Psychose Anders is een project dat in november 2008 is opgestart. Er waren verschillende redenen om het project te starten. Ten eerste was daar het idee dat mensen in principe met hun gedachten – indien goed ingezet – bergen kunnen verzetten.
Ten tweede is daar het geloof dat indien ‘psychoses’ ontstaan door geestelijke factoren zij ook op een geestelijke manier kunnen worden verholpen. Daarnaast is er nog het vertrouwen dat ons onbewuste een bedoeling heeft met het aanreiken van bepaald psychotisch materiaal en dat wij zouden kunnen leren dit materiaal te begrijpen.
Deze insteek waarbij gedachten, gevoelens en lichaamssignalen grote factoren zijn voor werkelijk herstel botst met het medische model dat momenteel het leidende model is in de psychiatrie.
Binnen dit model wordt de mens met psychotische problematiek vooral gezien als een apparaat met gestoorde hersenfuncties die enigszins in bedwang gehouden kunnen worden door toevoeging van allerlei chemische preparaten welke antipsychotica worden genoemd. Deze ‘medicijnen’ worden vaak als onderdeel van de standaardbehandeling ingezet en velen nemen deze middelen chronisch.
Graag zouden wij zien dat mensen die geconfronteerd worden met buitengewone verschijnselen die zich kunnen uiten in zogenoemde wanen en / of hallucinaties de keuze krijgen tussen verschillende modellen.
Iedereen is natuurlijk vrij om te kiezen voor het medische model, maar een werkelijke keuze kan pas gemaakt worden als ook alternatieve perspectieven worden aangeboden.
Momenteel krijg je bij psychotische verschijnselen vooral het medische pakket voorgeschoteld, met daarin ideeën als ongeneeslijke hersenziekte, chronische medicatie en de angst van een altijd sluimerende ‘ontwrichtende’ psychose.
Ook word je vaak maatschappelijk uitgerangeerd verklaard en word je gevoelsleven genivelleerd: je wordt en blijft al snel een patiënt voor de rest van je leven.
Om tegenwicht te bieden is dit project opgericht om mensen de mogelijkheid te geven te kiezen voor een andere realiteit waarbij ze zelf de verantwoordelijkheid dragen hun problemen aan te pakken.
Half 2009 sloot Sharon zich aan bij het project en begin 2012 trad ook Christina toe aan het ‘kernteam’. We proberen o.a. samen het Psychose Anders netwerk verder uit te breiden waarbij mensen zich kunnen aansluiten die of mensen willen begeleiden en / of begeleid zouden willen worden op een manier die aansluit bij het Psychose Anders gedachtegoed.
We willen vooral ook zoveel mogelijk mensen die het project een warm hart toedragen, aansporen om zich aan te sluiten bij dit netwerk.
Daarnaast verzamelen we ook graag ervaringsverhalen van mensen die erin zijn geslaagd om van medicatie af te komen of die manieren hebben gevonden om met hun gedachten / intenties invloed uit te oefenen op hun ‘psychose’.
Ook horen we graag verhalen van mensen die door middel van allerlei bewustzijnsoefeningen in staat zijn gebleken zich beter te gaan voelen.
Sharon woont in de Randstad en heeft persoonlijk ervaringen in de psychiatrie gehad en is er medicijnvrij uitgekomen. Christina was meerdere jaren opgenomen in de psychiatrie. Na vele jaren medicatiegebruik en geloof in het psychiatrische verhaal ontwikkelde ze een eigen perspectief ten aanzien van ‘geestelijke gezondheid’ en bouwde de medicatie af. Joost is geïnteresseerd in het verkennen van de grenzen van het bewustzijn en heeft daarbij een rotsvast vertrouwen in iets wat je een ‘innerlijke wijsheid’ zou kunnen noemen. Joost woont in Nijmegen.
Hallo Sharon en Joost,
Allereerst mijn complimenten voor deze site.
Er is heel veel informatie zo te zien, en ook een forum
Lijkt wel veel bekeken, echter nog niemand geregistreerd, wel bevestigend hoe groot de taboe over deze (dit item) is.
Zelf heb ik dat ook wel, door aan de ene kant je toch als het echt mis gaat je toch bij de medici beland, die je levenslang en aanvullend medicijn gebruik voorschrijven.
En aan de andere kant gelukkig dat ze het mis hadden, wat betreft ziektebeeld en toekomst.
Wil ik toch even reageren ,pas na tien jaar (psychose en medicijn vrij)
om zeker te zijn van mijn gelijk,
en niet van de toen, en nu nog overtuigingen van de psychiatrie, die volgens het boekje, een psychose die ik van 93 tot 99 7 keer beleefd heb, zou altijd sterker en vaker terugkomen.
Daardoor Levenslang gekregen.
Sindsdien niet meer tot vorig jaar (na ruim 10 jaar) een keer kort 3 a 4 dagen een korte reaktieve psychose, manisch depressief ,(ps was totaal niet manisch). Men kon niet goed een eenduidige diagnose stellen.
Dit keer, was het anders, dan de vorige, in de negentig jaren waren manisch met waanbeelden/inzichten en vorig jaar, was meer bewust, een onbewust deel dat angst had voor het gevoel dood te willen,
dit gevoeld en geweten, maar onderdrukt, wat naar boven popte als een deel wat ik niet kende
dus wel duidelijk psychose , later tot mijn grote schrik een stuk kwijtgeraakt. ( een dag te weten dat ik naar mijn huisarts was gegaan voor hulp).
Dat het speelde om de strijd te willen blijven leven
en depressief zijn tegelijkertijd en er niet mogen zijn .
Dit was op het moment, klinkt wel gruwelijk maar toch echt gebeurd, toen een buurman zich opgehangen had, en wat ik toen niet wist een vriendin die ik had overhouden tijdens mijn verblijf in 93, echter met weinig contact , zij woonde in een ander deel van het land, stervende was.
Ik had het geluk in het verleden, dat ik door deze zelf te betalen allerlei alternatieve heb gezocht, zelf een paar jaar psychosynthese.
Verder telkens hard werken aan bewustzijn, kost veel heel veel energie is mijn mening, maar zeker de moeite waard gebleken in mijn geval. Zeg maar constant je zelf schaduwen wat je doet denkt reageert etc.
Dit heeft mij geholpen en stap voor stap,ondertussen 2 1/2 jaar in de hulpverlening voor en door ex /cliënten, uit de psychiatrie gewerkt.
Echter door belangenverstrengeling van farmaceutica/verzekeringen en de overname van door ex/cliënt gerichte hulp door “professionele”" GGz hulpverleners en de strijd om banen door ervaringsdeskundigen anderzijds.s.
nu is het aan mij de grote uitdaging om weer werk te vinden, juist liever niet in de psychiatrie gezien bovenstaande ervaringen.
Ik geloof dat het voor ieder anders is, ik wil niet zeggen dat ieder zo maar kan stoppen met medicijnen, zeker als er geen andere hulpmiddelen die vergoed aangeboden worden
Dit is maar een kleine bijdrage van een persoon.
Kort samengebonden, Ja er is hoop,
Je kan genezen zonder medicijnen, je zal er echter heel veel in moeten investeren en geld hebben voor hulp die voor jou goed voelt,
helaas ook het pgb wat daarvoor bestemd leek is nu weer gebonden aan wat de dokters gemeentes en verzekeringmaatschappijen denken wat goed voor ons is.
Daarom deze brief reaktie, ik vind het heel moedig dat je deze site hebt opgezet, en ik probeer ook moedig te zijn om mijn verhaal in het te vertellen.
Al is het maar voor die ene die mischien er wel mee gebaat is.
Ik ben me ervan bewust en dat kan ik niet met woorden uitleggen hoe ik voel dat ik ‘genezen’ ben echter het blijft een aandachtpunt .
Hartelijke groet, Monique
Mijn succeswensen aan jullie project! Met de voeten op de grond lees ik hier waardevolle zaken.
Ik begeleid als vrijwilliger iemand met psychose (3 uur/maand ongeveer). Vanaf het begin heb ik haar benaderd als mens en niet als psychotische en zieke mens. Ik laat haar terug geloven in de kracht die ze zelf als mens heeft. In 2 jaar tijd heb ik haar zien groeien als mens.
Maar het is opboksen tegen de omgeving, vooral de begeleiding: “neen, je moet er niet in geloven dat je ooit nog terug kan gaan werken, dat is je trouwens verboden”. En zij gelooft dit ook. Natuurlijk. Er blijft de angst.
Dus aan de ene kant voelt ze dat ze sterker is geworden en aan de andere kant wordt haar nog steeds verzekerd dat ze ziek is en niet meer zal genezen.
Pijnlijk. En oh zo spijtig. Een bloem die niet mag bloeien. En daarom doet dit project deugd!
Ik blijf geloven in haar. Dat is wat ik kan doen, niet meer en ook niet minder.
Ondersteunende groeten, Eva
Wat mooi dat je iemand zo kan begeleiden .
Weet je dat een bloem eigenlijk gewoon maar bloeit. Of er nu 10 of100 of weet ik veel mensen er om heen staan die zeggen dat de bloem niet goed bloeit,die bloem trekt zich daar niets van aan,die bloeit gewoon.
Ik denk dat het allerbelangrijkste is om het idee van dat wanneer je werkt je pas ‘volwaardig’ bent moet kunnen loslaten.
Zelf heb ik ook verschillende psychoses gehad,was manisch depressief en ik heb zelf ondervonden dat je wel genezen kan.