. Maar na drie postnatale depressies knalde ik in een zwarte psychose en kreeg ik pillen zonder dat ik iets te beslissen had. Na een jaar van hard werken en er weer bovenop komen kwam de allereerste manie. Heel raar om die kant een keer te beleven, maar een contrast met al die zwarte jaren. Mijn gevoel vertelde me dat het me nu duidelijk was. Ik kende het diepste dal en de hoogste top. Nu was het aan mij om de mooie middenweg te zoeken en die vast te houden en dan, luisterend naar het krachtige gevoel in mij, zonder medicatie.

    Maar het stempel zit er dan eenmaal op! Jij hebt pillen nodig en je komt er niet meer van af! Dus afbouwen met alles wat je daarbij tegenkomt aan stemmingswisselingen heb je weer te verantwoorden aan de buitenwereld. De directe afwijzing en de non-communicatie van degene die het niet vertrouwen maakt het dubbel zo zwaar. Want de pillen helpen wel, maar tegelijkertijd ook van de regen in de drup. De kwaal is de grootste bijwerking ervan. Ik hoop snel uit te stuiteren en in rustiger vaarwater te geraken en wordt bij mijn pad gesteund door dit soort artikelen. Dank jullie voor de steun die ik zo hard nodig heb. Mijn gevoel en emoties hebben er een behoorlijke deuk aan over gehouden.

    En daar sta je dan alleen! Waarom? Omdat de mensen

    • Hoi Petra,

      Omdat de mensen …? Ik vermoed dat ik wel een beetje invullen kan, wat je bedoelt.

      Als ik verhaal lees, dan komt het op mij over, alsof je het op de juiste manier bekijkt, en dus aanpakt. Dat wat je zegt over het diepste dal en de hoogste top … en uiteindelijk de middenweg zoeken! Volhouden hè … want het uitstuiteren kan echt leiden tot een innerlijk rustig vaarwater! Zo heb ik het ervaren. Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar het kan! Ik werd er steeds handiger in, om de stemmingen te reguleren. Ken je het gevoel al, wat bij de middenweg hoort? Mij hielp het om mijn aandacht bewust te richten op het tevreden gevoel. Klinkt misschien wat vaag, maar de tip die ik zou willen geven is: houd je blik op je doelstelling! Roep het terug in je wezen, als de frusterende boel je op andere ideeën brengt. Ik wens je veel vertrouwen in het mogelijke herstel toe!

      Suc6

      p.s. ben bereid om ervaringen te delen, als je daar behoefte aan hebt.

      • Hoi Liane,

        Heel veel dank voor je reactie. Fijn gevoel geeft het me dat ik gehoord wordt en tegelijkertijd is er ook de angst van de reactie. Met medicijnen wist ik me prima aan te passen aan mijn gevoel en deed ik gewoon wat ik deed. De medicijnen hebben geholpen om meer te durven zonder last te hebben van de emoties die situaties oproepen. Maar de bijwerking die ik voelde is dat ik de massa ontsteeg en mezelf een ubermens ging voelen die alles wat ik wilde durfde en deed. Het is een heerlijke tijd geweest, maar tegelijkertijd komen er na de heerlijke pieken in gevoel steeds weer die vervelende dalen. Het tevreden zijn voelde ik in mijn pieken, maar dat is niet vol te houden. Ik ben aan het proberen de innerlijke lat wat lager te gaan brengen en de acceptatie van dat mijn uiterlijke lat al heel hoog is ontvangen en niet bang zijn dat het niet waar kan zijn. Tja, weer een hele grote uitdaging voor mezelf in een periode die al hectisch genoeg is: een veertiger met drie kids en behoefte aan ambitie in het arbeidsproces. Ben IK dat of hebben de pillen hier een rol in gehad?!? Steeds maar die vragen en het willen weten. Mijn valkuil en vlek, maar gelukkig niet meer blind.

  4. Hoi Petra,

    Geen dank, graag gedaan! Nog het eea te ontdekken, zo komt het over. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet.
    Ik kan me voorstellen dat medicatie, verwarring schept en vragen veroorzaakt over de IK.
    Suc6 in je eigen ontdekkingsreis en tevens het moeder zijn!

    Groetjes Liane

  5. […] Populaire berichten Psychose: Vriend in VermommingHet Niet Kunnen Stoppen met DenkenAfbouwen AntipsychoticaIntroductieParanoia is soms zo Gek nog Niet – Gedachten over de paranoïde PsychoseTraining in Energetische ZelfbeschermingOp Eigen Kracht Herstellen van Psychose.Weiger Schizofrenie LijstWaar kun je terecht voor een Alternatieve Benadering voor Psychoses?Na Psychose klaargestoomd worden voor UitsluitingBuiten de Psychiatrie om 'Psychoses' gebruikenJe Medicijnen kunnen je Probleem Zijn: Beslis Zelf […]

  6. Mij werden de medicijnen al bij de eerste ontmoeting met een ppsychiater opgedrongen met de zin soms is er nou eenmaal niets aan te doen. Dat op een moment dat er zich een crisis aandiende tijdens een gesprek met de psychologe die er in allerlijl een psychiater bij haalde.
    Door mijn weerzin tegen medicijnen kreeg ik op een gegeven moment een RM aaan mijn broek en daaraan verbonden de verplichting regelmatig een depot te komen halen.
    Wat mij opvalt is dat men alles op alles zet om snel een recept te kunnen voorschrijven als er zich iets voordoet wat men onverteerbaar vindt zoals eens voorkwam toen ik tijdens een gesprek had met een pscyhiater en ik een huilbij kreeg waarop deze terstond iets voorschreef, waarna ik zei dat ik dat niet nodig vondt waarop de pscyhiater nogmaals een receptbriefje voorschreef.
    Het is triest te moeten constateren dat veel psychiaters niet of nauwelijks enige betrokkenheid tonen geschoold als ze zijn in het negeren van degene die voor hun neus staat, de meesten zijn ook niet meer geschkt als psychotherapeut want dat wordt er in de opleiding wel uitgeramd die veelal puur en alleen op diagnose stellen en pillen voorschrijven is gericht. Er zijn er gelukkig wel enkelen die het riskeren een andere weg in te slaan al worden ze dan alras in de ban gedaan door hun vrolijke vakbroeders die zich aangesproken voelen zoals oa de franse psychiater david servan schreiber die op wetenschappelijke wijze aantoonde dat er alternatieven zijn voor de gebruikelijk pillen en of psychotherapie die veelal niks uithalen.
    Zeg dat maar eens tegen diegenen die er hun dagelijks bro0od mee verdienen de mensen af te schepen met pillen of zo!

  7. Hoi ruerd,

    graag wil ik reageren op jou schrijven. Ik ben jou verhaal al een keer eerder op deze site tegengekomen en begrijp en voel wat je doormaakt.
    Het is een enorme strijd, om die ziekmakende circel te doorbreken, helemaal als er sprake is van dwangmedicatie.
    Toch zou ik jou het advies willen geven, jou verhaal, wat jou overkomen is, nog een keer voor jezelf helemaal op te schrijven ( misschien heb je dat al gedaan), eventueel aan iemand voor te lezen, om je vervolgens alleen te richten op datgene wat jou idee is, wat jou geloof of jou visie, te visualiseren, te beschrijven en uit te spreken wat jou wensen van behandeling of herstel/genezing zijn. Ik geloof nl. dat – hoe begrijpelijk overigens! – het herhalen van jou persoonlijke drama, jou juist vast zal houden in het net waarin je gevangen bent. Ook al ben je nog gevangen in het ggz wereldje, je kunt er voor kiezen andere woorden en gevoelens te kiezen. Geen makkelijke opgave, maar juist datgene waar je je aandacht aan geeft, groeit. Zorg er eerst voor dat je zelf uit die ggz wereld weg bent, dan heb je genoeg afstand om op een positieve manier een grote bijdrage te leveren aan de emancipatie van de psychiatrie. Want dat het gaat veranderen, daar ben ik van overtuigd.

  8. Ik heb in 1997 een zware psychose gehad na een diepe depressie en drugs. Toen werd ik wakker het ging from jaar goed toen bouwde ik de medicatie 2mg risperdal en 20mg prozak af. Maar kreeg een jaar later weer een zware psychose. Ik was veel met God bezig en dacht dat ik de nieuwe Jezus was. verwart werd ik opgenomen. Daar kreeg ik weer 4 mg rsperdal maar geen prozak. Pas in 2008 constateerde ze weer dat ik ook een depressie had. Al die tijd hadden ze mijn klachten toegeschreven aan negatieve symtomen van schizofrenie een nieuwe psychiater met een goede techniek moest dit concluderen.

    Ik wil weer afbouwen van 4 naar 2 mg risperdal en dan een combi proberen met abilify dat maakt me actief en bestrijd de negatieve symptomen (vermoeidheid en luiheid+lusteloosheid).
    Ik zal ook niet meer stoppen ik heb de medicatie gewoon nodig ik ben eenmaal gek! Als ik stop draai ik weer door…

    De wens blijft altijd te stopppen met medicatie maar de nood is hoog. Niet iedereen heeft baat bij stoppen.

  9. Heb zelf meer dan een jaar paroxetine gebruikt en daarna 1 1/2 jaar mirtazapine (Remeron) en had de laatste 2 maanden echt het gevoel dat ik gek werd. Naasten hadden de hoop eigenlijk al opgegeven en nadat ik de laatste twee weken telkens dacht aan levensbeeindiging wilden ze zelf een opname bij de crisis dienst. Ook had ik erg veel last van boze buien, huilbuien en het gevoel dat ik overal schuldig aan was. Het laatste weekend had ik het gevoel dat juist de medicatie mijn grootste probleem was ben ik gestopt. Dit totaal in tegenstelling van het advies van de huisarts, deze w ook wou de dosis juist verhogen. Hierna nergens last meer van gehad. Voel me weer een gelukkig mens. En de depressie lijkt zelfs na vier weken volledig weg te zijn. Wel heb ik nog steeds vage griepachtige klachten en slaap slecht. Ik wijd deze aan de anti-depressiva.
    Mijn advies is dus ook luister naar je hart en lichaam. Ik ben er van overtuigd dat als ik het advies had opgevolgd van de huisarts dit bericht niet was bijgeschreven. . 😥

    Er is zeker nog heel wat onderzoek nodig voordat dit soort medicijnen met het grootste gemak worden voorgeschreven!

  10. Een ‘update’ in de vorm van een recente uitzending van Peter Breggins radioprogramma ‘The Dr. Peter Breggin Hour’.
    Gaat over medicatie, het afbouwen daarvan, de psychiatrie in het algemeen, ‘the drugging of America’ etc.

    De uitzending duurt ongeveer een uur en is (uiteraard) in het Engels maar absoluut de moeite waard!

    De beste man is al behoorlijk op leeftijd dus fijn dat we nog kunnen genieten van zijn deskundigheid en het feit dat hij zijn nek uitsteekt als zeer ervaren psychiater met talloze -baanbrekende- boeken op zijn naam.

    http://drpeterbregginshow.podbean.com/e/the-dr-peter-breggin-hour-%E2%80%93-040616/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: