Afkicken van Medicatie

Begin augustus 2009 kreeg ik een mailtje van een lezer met daarin een interessante vertaling van een boek van John Breeding uit 2003, getiteld ‘the Necessity of Madness‘. In dit fragment wordt verder ingegaan op aspecten die kunnen optreden bij het afkicken van psychofarmaca, oftewel farmaceutische producten die invloed uitoefenen op de werking van de hersenen.

Er is al eerder binnen psychose-anders geschreven over het afbouwen van medicatie. Ik wil nogmaals benadrukken dat ik geen medicus ben en dat het verstandig is om af te bouwen (of af te kicken) in overleg met een psychiater. Graag zou ik ook iedereen willen vragen namen te geven van psychiaters/artsen die mensen wél willen helpen met het volledig afbouwen van neuroleptica/antipsychotica.

Indien de cliëntenbeweging in kracht zou toenemen dan zou er in mijn ogen ook aandacht besteed dienen te worden aan het oprichten van een ‘afkickhuis’ voor mensen die begeleid willen worden in het afkicken van psychofarmaceutische producten.

In mei 2010 kwam er een nuttige bijdrage van Jantine. In deze bijdrage goede adviezen die je kunnen helpen bij het afbouwen van psyche-beïnvloedende middelen.

De beslissing om medicatie af te bouwen

De beslissing om medicatie af te bouwen heeft betrekking op alle reeds genoemde overwegingen en meer. Accurate informatie met betrekking tot de natuur van menselijke wezens (in essentie goed, intelligent, levenslustig en behoorlijk capabel om te genezen van de effecten van psychische pijn zonder drugs / medicijnen) is vitaal. Van bijzonder belang is weten dat het fundamentele mechanisme van psychische genezing, emotionele expressie is. (huilen, trillen van angst, stormachtige woede, lachen om schaamte etc.)

Om psychiatrische medicijnen af te bouwen, moet je begrijpen dat de uitoefening van biopsychiatrie, in dit geval dus drugs, specifiek bedoeld is om emotionele ontlading te onderdrukken en om de echte uiting die nodig is voor heling, te stoppen.

Biopsychiatrische theorie interpreteert jouw spontane pogingen om aandacht te vestigen op jouw nood en deze te laten zien, niet als de belofte van een mogelijk herstel, maar als symptomen van een angstaanjagende ziekte, – een ziekte die chronisch is en ongeneeslijk, hanteerbaar met ‘medicatie’. Schudden, trillen en overweldigd zijn door angst wordt gelabeld als ‘paniek stoornis’ en onderdrukt met drugs. Het is beter dit te zien als spontane ontlading van paniek die vastgehouden werd in het lichaam.

Terugtrekken en in melancholie verzinken wordt gelabeld als ‘depressie’ en ‘behandeld’ met drugs – een noodzakelijke periode van terugtrekken naar een dieper verdriet of de moed vinden grote angst onder ogen te zien, wordt ontkend. Biopsychiatrische theorie is niet gebaseerd op wetenschappelijke feiten; het is bijgeloof.

Om effectief psychiatrische medicijnen af te bouwen, heb je nog een ander gerelateerd stukje informatie nodig. Ik heb veel mensen pogingen zien doen om te stoppen met psychiatrische drugs alleen maar om te ervaren dat een verergering van ‘symptomen’, werd geinterpreteerd als bewijs dat ze nog steeds drugs nodig hadden.

Verbazingwekkend genoeg lijkt het erop dat de meerderheid van de psychiaters of niet erg bekend is met het proces van het afbouwen van medicatie ofwel zeer diep in de bijgelovige overtuigingen van de biologie -gebaseerde psychiatrische ziekte is ondergedompeld. In ieder geval, het typerende dat gebeurt, is dat de ‘verergering van symptomen’ onmiddellijk geinterpreteerd wordt als bewijs dat je nog steeds ziek bent en medicatie nodig hebt.

Om te stoppen met psychiatrische medicijnen, is het essentieel om de simpele waarheid te weten en te benoemen; namelijk, dat je aan het afkicken bent van drugs. Je bent verslaafd aan één of meer stemmings- veranderende chemicaliën en je bent fysiek en / of psychisch afhankelijk. Daarom moet je door het proces van afkicken van drugs.

Biopsychiatrie negeert de ontwenningsverschijnselen van medicijnen en interpreteert deze verschijnselen als bewijs van ‘geestelijke ziekte’. De waarheid is dat het vaak meerdere maanden duurt om van de ontwenningsverschijnselen af te komen en je zult grote moeilijkheden hebben om de conditie van je mentale status te kennen totdat het afkicken compleet is.

David Cohen, één van de top onderzoekers in de wereld op het gebied van psychiatrisch medicijngebruik en het afbouwen daarvan, zegt dat ontwenningsverschijnselen over het algemeen hetzelfde zijn als de effecten van het medicijngebruik. Dus een goede manier om een globaal idee te krijgen van wat je kunt ervaren in het afbouwen, is om je te herinneren hoe de drug je beïnvloedde toen je ermee begon. (…)

Cohen noemt ook dat de symptomen die werden gecontroleerd of onderdrukt door de psychiatrische medicatie, de neiging hebben om terug te keren tijdens het afbouwen en zelfs intenser kunnen worden voor een tijdje vanwege het hersteleffect. Hij heeft geobserveerd dat de symptomen bij het afbouwen de neiging hebben om in omgekeerde volgorde terug te keren vanaf het gebruik van het medicijn / drug. Bijvoorbeeld; als iemand een specifiek medicijn slikt en hierbij misselijkheid, gevolgd door het stoppen met trillen gevolgd door het stoppen van slapeloosheid, dan zullen de ontwenningsverschijnselen de neiging hebben om slaapstoornissen te veroorzaken, dat je gaat trillen en misselijk wordt; in die volgorde.

Accurate informatie is essentieel en informatie is kracht. Één sleutel om tot het punt te komen om te stoppen met medicatie, is om de realiteit van het afbouwen van deze medicatie onder ogen te zien. Leer de specifieke symptomen die geassocieerd worden met de drug(s) die jij slikt en ontwikkel een pro-actief plan dat ervoor zorgt dat je de beste steun hebt wanneer je door het ontwenningsproces / het afbouwen van medicatie gaat. (…)

Waar dit eigenlijk over gaat, is meelevende zorg voor jezelf. Het is cruciaal om de diepgaande noodzaak van meelevende zorg voor jezelf te voelen en te begrijpen in onze tochten naar herstel en genezing. We moeten de hardvochtigheid en oordelen loslaten en keer op keer terug gaan naar een plaats van begrip, zachtaardigheid en compassie voor onszelf. (…)

Vertaling blz 260 –262 uit het boek; ‘The necessity of madness’ van John Breeding, phd

Advertenties

27 Reacties

  1. […] In Augustus 2009 is er nog een vervolg gekomen op dit onderwerp. Zie daarvoor ‘Afkicken van Medicatie‘ […]

    • na 1 jaar zyprexa gebruikt te hebben mocht ik van de psychiarer langzaam afbouwen . Ik deed er bijna een jaar over. En toch lijd ik nu aan slaaploosheid. De psychiater schreef me weer zypreca voo 2;5 mg. Ik kan dit toch niet heel mijn leven doen..?Wat moet ik doen?

      • Hallo Hilda, bedankt voor je bijdrage. Had je buiten slapeloosheid ook last van ‘psychotische’ verschijnselen (hoewel je die bijna vanzelf wel krijgt als je een tijd niet slaapt) waardoor Zyprexa volgens je psychiater weer nodig was? Ik mail je nog om verder van gedachten te wisselen.

  2. Het ‘in overleg met de psychiater’ afbouwen van medicatie kan weleens listig zijn; de reguliere psychiatrie ziet immers dat er straks niets meer aan je te verdienen is.

    Wellicht is het in zo’n geval raadzaam bv eens contact op te nemen met een antroposofisch georienteerde psychiater.

  3. […] 2009 by psychoseanders Sharon, een lid van het Psychose Anders-team heeft een tweede vertaling (eerste deel: Afkicken van Medicatie) gemaakt uit het boek van John Breeding (Neccesity of Madness) met daarin handreikingen voor […]

  4. […] Het probleem dat kan optreden als je eenmaal een paar jaren geest-beïnvloedende medicatie hebt geslikt is dat mensen om je heen ook werkelijk ervan overtuigd raken dat je die medicatie nodig hebt om te kunnen leven. Een ander nadeel is verder dat je hersenen er ook aan gewend zijn geraakt, waardoor er een soort antipsychotica-verslaving is opgetreden waarvan het afkicken een erg sterke geest vereist, want afkicken van een medicatie-verslaving lijkt meer op het afkicken van een heroïne-verslaving dan op het stoppen met roken (zie Afbouwen van Medicatie). […]

  5. […] iemand te vinden die bereid is je te helpen met het afkicken van geestmanipulerende medicatie (zie Afkicken van Medicatie). Je kunt dan bijzondere denkstructuren […]

  6. […] Succesvol Afbouwverhaal: een Update Posted on 3 december 2009 by psychoseanders In juli 2009 heb ik contact gehad met Q. die weigerde de rest van zijn leven geest- en emotieverdovende antipsychotica te nemen. Hij stimuleerde me tot het schrijven van Afbouwen Antipsychotica met later het vervolg Afkicken van Medicatie. […]

  7. Beste lezer,

    Sinds juni 2008 ben ik gediagnosticeerd al manisch-depressief. Ook ik gebruik medicijnen om eventuele uitschieters te vermijden. Zelf geloof ik niet in deze ziekte maar geloof veelmeer dat manisch-depressief zijn een gedragsstoornis is waarbij de persoon agressief – vechten (= manisch wordend) of defensief = vluchtend (= depressief reageert. Hoe zie jij de ziekte manischj-depressief? Ik moet door een RM mijn tijd nog uitzetten maar dan ga ik na een jaar Lithiumgebruik langzaam afbouwen. Ik verwacht geen problemen alhoewel de psychiatrie hier geheel anders over denkt.

    Een hartelijke groet,

    Harald

    • Dag Harald,

      Je geeft aan niet te geloven dat je aan een ziekte lijdt maar wel dat je een gedragsstoornis hebt. (?)

      Ik kan je aanraden ‘De vijf vereisten van verandering’ eens te lezen hier elders op de site.

      John Breeding heeft het kernachtig uitgedrukt.

      Zijn boek ‘The Necessity of Madness and Unprodictivity’ heeft mij in ieder geval zeer zeker geholpen.
      Het is helaas (nog?) niet vertaald.

      Misschien is er een taak weggelegd voor iemand om dit eens te doen.

      Je vraagt hoe de lezer ‘de ziekte manisch-depressief’ ziet?
      Ik zie dit als lezer niet als een ziekte en manisch-depressief is alweer achterhaald he? 😉
      De DSM noemt het nu ‘bipolaire stoornis’ en misschien heeft het volgend jaar een nog chiquere benaming.

      Ik draag het etiket nu bijna 8 jaar en iedere dag die ik met dit stigma belast ben geweest, was een dag te lang.

      Het duurt langer het af te weken naarmate je je er langer mee identificeert.
      Maar dat is puur mijn mening.

      Hartelijke groet,
      Sharon

      • Hoi Sharon,

        Wat bedoel je met “Het duurt langer het af te weken naarmate je je er langer mee identificeert.?” En wat vind jij van de stelling: iedere psychiater moet met Lithium durven af te bouwen als de patient al geruime tijd stabiel is, dwz geen pieken en dalen kent in zijn beleving.

        Hartelijke groet,

        Harald

  8. Hoi Harald,

    Ik bedoel daarmee dat als je jezelf jarenlang hebt gezien als iemand met die-of-die zgn. ‘geestesziekte’ het moeilijker is dit etiket los te laten. (mijns inziens toch 1 van de eerste stappen richting herstel)

    De stelling waar je over schrijft…
    Tja…
    Ik vind eigenlijk niet dat de beslissing om lithium af te bouwen bij de psychiater zou moeten liggen maar bij jezelf.
    Het is natuurlijk heel fijn een behandelaar te hebben die je steunt in je beslissing.
    (Tot nu toe heb ik overigens nog niemand binnen de psychiatrie mogen ontmoeten wiens behandelaar de beslissing tot het afbouwen van medicatie van de ‘patiënt’ oprecht ondersteunt……. )

    Heel veel succes toegewenst.

    Groet,
    Sharon

  9. na stoppen met zyperexa kreeg ik last van slapeloosheidna weer een half jaar zyprexa te hebben ingenomen ben ik weer gestopt op advies van de arts, eerst om de anddere dag een maand lang en nu sind 2 weken niets meer. Het slapen gaat nog niet zo goed,,ik,slaap ongeveer 5 uur per nacht maar met een onderbreking. Ik neem valeriaanpillen in en drink een tas warme melk. Nu slaap ik direct in maar wordt na 2 of 3 uur wakker. Ik hoop dat dit betert en dat dit afkicjverschijnselen zijn. Ik ben boos op e psychiater die me dit 2 jaar lang heeft laten innemen met rampzalige gevolgen.Heeft iemend nog ervaring met dit soort afkickverschijnsel?

    • Helaas een heel late reactie, maar mogelijk dat het toch voor iemand nog zinvol is…
      Mijn eigen ervaring met betrekking tot het stoppen met een antipsychoticum (één die vergelijkbaar is aan Zyprexa) was dat je inderdaad moeite met slapen krijgt. Hierover kan ik een paar dingen zeggen:
      1. Het is belangrijk om heeeeeeel langzaam af te bouwen. Dat wil zeggen met zo klein mogelijke stapjes. Vraag desnoods de apotheek om een nog kleinere dosering van de Zyprexa te laten maken. Dat kan voor zover ik weet maar een paar keer (men vindt het te duur om zulke kleine hoeveelheden te maken, het kost ze veel (hand)werk). Maar tijdelijk kan het wel. En wacht na elk klein stapje weer een tijd lang, tot je slapen weer ‘stabieler’ is.
      2. Doe intussen – of vóórdat je gaat afbouwen – je best om zo goed mogelijke gewoonten op te bouwen ten aanzien van slapen. Leer jezelf aan om steeds op dezelfde tijd naar bed te gaan en op te staan. Zoek naar wat jou helpt om goed in slaap te komen en goed door te slapen. Hoe sterker je gewoonten worden hoe meer dat zal doorwerken bij het afbouwen van de medicatie.
      3. Ik moest zelf enorm eraan wennen dat mijn lichaam toch echt wel genoeg slaapt en de behoefte aan slaap ook zelf, tot op redelijke hoogte, regelt. Ik was zo gewend dat het antipsychoticum mij in slaap zou brengen dat ik alle vertrouwen had verloren dat mijn lichaam ook zélf nog wel ‘raad met slaap’ zou weten. Toch blijkt dat het geval te zijn, zeg ik nu, vele maanden na het stoppen, voorzichtig.
      4. Mijn psychiater, die een voorstander was van mijn afbouwen, zegt dat mensen die het moeilijk hebben, nu eenmaal minder goed slapen. Dat is niet direct reden om meteen heel gealarmeerd te zijn. Volgens deze psychiater slapen mensen vaak toch nog wel net genoeg.
      Ik denk zelf ook dat we in de psychiatrie heel sterk op het hart gedrukt hebben gekregen dat we vooral goed moeten slapen, want anders zou dat ‘gevaarlijk zijn’ en zou je een nieuwe psychose kunnen krijgen. Nu zou ik NOOIT aanraden om onverschillig met slapen om te gaan, maar je kunt je afvragen of het misschien wel beter is om deze ‘bangmakerij’ wat op afstand te zetten. Als je bang bent (om niet te slapen) slaap je alleen maar slechter in…
      Nogmaals: vertrouwen op het vermogen van je lichaam om zelf weer goed te gaan slapen, lijkt belangrijk.
      5. In de eerste maanden zou je kunnen proberen de ergste slapeloosheid op te vangen met een benzodiazepine (slaapmiddel). Wel uitkijken, want je kunt daar snel (ik hoor al na twee weken gebruik) aan verslaafd raken. Dus dan alleen af en toe een keertje een slaappil gebruiken. Er is ook een natuurlijk middel dat Passiflora heet, dat je zou kunnen proberen, of Bach rescue remedy.

      • O ja. Nog een punt: een antipsychoticum – de naam zegt het al – is een middel dat geacht wordt gebruikt te worden BIJ EEN PSYCHOSE.
        Met andere woorden, het zou inderdaad te gek zijn om het maar te blijven gebruiken om slapeloosheid te voorkomen. Daar zijn echt andere methoden en middelen voor.
        Een antipsychoticum is in feite zo’n ingrijpend en ook schadelijk middel, dat het niet gebruikt zou moeten worden als een soort slaapmiddel, en toch hoor ik van veel mensen dat dat in feite vaak wel is wat er gebeurt. Mijns inziens letten artsen hier veel te weinig op.

        En een laatste punt: mogelijk helpt het ook om, in de periode van het afbouwen / afkicken, om bijvoorbeeld massages of reiki-behandelingen te ontvangen. Deze werken vaak diep door op je vermogen om te ontspannen en zullen hoe dan ook vaak je welzijn ondersteunen en bevorderen.

      • Ik heb gelezen dat de anti-psychotische werking van ant-psychotica pas na ongeveer twee weken start. Ik heb zyprexa ooit kort als goed werkend slaapmiddel gebruikt. Bij een latere episode werkte het juist helemaal niet meer.

        Niet goed slapen betekent dat je bewustzijn nog bezig is met problemen, die wellicht tijdens je slaap niet meer opgelost kunnen worden. Een psychose is daar dan een extreme vorm van, wat ik ervaren heb als een soort dromen met open ogen. Je “dagbewustzijn” moet te pas komen aan het verwerken van zaken, omdat je “nachtbewustzijn” dat niet kan.

  10. Na ruim 10 jaar Paroxetine geslikt te hebben, besloot ik medio april 2009 , nav div. artikelen, dat ik eraf wilde. Momenteel slik ik een halve tablet (10 mg) om de dag en zal dat heel langzaam verder afbouwen.

    De arts zal je vertellen dat de hersenen niet voldoende serotonine en dopamina aanmaken en daar zijn “gelukkig” deze drugs voor ontwikkeld.
    DAT IS EEN GROTE LEUGEN !!!

    Ik heb contact met apotheker Fernand Haesbrouck, werkzaam in de psychiatrie, die zich al jaren inzet tegen het veel te makkelijk en snel voorgeschreven anti-depressiva e.d.
    Wat blijkt nl. Er is geen enkel bewijs te vinden dat serotonine/dopamine de oorzaak is van depressie /psychose.

    De psychiatrie en huisartsen schrijven deze zwaar verslavende middelen voor op grond van aanname’s en GEEN bewijzen.

    Ik ga nu door een hel, maar dat doe ik. Ik ga van dat gif af, wat inmiddels mijn neurologie aangetast heeft.

    Zie mijn web-site: http://www.Antidepressiva.Come2me.nl

    Terugkijkend op deze jaren: ik was een ZOMBIE geworden !!!

  11. Wat alweer een geweldige web-site, psychoseanders. Daar staat feitelijk alles wat ik ook uit diverse andere bronnen heb .
    We hebben dus gelijk, als we zeggen, dat het voorschrijven van anti-depressiva e.d. uitsluitend en alleen op grond van vermoedens/aannames, veronderstellingen zijn.

    Ik sta ook op de mailinglist van Huisartsen Vandaag en kreeg het volgende onder ogen:

    http://www.huisartsvandaag.nl/content/view/17619/1/

    Ik heb mezelf voorgenomen om volgende week een bezoek aan mijn arts te brengen en hem te vragen, of mijn klachten te maken kunnen hebben met het afkicken van de paroxetine.

    We’ll keep in touch.

  12. Beste lezer,

    Ik hoop op een kundig antwoord van jullie kant. Mijn vraag luid: kan ik mij persoonlijk onttrekken of een andere psychiater zoeken buiten de reguliere zorg het FACT-team binnen Lentis? Graag een reactie.

    Shalom,

    Harald

  13. Ik heb even naar Breeding’s boek gezocht, en het lijkt deels nogal kort door de bocht. Maar hiermee was ik het zeker eens, door mijn eigen ervaring:

    “Thirdly, and this is where the title of the book is relevant, the author argues that the only way out of these psychological problems is by long term therapy and this will entail facing up to the causes of the trauma. This will almost always involve pain and it is the expressions of this pain that reductionist psychiatrists call ‘mental illness’ or ‘madness’. The author argues that far from being an illness, these expressions of pain are a necessary stage along the road to self-acceptance.”

    Van de site

    http://metapsychology.mentalhelp.net/poc/view_doc.php?type=book&id=2923&cn=394

    Helaas is manisch depressiviteit zo’n ernstige aandoening dat “long term” voor een aantal betekent dat zelfs hun hele leven daar te kort voor is, vermoed ik. Moed, geduld en (geleidelijke opbouw van) zelfinzicht zijn voorname ingredienten om er uit te komen, in geschikte gevallen.

  14. Beste Jos,

    Bedankt voor je bijdragen en het delen van je mening en ervaringen.

    Ik geloof zelf totaal niet in het medische model zoals dat tegenwoordig gepresenteerd wordt zoals je waarschijnlijk al duidelijk was.

    Dat ‘manisch depressiviteit’ een ernstige aandoening zou zijn, is daarom o.a. voor mij iets waar ik niets mee kan. Ik geloof niet in ‘manisch depressief’ of ‘bipolair’. Het zijn maar woorden die iemand ooit verzonnen heeft om mensen te categoriseren.
    (Het staat een ieder vrij om zich daar al dan niet mee te identificeren natuurlijk…)

    John Breedings boek ‘The Necessity of Madness and Unproductivity’ is niet iets om even oppervlakkig doorheen te scannen naar mijn mening. Het is persoonlijk natuurlijk, maar mij heeft het bepaalde inzichten gegeven waardoor ik mij (mede) los heb kunnen maken van de psychiatrie.
    Fijn om te lezen dat jij er wel profijt van van hebt gehad maar mijn ervaringen met de psychiatrie zijn eerder vernederend, kleinerend en beschadigend geweest. Misschien mede door mijn ‘gebrek aan ziekte-inzicht’. (Over dat onderwerp is al veelvuldig geschreven op PsychoseAnders dus daar zal ik verder niet op in gaan.)

    Ik kan me volledig vinden in Sean Blackwells visie en dat is de reden dat ik me heb aangemeld op ‘Wake the Planet’. Zoals je weet, zijn er zeer veel leden volledig medicijnvrij en voelen ze zich beter dan ooit.
    (Hij heeft trouwens weer een zeer interessante nieuwe video gemaakt:
    http://www.youtube.com/bipolarorwakingup)

    Je had je lithium in een razend tempo afgebouwd, las ik. Ik heb er ruim een jaar over gedaan. Ook op geestelijk niveau was het een heel proces.

    Ik hoop meer van je te lezen en wens je heel veel sterkte met het verder afbouwen.

    Hartelijke groet,
    Sharon

  15. > Ik geloof zelf totaal niet in het medische model
    > zoals dat tegenwoordig gepresenteerd wordt
    > zoals je waarschijnlijk al duidelijk was.

    Ik wel ten dele, en begrijp ook hoe het
    ontstaan is: MD is zo ernstig, dat het oneinidg
    lijkt. Praten helpt niet, destabiliseert, o.a. pillen
    stabiliseren. We leven nu in een pillentijd, maar dat
    verandert wel. Helaas lopen wij voorop, zijn
    een soort randfiguren, en moeten de klappen
    nu opvangen door het onvolkomen model.

    Model of niet, ik geloof in de goede wil van de
    mensen werkzaam in de GGZ.

    > John Breedings boek ‘The Necessity of Madness
    > and Unproductivity’ is niet iets om even
    > oppervlakkig doorheen te scannen naar mijn
    > mening. Het is persoonlijk natuurlijk, maar mij
    > heeft het bepaalde inzichten gegeven waardoor ik
    > mij (mede) los heb kunnen maken van de
    > psychiatrie.

    Ik zou niet wensen dat je alles moet lezen wat
    ik gelezen heb :^) Veel boeken bekijk ik even, en
    zo bepaal ik de visie. Sommige lees ik vervolgens.
    Ik ben blij dat er hier aandacht besteedt wordt
    aan boeken die ik niet gelezen heb. Ik kan niet
    alles…

    > Fijn om te lezen dat jij er wel profijt van van hebt
    > gehad maar mijn ervaringen met de psychiatrie
    > zijn eerder vernederend, kleinerend en
    > beschadigend geweest. Misschien mede door
    > mijn ‘gebrek aan ziekte-inzicht’.

    Iemand met een gebroken been kun je gebrek
    aan ziekte-inzicht nog wel verwijten, iemand
    met een ‘gebroken hoofd’ veel minder. Uiteindelijk
    ben jij ook een individu, en ben jij degene die de
    meeste zeggenschap heeft over je leven.
    Daarom gaan MD’ers ook wel richting India,
    om zich daar uit te leven. MD bestaat omdat er
    regels zijn, en onze regels zijn er omdat we in onze
    samenleving wonen. Maar ik ga niet zo ver als
    de jaren zestig psychiatrie, die de MD’er niet
    ‘gek’ verklaarde, maar de maatschappij. Ik had van
    mijn MD waar ook ter wereld veel last gehad.
    Ik concentreer me liever op de oorzaak
    van MD, en daar iets te doen: verwerking
    van het verleden (volgens mij).

    Voor mij is het gelukkig makkelijk om de psychiatrie
    met mijn ideeen te benaderen, omdat ik
    geen slechte ervaringen heb. I feel really
    sorry for you.

    > Ik kan me volledig vinden in Sean Blackwells
    > visie en dat is de reden dat ik me heb aangemeld
    > op ‘Wake the Planet’. Zoals je weet, zijn er zeer
    > veel leden volledig medicijnvrij en voelen ze zich
    > beter dan ooit.

    Ik weet eigenlijk niet hoeveel er medicijnvrij zijn.

    >(Hij heeft trouwens weer een zeer interessante >nieuwe video gemaakt:
    >http://www.youtube.com/bipolarorwakingup)

    Ik heb het gezien. Grappig als je het vergelijkt met
    het stukje dat ik je stuurde. We zitten aardig op
    een lijn.

    >Je had je lithium in een razend tempo afgebouwd,
    > las ik. Ik heb er ruim een jaar over gedaan. Ook
    > op geestelijk niveau was het een heel proces.

    Ik denk dat ik wat meer voorwerk met de
    gewone dosis heb gehad dan jij. Maar ik
    zal zien hoe het gaat…

    > Ik hoop meer van je te lezen en wens je heel veel > sterkte met het verder afbouwen.

    Bedankt. Wat mij betreft gaan we er samen tegen
    aan, met elk onze eigen aanpak met sterktes
    en zwaktes!

    Jos

  16. Bedankt voor je reactie, Jos!
    Erg fijn om te zien dat er ruimte voor discussie is en dat het idee dat onlangs in onze eerste meeting geopperd is, zeker een goed idee is, namelijk; een forum.

    De beheerder is momenteel op vakantie maar dat forum gaat er zeker komen.

    Jos, als je genoeg hebt van boeken lezen, wat ik me goed kan voorstellen, kan ik je deze toespraken van Will Hall en Robert Whitaker op een ‘Rethinking Psychiatry’ event, van harte aanbevelen.
    (Alles bij elkaar duren hun presentaties ongeveer drie kwartier)
    Robert Whitaker praat erg snel en is soms moeilijk te volgen helaas maar de geluidskwaliteit is prima.

    http://bipolarblast.wordpress.com/2011/02/22/rethinkingpsychiatry/

    Een aanrader wat mij betreft en hopelijk steekt het een hart onder de riem van veel van de vaste lezers van ‘Psychose Anders’.

  17. […] In een telefonisch gesprek met  Joost wijst hij mij er op dat op de site tevens een artikel terug te vinden is waarin staat dat stoppen met medicatie onder begeleiding dient te gebeuren. Zie: https://psychoseanders.wordpress.com/2009/08/09/afkicken-van-medicatie/ […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: